ฟังสนุก

วันนี้เป็นวันทำงานวันแรกของสัปดาห์
รู้สึกเบื่อ ๆ เหมือนกัน
แต่พอเจอผู้ร่วมงานเป็นกันเอง
ทั้ง ๆ ที่ไม่เคยเจอ หรือร่วมงานกันมาก่อน
กลับพูดคุยสนุกสนาน เป็นกันเอง

ข้าพเจ้าก็แปลกประหลาดใจตนเองเหมือนกัน
เจอหน้าเขา ข้าพเจ้ายกมือสวัสดีเขาได้
โดยไม่ตะขิดตะขวงใจ (แปลกใจตัวเอง)
คุยไปคุยมา ถึงรู้ว่าเขาก็มีธรรมะอยู่ในใจเหมือนกัน

คนร่วมงาน ถ้าให้ความร่วมมือในการทำงาน
ทำให้งานที่น่าเบื่อ กลายเป็นงานที่น่าทำได้

และช่างบังเอิญเสียจริง ที่เขาคุยกับเพื่อนเขา
เรื่องไปเที่ยวปักกิ่ง ช่วงตุลาคมนี้เอง
เราเลยได้ฟัง และผสมกับความอยากรู้อยากเห็น
ก็ถามเขา คุยกันสนุกสนาน

เขาเล่าว่าตอนที่ไปปักกิ่งที่ผ่านมา
อากาศหนาวมาก ติดลบ 8 องศาC หิมะตกด้วยแน่ะ
เขาก็เล่าประสบการณ์ในการเที่ยวให้ข้าพเจ้าฟัง
ทั้งกำแพงเมืองจีน พระราชวังของจีน สุสานจีน ฯลฯ
ประสบการณ์ในการซื้อ และต่อรองสินค้า ฯลฯ
เขาแนะนำข้าพเจ้าหลายอย่าง

พอดีช่วงนี้อยากฟังเรื่องคนไปเที่ยวจีนมาอยู่ด้วย
เลยคุยถูกคอ ฟังสนุก เขาก็โม้ให้เราฟังว่าเป็นอย่างไร
แล้วที่เราจะเดินทางไปคุนหมิง จะเจออะไรบ้าง
ก็คงไม่ต่างกันเท่าไร เขาบอกว่าคุนหมิง
เป็นเมืองเก่า ธรรมชาติ แต่ที่ปักกิ่ง
จะเป็นวัฒนธรรมเก่าและใหม่ผสมกัน

เวลาเดินทางจีนห้ามนำครีมชนิดต่าง ๆ
ทาหน้า ทาผิว น้ำหอม หรือยาสีฟันขึ้นเครื่อง
เขากลัวว่าจะไปเป็นชนวนระเบิดได้
ให้นำของเหล่านี้ใส่กระเป๋าใบใหญ่
(ไว้ใต้เครื่องบินให้หมด)
หรือตอนเดินทางกลับด้วย
ของฝากให้ pack ของลงกระเป๋าใบใหญ่ด้วย
มีบางคนซื้อครีมบัวหิมะ ด่านตรวจคนเจอปุ๊บ
โยนทิ้งเลยมันไม่สนใจ

มีแต่เสื้อหนาว และของมีค่าติดตัวอย่างเดียวก็พอแล้ว ...
เขาโม้ถึงเรื่องไปลุยหิมะ ไต่บันไดกำแพงเมืองจีน ...
เขาบอกว่า คราวหน้าให้ข้าพเจ้าไปเที่ยวปักกิ่งเลย

ข้าพเจ้าคิดว่า เขาอาจจะเพิ่งเคยไปเมืองจีนด้วย
เลยอาจตื่นเต้นกว่าปกติ
ก็คงเหมือนข้าพเจ้านั่นแหล่ะ อิอิ ^__^
ถ้าได้ไปหลาย ๆ ครั้งคงจะชิน ...ไม่มีเรื่องโม้มากนัก

ครั้งแรก ๆ ของการเดินทาง หรืออะไรก็แล้วแต่
มักจะเห่อสุดขั้ว แต่พอผ่านไปสักระยะ ก็งั้น ๆ แหล่ะ
ก็ยังเป็นมนุษย์อยู่นี่เน๊าะ อะไรที่ไม่ซ้ำซากจำเจ ก็มักจะตื่นเต้น
เป็นธรรมดา เอาเป็นว่าวันนี้ข้าพเจ้าฟังเขาคุยสนุกรู้เรื่อง
การเดินทางไปจีนมาบ้างอีกเล็กน้อย :))

คิดแล้วเขียน :)V

net เพี้ยน

วันนี้ช่วงบ่าย เข้า net เจออาการแปลก ๆ อีกแล้ว
เข้า internet แล้วขึ้นหน้า

http://portal.totisp.net/tsg/invalid.docode=01

HTTP Status 404 - /tsg/invalid.docode=01

---

type Status report

message /tsg/invalid.docode=01

description The requested resource (/tsg/invalid.docode=01) is not available.

---

Apache Tomcat/5.5.20

....
เมื่อวานโทร.ไปบอกสำนักงานที่ขึ้นทะเบียน internet ไว้
เขาก็บอกว่า check แล้วไม่มีปัญหานี่นา หรือเป็น sever
ให้ลองเข้าดู ตอนเย็นเมื่อวานก็เข้าได้

วันนี้เป็นอีก เริ่มเพี้ยน ๆ นี่แหล่ะน้า
บริการ ToT ชาวบ้านถึงด่าว่า ห่วยแตก!
แล้ว 3G มันจะรอดหรอกหรือ???

ถ้าคนเขามีธุรกิจ ที่จำเป็นต้องติดต่อไปยังต่างประเทศ
แล้วเข้า net นะเวลานั้นไม่ได้ ...ทำไงล่ะพี่น้องเอ๋ย...
หรือว่า ใกล้ถึงเวลาล่มสลายเต็มทีแล้วกระมัง!!

อดทนใช้ เพราะเห็นว่าเป็นสมบัติของเรา
ช่วย ๆ ใช้ ถ้าคนในบ้านยังไม่ใช้ของของตัวเอง
แล้วจะให้ชาวบ้านเขามาใช้ และนั่งเชื่อถือได้อย่างไร?
ใครถามอะไร ก็ตอบเขาไม่ได้ แล้วพนักงานกี่คนในบริษัทฯ
ที่ไม่ใช่พวกวิศวะ รู้ไหมว่า 3G คืออะไร
ทำไมต้อง 3G....

ก็เหมือนคนในครอบครัว คนในบ้านทะเลาะกัน
แต่ดันเอาเรื่องในบ้านไปบอกคนอื่น บอกคนข้างบ้าน
ให้คนข้างบ้านมาช่วยตี คนในบ้าน
แล้วแบบนี้ ครอบครัวจะเป็นครอบครัวได้อย่างไร

ก็เหมือนกับการเมืองในขณะนี้
หรือจะให้ดี ก็เหมือนกับผัวเมียทะเลาะกัน
ให้เพื่อนมาช่วยเคลียร์ เพื่อนจะช่วยเคลียร์ได้อย่างไร
มีแต่ยุยงส่งเสริมให้ตีกันเสียมากกว่า ...ประมาณนี้

ข้าพเจ้าคนนึงล่ะ ...เห็นใครมาด่าพี่น้องตนเอง
เป็นทนไม่ได้เหมือนกัน ถึงอย่างไรเขาก็เป็นพี่น้อง เป็นญาติ
ขี้มันดีกว่าไส้ แต่ถ้าสาวไส้ให้กากิน
คนแบบนี้ ก็คบไม่ได้เช่นกัน! ....

คนในบ้าน ยังไม่รัก ไม่สามัคคีกันเลย
แล้วจะให้คนอื่นมารักได้อย่างไร ....
ว่าจะไม่พูดการเมืองแล้วหนา!!!

เห้อ! เบื่อ! เซ็ง!

คิดแล้วเขียน :(

เทวา กับ ซาตาน

วันนี้ข้าพเจ้าเข้า อินเทอร์เน็ตที่บ้านไม่ได้
หน้าจอขึ้นหน้าของ True internet ตลอดเวลา
บอกว่ายังไม่ได้ลงทะเบียนกับ true
ทั้ง ๆ ที่บ้านข้าพเจ้าใช้ของ TOT
ไม่รู้ว่า คลื่นมันพ่วงถึงกันหรืออย่างไร
วันก่อนก็เป็น แต่เล่นเกมส์สักพัก เข้าได้
วันนี้เป็นอีก นานเลย ...เลยเปิดหนังดูประชดแม่งเลย!
ปรากฎว่าหนังเล่นเกือบจะจบ ถึงเข้าได้
ไม่รู้ใครตั้งโปรแกรมอะไรไว้ ...
มันขึ้นบอกว่า ยังไม่ได้ลงทะเบียนกับ True chat บ้าอะไรก็ไม่รู้

http://services.trueinternet.co.th/webportal/LoginIncorrectPage.htm

มันขึ้นหน้านี้ตลอด
บ้านตรูใช้ TOT นี่หว่า งง! ...

เอ้! หรือว่า เราไปใช้ของชาวบ้าน!!!
ใช้มาตั้งนานแล้วนะ เวลา online
รหัสของตนเองก็ขึ้นเป็นของ TOT
ใครมาพ่วงใช้กับเราล่ะเนี่ยะ!
เริ่มมั่วไปหมด ...แต่จ่ายตังค์ให้ ทีโอที ทุกเดือนนะ
เออ! เอากะมันดิ! ...
เราถือว่าเราไม่มีเจตนาขโมยพ่วงสายของใคร
เข้าไม่ได้ เลยเปิดหนังให้โจรดูซะเลย
ดูหนังเรื่อง เทวา กับซาตาน ก็ได้ข้อคิดดี
นักบุญในคราบซาตาน ....

ตอนแรกเราคิดว่า พระเด็กหนุ่มจะเป็นคนดี
เพราะดูท่าทางเป็นนักบุญผู้มีจิตใจเมตตาต่อผู้อื่น
แต่ที่ไหนได้ เรื่องราวกลับพลิกล๊อคในตอนท้าย

ความแตกมารู้ต่อเมื่อมีกล้องวงจรปิดเปิดเผยความลับ
คนที่เราคิดว่า เป็นคนไม่ดี บุ่มบ่าม ทำตัวขัดคอชาวบ้านเขาไปเรื่อย
กลับถูกไส่ไคล้และโดนยิงตาย
เพราะพระเด็กหนุ่มสร้างสถานการณ์ทำร้ายตัวเอง
แล้วใส่ไคล้ว่า องค์รักษ์คนนั้นเป็นปิศาจ เป็นซาตาน

ทั้ง ๆ ที่ตนเองเป็นคนวางแผนก่อเหตุ
จ้างคนมาจับพระคาดินัล
ฆาตกรที่จับพระมา ก็อ้างว่าทำเพื่อพระเจ้า
เพราะพระหนุ่มรูปนั้น เป็นนักบุญ
เหมือนกัน จับพระชรามาทั้งหมด 4 คน
เพื่อบูชายันต์ และประทับตรา ดิน น้ำ ลม ไฟ

สร้างเหตุการณ์ให้คนอื่นเชื่อว่ามีมารที่จะทำลายศาสนา
ซึ่งคนทำก็ หวังว่าตนเองจะได้ความดีความชอบ
อยากเป็น HERO ....ให้คนอื่นยกย่องชื่นชม
ว่าเป็นคนดี อุทิศและเสียสละตนแก่พระเจ้า

ก็เหมือนคนที่มีวิชาความรู้ เก่ง
แต่นำความรู้ไปใช้ในทางที่ผิด

คนเราก็เหมือนมีนักบุญ และมีซาตานอยู่ในตัวกันทุกคน
ตัวไหนจะนำโด่งมาก็เท่านั้น
แต่ข้าพเจ้าก็เชื่อเสมอว่า

สิ่งที่เป็นการกระทำชั่ว
มักส่งผลทำให้หมองเศร้า!
โลภ โกรธ หลง
หรือถ้าเป็นศาสนาพุทธ
ก็ถือว่า กิเลสของคนนั่นแหล่ะ
เป็นมาร

หากคนเรากระทำความดี
จิตใจจะเบิกบาน ทั้งต่อหน้าและลับหลัง
คนอื่นไม่รู้ แต่ใจของตนเองย่อมรู้ดี
ทุกคนย่อมไม่สามารถหลีกหนี
ผลการกระทำของตนเองไปได้หรอก

หลอกคนอื่นน่ะหลอกได้
แต่หลอกตนเองไม่ได้หรอก
ช่างบังเอิญอีกแล้วที่วันนี้
ดันหยิบหนังดีมาดู

พรุ่งนี้เข้า net ไม่ได้
สงสัยต้องส่ง Notebook
ไปให้ตำรวจพิสูจน์หลักฐานว่า
ใครกันแน่ มาลักใช้ของเรา
หรือเราไปลักใช้ของเขา
ให้รู้ดำ รู้แดงกันไปเลย ^__^

คิดแล้วเขียน :)V

กรรมจากการเลี้ยงดูพ่อแม่

วันนี้ฟังธรรมของแม่ชีทศพร
เรื่องลูกสาวที่เป็นโสด ต้องคอยดูแลพ่อแม่ที่ไม่สบาย
ซึ่งเป็นอัมพาต ทำให้ตนเองมีกรรมที่ต้องรับ
คือ รำคาญพ่อแม่ ที่เป็นภาระให้ตนเองต้องดูแลอยู่คนเดียว
ต้องนั่งเช็ดก้น ป้อนข้าว กลางคืน ก็ไม่ได้หลับได้นอน
เพราะเสียงไอของพ่อที่ป่วย ทำให้ตนเองบันดาลโทสะ
ทุบตีพ่อ ...แล้วตนเอง ณ ตอนนี้ ก็ต้องมาป่วยด้วยโรคที่เป็นเหมือนพ่อ

ส่วนที่เป็นบุญคือ คอยดูแลพ่อแม่ แต่ส่วนที่เป็นกรรม
ก็คือทุบตี และว่าพ่อ ว่าแม่
ข้าพเจ้าฟังแล้ว แม่ชีขออนุญาตนำเรื่องนี้มาเขียนเป็นหนังสือ
เพื่อเป็นธรรมทานแก่ผู้ที่ต้องดูแลพ่อแม่

เรื่องนี้ ตัวอย่างข้าพเจ้าก็เคยประสบมาด้วย
จากคนใกล้ชิดข้าพเจ้าเอง
คือ ยาย ที่เลี้ยงดูข้าพเจ้ามา ซึ่่งก่อนเสียชีวิต
มีน้าคอยดูแลอยู่ ด้วยความที่ยายค่อนข้างดื้อ
และปากเก่ง ก็มักจะเถียงกับน้าที่ดูแลอยู่ประจำ
ทำให้มีกรรมระหว่างกัน และกัน
ตอนหลังน้ามีโรคประจำตัวอยู่แล้ว คือเบาหวาน
ไม่น่าเชื่อว่าจะมีเหตุการณ์ประหลาดเกิดขึ้น

แม่เล่าให้ฟังว่า ตอนน้าอาบน้ำอยู่ ลูกมะพร้าวตกใส่หลังคา
ทำให้น้าตกใจ ช๊อคหมดสติ กว่าคนจะมาพบว่า
นอนอยู่ในห้องน้ำก็หลายชั่วโมงอยู่
พาส่ง รพ. แค่ 3 วันก็เสียชีวิตเลย
ข้าพเจ้าคิดว่า อาจเป็นเหตุนี้ด้วยก็ได้
เพราะยาย แกเป็นคนใจบุญ (แต่ปากร้าย ดื้อ) ^_^
ลูกหลานเลยลำบาก ...ตอนนี้แกก็ไปสบายแล้ว...
คงไม่ไปทะเลาะกับน้าในภพภูมิอื่นหรอกนะ อิอิ :))

ช่วงนี้กำลังอินกับการฟังเรื่องราวของคนอื่น
ว่าทำกรรมอะไรมา ถึงได้เป็นแบบนี้
ข้าพเจ้ายังอยากจะรู้เรื่องของตนเองเหมือนกัน
ว่าทำไมชาตินี้ถึงเกิดมาเป็นผู้หญิง ...
ทั้ง ๆ ที่หมอดูหลายคนมักทักว่า ดวงข้าพเจ้าเป็นดวงผู้ชาย
อีกอย่าง มีอยู่ครั้งนึง ตอนไปทำบุญบ้านของเพื่อนที่ทำงาน
คนนึง เขาเชิญหลวงพ่ออุตตามะ (ตอนนั้นยังไม่มรณภาพ)
ท่านยังโยนลูกประคำใส่มือข้าพเจ้า เป็นแบบที่ท่านแจกผู้ชายเลย
ผู้หญิงจะสีนวล ผู้ชายจะสีเข้ม ....
มีอะไรอีกหลายอย่างในตัวข้าพเจ้าที่สงสัยหลายเรื่องเหมือนกัน
แต่ก็ไม่รู้ว่าจะถามใคร ไม่แน่ วันหลังข้าพเจ้าอาจได้บรรลุโสดาบันกับเขาบ้างก็ได้
555 แล้วเมื่อนั้น คงรู้ชาติภพของตนเอง ^___^

ชักจะเพ้อเจ้อใหญ่แล้ว ฟังธรรมะแล้วอินกับเรื่องของคนอื่น
พ่อกับแม่นี่ เป็นอะไรที่แตะต้อง ทำไม่ดีไม่ได้เลยนะเนี่ยะ!
บาปทุกกรณี ....ถ้ามีพ่อแม่ดี ก็ดีไปเน๊าะ แต่ถ้าพ่อแม่ปากร้าย
ใคร ๆ ก็คงไม่อยากเข้าใกล้เหมือนกัน ....
ก็คงเหมือนในทีวี ที่ลูกไม่สามารถเลี้ยงพ่อแม่ได้ เอาไปทิ้งไว้
คนแก่เวลาดื้อ ก็สุด ๆ เหมือนกัน

ว่าแต่ว่า ข้าพเจ้าจะอยู่จนแก่หรือเปล่าหนอ?

คิดแล้วเขียน :)V

เพื่อน

ทุกคนคงเคยมีเพื่อน
เพื่อนสนิทสมัยเรียนหนังสือ
ข้าพเจ้าก็มี เพียงแต่มีที่สนิทไม่กี่คน ณ ตอนนี้
ตั้งแต่เริ่มทำงาน เพื่อนเริ่มมีครอบครัว
ก็เลยเริ่มห่างกันไป มีบ้างที่นาน ๆ ครั้งคุยโทรศัพท์กัน
ซึ่งข้าพเจ้าจะให้ความเกรงใจในสามีตัวเพื่อนค่อนข้างมาก
เพราะเพื่อนมีครอบครัวแล้ว จะมาผูกติดกันกับเรามากไม่ดี
(พ่อเคยสอนไว้ รักยาวให้บั่น รักสั้นให้ต่อ)
จากประสบการณ์ที่พ่อเคยมีเพื่อนสนิทกันมา
แต่เมื่อเริ่มผิดใจกัน หรือภรรยาไม่ถูกกัน
ก็เริ่มมองหน้ากันไม่ค่อยติดแบบแต่ก่อน

ข้าพเจ้าเลยไม่ใคร่จะสนิทกับใครมากนัก
ด้วยความที่สนิทกันมาก
ความเกรงใจซึ่งกันและกันมักจะหายไปด้วย
ทุกคนต้องมีพื้นที่ส่วนตัวเสมอ
ต้องให้เกียรติซึ่งกันและกัน

ด้วยวันคล้ายวันเกิดข้าพเจ้าเมื่อวาน
เพื่อนโทร.มาอวยพร แต่เจ้าโทรศัพท์ปรากฎหน้าจอข้อความ
ตอนดึกแล้ว ข้าพเจ้าเลยไม่ได้ติดต่อกลับไป
เข้าใจว่า เพื่อนคงจะโทรมาอวยพรวันเกิด

วันนี้ได้โอกาสอีกครั้ง โทรหา
ลูกสาวเพื่อนพูดได้แล้ว ร้องเพลง Que sera sera
ให้ข้าพเจ้าฟังทางโทรศัพท์ เก่งซะด้วย ร้องได้
ร้องให้ฟังไม่หยุด 555 (อายุได้จะ 4 ขวบแล้ว)
เพราะแม่ให้ลูกร้องเพลงให้ป้าฟัง
...ติดใจในเสียงตนเอง...เลยร้องไปเรื่อย ๆ แบบว่า
หนูจะร้องเพลง แม่อย่าพูดโทรศัพท์นาน...

ไม่ได้ไปเยี่ยมเพื่อนนานแล้ว เพราะถ้าไปวันหยุด
ก็คงต้องไปเจอกับสามีเขา ซึ่งข้าพเจ้าค่อนข้างจะเกรงใจ
ไม่อยากรบกวน เพราะสามีเพื่อนเป็น family man ดีมาก
ทำให้เราพูดคุยเล่นกับเพื่อนเราไม่เต็มที่
อีกทั้งเป็นวันพักผ่อนของเขา

เหมือนกับเรา เวลาเสาร์-อาทิตย์เป็นวันหยุดของเรา
บางครั้ง เราก็ต้องการอะไรที่เป็นส่วนตัว
หรือเป็นวันครอบครัวของเขา ... ก็ต้องเข้าใจ ณ จุดนี้
ทำให้เราห่างจากเพื่อนไปโดยปริยาย .....
แต่เพื่อน ก็ยังเป็นเพื่อนอยู่เสมอ ^___^

คิดแล้วเขียน :)V

ชะตา

วันนี้เป็นวันคล้ายวันเกิดข้าพเจ้า
อายุครบรอบ 38 ปีบริบูรณ์ วัยเหมือนโกหก :))
จะ 40 แล้วหรือนี่ ถ้าเป็นสาว ๆ ก็คงเหมือน
หญิงสาว 2 คน อายุคนละ 19 ปี พอดี อิอิ ^_^
(กำลังเอ๊าะ ๆ เลย) ....วันนี้ก็ปรกติ
ตนเองพยายามทำให้ปรกติ
เพราะเป็นคนที่ไม่ชอบอะไรที่หวือหวา
แบบเพื่อนล้อมหน้าล้อมหลัง ...


มีพิเศษนิดนึง ตรงที่พ่อโทรศัพท์มาหาแต่เช้ามืด
ก่อนออกไปใส่บาตร อวยพรวันเกิดให้ น้ำตาซึมเลย!
จากนั้น ป้า อา ก็อวยพร ให้เงินนิดหน่อย ^_^
(ทำไมถึงรู้ว่าเรากำลังขาดทุนทรัพย์อยู่นะ ^_^)

ก็มีพี่ที่ทำงานไม่กี่คนที่ให้ของขวัญวันเกิดเราทุกปี
ก็เลยแบ่งขนมที่สั่งมาถวายพระไปให้รับประทาน
ส่วนเพื่อนบางคนไม่ได้ให้ คงเห็นเราห่าง ๆ มาแล้ว
ก็เลยไม่ให้ อีกอย่างถ้าจะให้ เขาคงก็คิดว่า
ต้องให้เหมือนกันทุกคน ก็เลยไม่ให้ดีกว่า
เป็นการตัดปัญหาได้ดี

อันนี้เราไม่ว่ากัน ....เราเองก็ไม่ใช่คนขาดในตรงจุดนี้
ที่จะต้องให้ทุกคนมานั่งคอยจดคอยจำ
แต่ถ้าเป็นแฟนก็ว่าไปอย่าง จำไม่ได้!
อันนี้น่าคิดนะ!

ขนาดเพื่อนผู้ชายบางคนมันยังจำวันเกิดเราได้เลย
ดันพูดซะดังลั่นห้อง ....(เปล่าหรอก เกิดเลข 9 กับเขาเลยจำได้)
อุตส่่าห์เงียบ ๆ แล้วเชียว ไม่อยากให้คนพูดมาก
แถมตะโกนบอกจะ 40 แล้ว
ข้าพเจ้าเลยต้อง แบ่งขนมที่พอเตรียมมาให้พี่
เขารับประทานกัน พอหรือไม่พอ ก็ไม่รู้ล่ะ ...^_^

ก็ทำบุญไปแล้วในช่วงเช้า
ก็แจกจ่ายขนมเพื่อเป็นทานด้วย
ถึงจะได้ทำกิจในวันเกิดได้บริบูรณ์

ระยะหลังไม่มีตังค์เลี้ยงข้าวเพื่อน
ทำได้คือ แจกขนมแทน ^_^
แล้วแบบนี้ เราจะเป็นแค่ของหวานหรือเปล่านะ
พอดีไม่มีตังค์ เลี้ยงข้าวมันไก่ 5555
ไอ้เรื่องฝนตกไม่ทั่วฟ้า ก็ลำบากใจอยู่เหมือนกันนะ
เราไม่รู้ใครคิดอย่างไร ....

อายุก็ล่วงเลยเยอะขึ้นทุกปี ๆ
ชะตา ....ทำให้เราต้องมาเจออะไรที่เป็นแบบนี้
อะไรที่เราพอจะให้คนอื่นได้ และไม่เป็นการเบียดเบียน
ตนเองให้ลำบาก ก็ทำไปเถอะ ...

สงสัยพระเจ้าไม่ให้เราประสบความสำเร็จในเรื่องนึง
เพื่อที่จะได้เป็นผู้ให้ผู้อื่นตลอดกาล หรือเปล่า?
เพราะถ้าเรามีครอบครัวของเราเอง
เราก็ต้องให้ครอบครัวเราก่อน จริงไหม?
นี่ก็เลย ให้มันเป็นแบบนี้ แหล่ะดีแล้ว ... นั่นซินะ (น่าคิดอยู่) ......

เห็นพี่บางคน ชอบทำบุญ แจกทาน
แต่ตัวเองเป็นหนี้เป็นสินคนอื่นเขาไปทั่ว
แบบนี้ ก็ไม่ดีอีก
เหมือนสร้างบาป ความทุกข์ใจให้ตนเอง
มีแต่คนเขาเบียดเบียนคนอื่น เพื่อให้ได้มา
แต่ตนเองกลับเบียดเบียนตนเอง เพื่อให้คนอื่น
นี่คงเป็นกรรมชนิดหนึ่งของเขาเหมือนกัน

อาจจะเป็นหนี้กันมาหลายชาติ
ชาตินี้เลยต้องชดใช้ ...สงสัยจะฟังธรรมะมากไปหน่อย
อะไร ๆ ก็เป็นชาติ ๆ ๆ ...
มิน่าล่ะ แบบนี้จะให้ใครมาคอยเป็นชาติ ๆ ได้ล่ะเน๊อะ!
555 :P

Happy Happy อย่าซีเรียส!

ชะตาลิขิตชีวิตคน แต่ใจคนคือสิ่งที่ลิขิตชะตา ^_^

เขียนอะไรไป ถ้าไปสะกิดใจใครก็ต้องขออภัย
เพราะบางที คบกับใครที่ไม่ค่อยจริงใจ
ก็พูดลำบากเหมือนกัน มันจะมีแต่ปัญหาตลอด!


คิดแล้วเขียน V:)

บังเอิญที่ไม่ธรรมดา

ช่วงหลัง ๆ ข้าพเจ้าเห็นหนังสือธรรมะในร้านหนังสือเยอะมาก
อาจเป็นเพราะส่วนหนึ่งเคยนึกคิดในใจว่า
ข้าพเจ้าเป็นผู้หญิง อยากรู้เรื่องในสิ่งที่ผู้ชายเขารู้กัน
เรื่องการบวชเรียน ฯลฯ เพื่อให้ทราบว่า
ทำไมถึงมีข้อห้ามสำหรับเพศหญิงเยอะจัง
ไม่ว่าจะเป็นการบวชเรียน หรือการไปไหนมาไหนคนเดียว
ก็สงสัยอยู่นาน จนกระทั่งระยะหลัง ลองกล้าที่จะดูหนังผู้ใหญ่
แบบที่ผู้ชายเขาดูกัน ...ทำให้เข้าใจว่า
ผู้ชายส่วนใหญ่ มักมองผู้หญิงไว้สนองตัณหา

ผู้ชายไม่จำเป็นต้องมีความรัก
ก็สามารถหลับนอนกับผู้หญิงได้
ขอให้ผู้หญิงคนนั้นมีรูปร่าง หน้าตาดี
ผิวพรรณ หุ่น หน้าอก สะโพก ฯลฯ

และทำให้เข้าใจว่า ทำไมผู้ใหญ่ถึงห้ามนัก ห้ามหนา
ไม่ให้ผู้หญิงไปไหน มาไหนคนเดียว ในยามวิกาล
หรือที่อโคจร
หรือแม้กระทั่งหญิงชายอยู่ในที่ลับตาคน
อยู่กันสองต่อสอง
เพราะผู้หญิงสามารถเป็นเหยื่ออารมณ์ของผู้ชายได้ทุกที่
แม้กระทั่งคนใกล้ชิด ก็ตามที
(แบบข่าวพ่อ ลูก ตามหน้าหนังสือพิมพ์บ่อย ๆ)


ตอนเด็ก ๆ ข้าพเจ้ามักถูกผู้ใหญ่ห้ามดูหนังที่มีฉากรัก
โตมาอายุเลยเลข 3 มานานแล้ว เพิ่งได้ดูหนังผู้ใหญ่กะเขา
ดูแล้ว ก็งั้น ๆ ตอนแรกดู ๆ ก็ยังตื่นเต้น
เป็นธรรมดา อะไรที่ยังไม่เคยเห็น

พอดูไป นาน ๆ บ่อย ๆ
เออว่ะ มันเริ่มเอียน ๆ เลี่ยน ๆ ชอบกล
ผู้หญิง กะผู้ชายก็มีไม่กี่อย่าง ไม่กี่ท่า
เนื้อหนัง มันก็เหมือน ๆ กัน
บางรูป เห็นแล้วก็แสนจะทุเร็จ...
ก็ยังแปลกใจไม่หายว่า
ทำไมผู้ชายบางคนมันชอบดูกันจัง!

เออ! สงสัยใจข้าพเจ้าจะบวชนานไปหน่อยกระมัง อิอิ ^_^
ดูแล้ว เห็นแต่เนื้อ ๆ สดทั้งนั้น ...ถ้าหั่นออกเป็นชิ้นนี่
เลือดสด ๆ คงกระจายหน้าดูเหมือนกัน ...:P
(ก็คงเหมือนหน้าข่าวอีกเหมือนกัน
รักแล้วแค้น เลยฆ่าทิ้งซะเลย!)

คนสมัยนี้รู้หน้าไม่รู้ใจ
ซื้อข้าวกินโดยไม่ต้องล้างจาน!
(ร้านสะดวกซื้อมีอยู่เกลื่อนเมือง)

และด้วยเหตุนี้
ทำไมข้าพเจ้าถึงไม่ชอบใจที่ผู้ชายมอง
(ผู้หญิงบางคนรู้สึกยินดีที่ผู้ชายให้ความสนใจ)
แต่สำหรับข้าพเจ้า ไม่ชอบ และรู้สึกรำคาญมากกว่า
เพราะมันมองเรา
มันมองลึกไปถึงเรื่องนั้น จริง ๆ ....
ทำไมพวกผู้ชายถึงหื่นกันนัก!


วกมาอีกที เรื่องบังเอิญที่ว่า
ระยะนี้ได้อ่านหนังสือธรรมะของหลวงปู่เณรคำ ฉัตติโก
เมื่อก่อนข้าพเจ้าก็ไม่รู้จักพระท่านนี้หรอก
เพิ่งเห็นหนังสือของท่านไม่กี่เดือนนี้เอง

พอทราบประวัติของพระท่านนี้ ว่าบรรลุธรรมแล้ว
และมีอภินิหารในรูปแบบต่าง ๆ ตอนถือบวชในป่าช้า
ท่านเจอพวกวิญญาณ พญานาค เทวดา ฯลฯ
และท่านตั้งมั่น และประกาศว่า จะไม่ขอเกิดอีก
ข้าพเจ้าก็ขอภาวนาว่า อย่าเป็นแค่กระแสให้คนนิยม
ในเรื่องศักดิ์สิทธิ์ แบบหลวงพ่อจตุคามฯ
หรือพระอาจารย์ยันตระ ก็แล้วกัน
(ข้าพเจ้ามิได้มีเจตนาที่จะลบหลู่
แต่คนสมัยนี้ ชอบอ้างอภินิหาร ฯลฯ
เพื่อให้คนอื่นศรัทธา! )


วันก่อนเพิ่งได้เจอป้ายประกาศหน้าที่ทำงานข้าพเจ้าว่า
ภิกษุรูปนี้ จะมาเผยแพร่ธรรมะที่ทำงานข้าพเจ้า
ในวันที่ ๒๖ พฤศจิกายน ๒๕๕๒ ด้วย
ถ้ามีเวลาอาจจะไปฟังธรรมะของท่านสักหน่อย
บังเอิญที่ไม่ค่อยธรรมดา

เพราะข้าพเจ้าเพิ่งหันมาสนใจ
อ่านหนังสือของภิกษุรูปนี้ไม่กี่วันนี้เอง

คิดแล้วเขียน :)V

ธรรมะฮิตติด Trend :))

ช่วงนี้ข้าพเจ้ากำลังบ้าฟังธรรมะ ^__^
หากห่างหายจากการเขียนบทความไปบ้าง
ก็คงไปฟังธรรมแม่ชีทศพรอยู่นั่นเอง
ฟังแล้วก็นำมาพิจารณาว่า
คนเราก็เวียนว่ายตายเกิดกันอยู่เช่นนี้
บางคน ชาติที่แล้วเป็นสามี หรือเป็นศัตรูกัน
ก็มาเกิดเป็นลูกกันก็มี ด้วยการจองเวรกัน

บางคนชาติที่แล้วไปทำคุณไสยใส่ภรรยาน้อยจนตาย
สามีเลยตัดสินใจออกบวช เพื่อแก้คุณไสยให้วิญญาณภรรยาน้อย
ส่วนภรรยาหลวงปัจจุบันก็มาเกิดเป็นเมียน้อยคนอื่นในชาตินี้แทน
เหมือนว่า จะได้รู้รสชาติของการเป็นเมียน้อย
แถมมีจิตที่ไม่ปรกติด้วย ด้วยกรรมที่ไปก่อไว้ในอดีตชาติ

รู้สึกว่า เหมือนจองเวรกันไปมาไม่จบสิ้น
ชาติที่แล้วเธอฆ่าฉัน ชาตินี้ฉันจะฆ่าเธอ ...

ฟังแล้วได้ธรรมะอย่างนึงว่า
อย่าพยายามไปผูกเวร จองเวร ชิงชังกับคนรอบข้าง
ไม่เช่นนั้น คงต้องได้เจอกันอีก
แถมอาจจะเกิดมาเป็นสมาชิกในครอบครัวเราได้เช่นกัน

จะว่าไม่เชื่อก็ไม่ได้ เพราะแม่ชีถือศีล
และบางอย่างก็ทายเรื่องของคนที่ถาม ตรงแปะ ๆ เลย

อีกอย่าง เรื่องไสยศาสตร์ก็เป็นสิ่งที่มีมานาน
บางคนรักมาก ต้องการแย่งชิง ก็ทำคุณไสยใส่
ให้เขาหลงรัก หัวปักหัวปำ แต่หารู้ไม่ว่า
ผลการกระทำอันนั้นมันย้อนกลับมาหาตัวเอง
ไม่ชาตินี้ก็ชาติหน้า ...

ข้าพเจ้าก็ไม่ใช่ว่าจะหลงงมงายเสียทีเดียว
แต่บางเรื่องก็ฟัง ๆ ไว้
เรื่องเสน่ห์ปลายจวัก ผัวรักจนตัวตาย น่ะ
ข้าพเจ้าคิดว่า ก็คงมาจากเรื่องทำคุณไสย
ใส่อาหารให้สามีรับประทานนั่นเอง
เพราะผู้ชายสมัยก่อนมีเมียเยอะ
อาจจะมี ผู้หญิงที่ต้องการแย่งชิงความเป็นใหญ่ในบ้าน
เหมือนละครไทยนั่นแหล่ะ

แต่สิ่งที่ทำเป็นอวิชชา คนที่ถูกกระทำ
มักจะตายไม่ดี

และผู้ที่จะถอนคุณไสย (มนต์ดำ)ได้
ต้องมีตบะ บำเพ็ญบารมีเก่งพอสมควร (พระนั่นเอง)
ข้าพเจ้าเคยอ่านว่า เวลาไปต่างถิ่น
อย่าไปกินของสุ่มสี่สุ่มห้า
แต่ถ้าหลีกเลี่ยงไม่ได้
เขาให้เอาอาหารที่จะรับประทานนั้น
ลอดใต้หว่างขาของเรา 3 หน

อันนี้ จำ ๆ มาบอกไว้ เผื่อมีคนมาแอบหลงรัก
แล้วเกิดบ้า ทำคุณไสย ใส่มนต์ดำให้กิน
เรื่องแบบนี้ ก็ฟัง ๆ ไว้หน่อย
สมัยนี้ รู้หน้าไม่รู้ใจ
แต่ถ้าถูกเขาทำพิธีอย่างอื่น
เช่นปั้นผัว ปั้นเมีย คู่กันแล้วฝังไว้
นั่นก็สุดแล้วแต่บุญ แต่กรรม ก็แล้วกัน ^__^

พูดง่าย ๆ ว่าอย่าไปหลอกให้ความหวังใครไว้
เกิดคนที่เราไปหลอกไว้ มันแค้นขึ้นมา
มันก็คงสามารถทำอะไรบ้า ๆ ใส่ตัวเรา
หรือคนที่เรารักได้
สมัยนี้ คนเรา รู้หน้าไม่รู้ใจซะด้วย

ถ้าจะคิดบริหารเสน่ห์ ก็ควรทำให้ถูกทาง
แต่ส่วนมากคนที่เจ้าชู้น่ะ
ชีวิตมักจะจบไม่สวยทุกราย!
ก็คงเหมือนขว้างงูไม่พ้นคอตัวเองนั่นแหล่ะ!

ตอนนี้ ข้าพเจ้ากำลังฮิตฟังธรรมะของแม่ชีทศพรอยู่
สมัยนี้คนก็ติดธรรมะกันมากขึ้น
คงเป็นเพราะสังคมรอบข้างวุ่นวาย และซับซ้อนกันมากขึ้นด้วยกระมัง
ไม่รู้จะหาทางออก แก้ปัญหาให้ชีวิตได้อย่างไร
ก็เลยหันมาใช้ธรรมะเป็นที่พึ่งทางใจ

ถ้าฟังธรรมะแล้ว เรานำข้อคิดจากชีวิตคนอื่นมาเป็นตัวอย่าง
อย่างน้อยเราก็คงไม่อยากจะเป็นแบบเขา
และหลีกเลี่ยงที่จะทำในสิ่งที่ไม่ดี
ซึ่งข้าพเจ้าก็คิดว่า ได้ประโยชน์ในการฟังธรรมะตรงนี้แหล่ะ

ชีวิตคนเราไม่แน่นอน เพราะกิเลสในใจเรา
นั้นเปลี่ยนแปลงได้ทุกเมื่อ

คิดแล้วเขียน :)V

ธรรมะวันลอยกระทง :)

ค่ำคืนนี้ข้าพเจ้าไม่ได้ไปลอยกระทงที่ไหน
ที่บ้านข้าพเจ้าไม่นิยมงานประเพณีนี้
ข้าพเจ้าก็เลยหันมาฟังธรรมะออนไลน์
เพราะวันนี้เป็นวันพระด้วย

วันนี้ฟังธรรมะของแม่ชี แล้วรู้สึกเข้าตนเองอย่างไรไม่ทราบ อิอิ ^_^

แม่ชีบอกว่า ถ้าเราดื้อกับพ่อแม่
ต่อไปถ้ามีชีวิตคู่เราก็จะได้รับผลอันนั้น
กับคู่ชีวิตของเรา หรือลูกของเราก็ต้องทำกับเราเหมือนที่เราทำกับพ่อแม่
เพราะกรรมเป็นเผ่าพันธุ์ ด้วยเหตุนี้แม่ชีจึงสอนให้ลูกทุกคนกตัญญู
พยายามไม่โกรธพ่อแม่ แล้วบาปจะไม่ตกที่เรา

ลองมาฟังคำที่ แม่ชีสอนดูนะคะ


พื้นฐานของชีวิต . . .ตอนที่ 4(สิ่งที่พึงปฏิบัติต่อพ่อ-แม่)
สิ่งที่พึงปฏิบัติต่อพ่อ-แม่ คือควรทำให้ท่านสบายใจ
ไม่ทุกข์ใจเพราะเรื่องของเรา ในตอนนี้ได้อธิบายถึงผลของกรรมว่า
ถ้าหากเรา ได้ทำให้ท่านทุกข์ใจในรูปแบบนี้
เรา จะได้รับผลของกรรมในรูปแบบใด. . . บรรยายธรรมโดยแม่ชีทศพร. . . .

เป็นอย่างไรกันบ้างค่ะ
ฟังธรรมะวันลอยกระทง

หากใครไม่ได้ไปลอยกระทง
ก็ขอให้ลอยสิ่งที่ไม่ดีออกจากใจ
คิดดี พูดดี ทำดี
แล้วสักวัน เราก็คงได้ดีนะคะ :)

คิดแล้วเขียน :)V

ครอบครัวหรรษา

ช่วงนี้ ดวงข้าพเจ้าค่อนข้างเป็นชีพจรลงเท้า
(หลังจากที่อยู่กับบ้านมานาน
เพราะความไม่พร้อมของสมาชิก)

ช่วงนี้อยู่ไม่ค่อยติดที่ ...และก็เป็นช่วงที่เงินเข้า ๆ ออก ๆ
จากกระเป๋าตลอดเวลา อิอิ ^_^
ไม่มีเรื่องให้ซื้อ แต่ถ้าได้ออกจากบ้าน
มันก็ต้องเสียเงินเป็นธรรมดา
ข้าพเจ้าเลยชอบอยู่บ้านมากกว่า :))
แต่อยู่บ้านมาก ๆ ก็เป็นตุ่มเหมือนกันนะ
เพราะกินแล้วก็นอนน่ะซิ

วันนี้พี่สาวเลี้ยงฉลองล่วงหน้าวันคล้ายวันเกิด
เนื่องจากอาทิตย์หน้าพี่บางคนไม่ว่าง
อาจจะรวมตัวกันลำบาก
วันนี้ข้าพเจ้าเลยได้รับเลี้ยงจากพี่ ๆ
ซะอิ่มแปล้ไปเลย ^__^

เก็บรูปมาฝากยั่วน้ำลายคนเล่น อิอิ :))
มีพี่ที่น่ารักก็ดีอย่างนี้ล่ะน้า

วันนี้เป็นวันฮาโลวีน
แต่สำหรับข้าพเจ้าเป็นวันที่อิ่มแปล้วันนึงทีเดียว
^___________^

คิดแล้วเขียน :)V

นับถอยหลัง?

(ลอยกระทง : ภาพประกอบจากอินเทอร์เน็ต)


ช่วงนี้ข้าพเจ้ากำลังเตรียมตัวจะเดินทางไปจีนแล้ว
(วัยรุ่นปลาย ๆใจร้อน) :P
จนที่บ้านข้าพเจ้าอดหัวเราะไม่ได้ ... เริ่มทยอยเตรียมไว้หมด
แต่คนยังหาได้ไม่ครบ ยังไม่รู้ชะตากรรมเลย
trip คุนหมิงนี่ อาบอกว่าต้องจัด group ให้ได้ 16 คนขึ้นไป
ไม่งั้นค่าที่พัก ตั๋วเครื่องบินจะไม่ได้ในราคาที่ตั้งไว้

ไม่รู้ว่าทางเพื่อนอา หาได้กี่คนเหมือนกัน
และอากาศไม่รู้จะหนาวมากหรือเปล่า
แต่คิดว่าคงหนาวแน่ เพราะไปเที่ยวช่วงธันวาคม
นี่ก็นับถอยหลังเหลือแค่เดือนเดียวเอง
แป๊ปเดียวเท่านั้น คิดดูซินี่ก็ใกล้ครบรอบ
ฉลองอายุอีกและ จะไม่ให้แก่ได้งัยล่ะ
จริง ๆ แล้วเลข 9 คนไทยถือว่าเป็นวันมงคล
เพราะเก้า ไปพ้องเสียงกับคำว่า ก้าวหน้า
เลยถือเป็นเลขดี แต่ข้าพเจ้าก็คิดว่า
มันอาจจะไม่จริงแบบนั้นก็ได้
เพราะเลข 9 ถ้ากลับหัวลง ก็เป็นเลข 6
ซึ่งมันก็มีนัยยะที่ไม่ดีได้เช่นกัน
(แต่เราก็ต้องคิดในแง่บวกไว้ก่อน)

ดังที่หลาย ๆ คนที่มีอายุเบจญเพส 19 29 59 79
อะไรประมาณนี้ว่า มักจะหมดอายุในช่วงนี้
บ้างก็ว่า.... ก้าวไม่พ้น ...
ไม่อยากให้คนไทยบ้าเลข 9 กันเกินไป
เห็นอะไรเดี๋ยวนี้ก็ 999
เพื่อนข้าพเจ้าก็เกิดวันที่ 9 กันหลายคน
ที่ห้องนี่นับได้ 4 คนขึ้นไปนะ
แถมบางคนแย่งจองเลขงาน
หรือแม้แต่แค่เซ็นชื่อเวลามาทำงาน
ยังต้องแย่งลงด้วย 9 เลย
(อะไรมันจะบ้าขนาดนั้น!)
คนทำดี ไม่ได้อยู่ที่เลข หรืออยู่ที่ชื่อหรอก
อยู่ที่การกระทำ กับใจของคนคนนั้นมากกว่า

เอ้า! บรรยายไปไกลเลย ...วกกลับมาใหม่ ...
ยังงัยก็ให้ผ่าน ลอยกระทง น้ำนองตะหลิ่งก่อนก็แล้วกัน ^_^

เดี๋ยวจะเป็นแม่สายบัว แต่งตัวเก้อ ฮิ้ว ๆ ....
ลอยกระทงปีนี้ก็คงเหมือน ๆ ทุกปีนั่นแหล่ะ
ประมาณว่า งานประเพณีพวกนี้เป็นเรื่องของคนหนุ่ม คนสาว
ที่พาคู่รักไปลอยกระทงด้วยกัน ...หรือไม่คนที่มีครอบครัว
พาลูกเด็กเล็กแดงไปเที่ยวงาน -วัด ดูประเพณี จุดพลุกัน
ส่วนคนชรา ไม่ค่อยสนใจในงานเหล่านี้สักเท่าไร
คงผ่านวัยนั้นมานานแล้ว เลยรู้สึกเฉย ๆ

ยิ่งบิดาข้าพเจ้าแล้ว ยิ่งไม่ค่อยให้ความสำคัญเลยล่ะ
ไม่รู้ว่า เมื่อก่อนตอนจีบแม่ พาแม่ไปลอยหรือเปล่า? จำไม่ได้
พอดียายที่เลี้ยงข้าพเจ้ามา ท่านเสียไปหลายปีแล้ว
ไม่งั้นจะได้ถามยายได้ ^_^

แต่จำได้ว่า ยายเคยเล่าให้ฟังว่า
แม่เคยงอนพ่อ ตอนพาอดีตคู่หมั้น
ซึ่งมาหาพ่อ นั่งสามล้อผ่านหน้าบ้านแม่
รู้แต่ว่า แม่สับผ้าที่พ่อซื้อให้มาไม่เป็นชิ้นดี
แถมหนีไปอยู่ต่างจังหวัดอีกแน่ะ
(ความรักหนุ่มสาวอ่ะนะ)^_^

ฟังเรื่องพ่อกับแม่ตอนหนุ่มสาว ๆ จากคนรอบข้างแล้ว
ข้าพเจ้านั่งอมยิ้ม ปนขำทุกที อิอิ :))

กว่าจะผ่านด่านมรสุมมาได้ ก็หนักเหมือนกัน
แต่ถ้าคิดว่า มีความเชื่อใจ ซื่อสัตย์ต่อกันแล้ว
อะไร ๆ ก็คงผ่านพ้นไปได้ด้วยดี (ข้าพเจ้าคิดงั้นนะ)

เอ้! พูดเรื่องจะไปเที่ยวไฉนมาพูดเรื่องบิดา- มารดาได้
เอาใจช่วยให้หนุ่มสาวทุกคู่ ได้ฉลองประเพณีกับแฟนตัวเองก็แล้วกัน
ส่วนใครยังไม่มีแฟนก็ ลอยกระทงบนหน้าจอคอมพ์ไปก่อนก็แล้วกันนะ
ดีเสียอีก กระทงจะได้ไม่หลงทางไปไหน ^__^

เอ้! ตกลงข้าพเจ้านับถอยในเรื่องอะไรดีล่ะเนี่ยะ!
(จะไปเที่ยวหรืออายุ) อิอิ ^__________^

คิดแล้วเขียน :)V

เพื่อนเล่าให้ฟัง

วันนี้เพื่อน ๆ ที่ทำงานกลับมาจากการไปเที่ยวลาวใต้กัน
ฟังเขาเล่าก็ขำ ๆ กับเพื่อนบางคนที่มีนิสัยเจ้าอารมณ์
มักจะเอาแต่ใจตัวเอง ทำให้คนรอบข้างเอือมระอา
แต่ด้วยความที่คบกันมานาน ทำงานด้วยกันมาตั้งแต่สาว ๆ
พี่คนนี้ อารมณ์แกไม่เคยเปลี่ยน เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย
อะไรไม่พอใจ พี่แกไม่เก็บอารมณ์เลย มีอะไรปล่อยออกมาหมด
เวลาอารมณ์ไม่ดี เสียงจะดังมากกกกกก ...
คนรอบข้างรับไม่ทัน ...สักประเดี๋ยวกลับมาหัวเราะใหม่ได้
^_^ ...

พี่คนนี้ เป็นคนตรวจงานให้กับเพื่อน ๆ ทุก ๆ คน
พูดง่าย ๆ ว่าเป็นคนกรองให้เจ้านายใหญ่อีกที
ซึ่งข้าพเจ้าก็ชมในความสามารถแกว่า
แกเป็นคนที่ละเอียดมากกกก
ตรวจเกือบทุกตัวอักษร ไอ้ที่เราว่าตรวจดีแล้ว
แกก็หาจนเจอ หรือบางอย่างไม่ได้ดังใจแก
แกก็ไม่เอา จนเป็นที่เรืองลือในหมู่คนที่ทำงาน

เจ้านายบางคนยังต้องตามแกเลย ...แกทำงานดี อันนี้ไม่เถียง
แต่เจ้าอารมณ์เหลือประมาณ ....บทดี ก็ดีใจหาย
บทร้าย ไอ้ที่ดี ๆ หายเหมือนกัน 55555 :))

ฟังพี่ ๆ เขาเล่าแล้วก็ขำ ๆ แต่ก็ยังเห็นไปเที่ยวกันอยู่
รักมาก เพื่อนเลยพยศใส่มาก ^__^
พี่คนนี้ แกเลยที่เล่าขาน
เป็นตัวตลกร้ายในหมู่เพื่อน ๆ ไปโดยไม่รู้ตัว อิอิ ^_^
(เป็นพี่ผู้หญิงไม่เต็มร้อยอ่ะค่ะ อารมณ์เลยแปรปรวนง่าย ฮา)

วันนี้เพื่อนไม่ได้นินทาเพื่อนหรอกนะ เพราะเรื่องเล่าวันนี้
ดังทั้ง Floor ฮา ๆๆๆๆ

คิดแล้วเขียน :)V

อดเปรี้ยว ไว้กินหวาน

การบังคับตัวเองค่อนข้างเป็นเรื่องลำบากเหมือนกัน
ถ้าไม่ได้รับการฝึกฝนมาตั้งแต่เด็ก
มนุษย์เราเกิดมาทุกคนต้องถูกฝึกให้มีวินัยในตนเอง
เมื่อก่อนข้าพเจ้าทำได้ แต่หลัง ๆ ชักจะขี้เกียจ
มักจะตามใจตัวเองบ่อย ๆ หลายครั้งก็ใจอ่อนกับตัวเอง
ต้องฝึกบังคับตนเองให้อยู่ในระเบียบบ้าง
ไม่ใช่ปล่อยชีวิตตามยถากรรม
ลมพัดมาทางใด ก็ปลิวไปทางนั้น
(กระแสความนิยม)
ซึ่งพระท่านเวลาเทศน์ก็สอนให้เด็กทุกคน
ต้องรู้จักวินัยและหน้าที่
ซึ่งเป็นตัวฝืน ให้เราเป็นคนที่ดีได้
เพราะการทำความดีทุกอย่าง มันต้องฝืนและต้องฝึก
ถ้าไม่ฝึกหรือไม่ฝืน มันก็ไหลลงต่ำไปเรื่อย ๆ

จำได้ว่าตอนเด็ก ๆ อยู่กับป้ากับอาซึ่งเป็นครู
ค่อนข้างจะจู้จี้จุกจิกกับเรามากกว่าพ่อแม่เราเสียอีก
สังเกตได้ว่า ถ้าตนเองอยู่กับพ่อกับแม่จะดื้อได้
แต่อยู่กับคนอื่นไปดื้อหรือพยศใส่เขา
เขาก็ว่าเอาให้ซิ เป็นธรรมดาของเด็ก
หากใครตามใจ ก็มักจะพยศกับคนนั้นมากหน่อย :))

แต่ข้าพเจ้าพยศกับใครมากไม่ได้หรอก
เผลอๆ พ่อกับแม่ช่วยกระหน่ำ summer sale อีกแรงหนึ่งด้วย :))

ใครที่ไม่เคยถูกฝึก ไม่รู้รสของความขมแบบมะระ
ตอนแรก ๆ ขม แต่เคี้ยว ๆ ไปเราจะรู้ว่ามันหวานนะ
ตอนเด็ก ๆ ตื่นนอนก็ต้องตื่นแต่เช้า
รับประทานอาหารต้องเป็นเวลา
เป็นอะไรที่น่าเบื่อสำหรับข้าพเจ้าที่สุด
แต่ก็ต้องฝืนทำ ...ผู้ใหญ่เขาสอนเพื่อให้เราได้ดี
ก็ต้องอดทน!

โตมาเพิ่งถูกปล่อย เพราะผู้ใหญ่ท่านชรามากแล้ว (ไม่มีแรงว่า)อิอิ ^_^
เลยทำให้โตมานิสัยเริ่มเสีย ก็โดนต่อว่าหลายครั้งเหมือนกัน
อย่างวันนี้ ไปห้างฯ แถวบ้าน เห็นหนังสือออกใหม่มากมาย
พี่สาวยังถามเลยว่า ปีนี้เธอไม่ไปงานสัปดาห์หนังสือหรือ?

อยากไปอยู่หรอก แต่ต้องเก็บเงินไว้เที่ยวช่วงธันวา :)
เดี๋ยวตังค์ไม่พอใช้ ....หนังสือที่ซื้อประจำอยู่ก็ยังอ่านไม่หมดเลย
ถ้าไปงานสัปดาห์หนังสือฯ อีกคงหมดหลายตังค์
ข้าพเจ้าเป็นโรคบ้า หนังสือ เห็นหนังสือดี ๆ ไม่ได้ชอบซื้อ
ตอนหลัง ๆ เพลา ๆ ลงได้บ้าง เพราะไม่มีที่เก็บ ^_^

เมื่อคืนฝนตกหนัก ยังนอนคิดอยู่เลยว่า ถ้าน้ำท่วมบ้าน
หนังสือเหล่านั้นคงละลายไปกับน้ำแน่ ๆ
คิดแล้วก็เครียดเหมือนกันนะเนี่ยะ!
เอาเถอะอะไรจะเกิดก็ต้องเกิด
ก็ไม่รู้จะหนีน้ำไปอยู่แถวไหนเหมือนกัน
แต่ที่แน่ ๆ เตรียมใจรอเที่ยวอย่างเดียว ....^_^
อดเปรี้ยว ไว้กินหวาน
ไม่รู้ว่ามันจะหวานได้ใจ แบบที่คิดหรือไม่

คิดแล้วเขียน :)V

แม่ชีทศพร : ยกตัวอย่างธรรมะ

บทความเรื่อง :ความชั่วส่งให้ผลเป็นความเศร้า

---

นรชนผู้ทำกรรมชั่ว ย่อมเศร้าโศกในโลกนี้ จากโลกนี้ไปแล้ว ย่อมเศร้าโศกใน

โลกหน้า เขาย่อมเศร้าโศกเสียใจ ในโลกทั้งสอง ย่อมเดือดร้อนใจ เพราะพิจารณา

เห็นความเศร้าหมองแห่งการกระทำของตน

ธรรมภาษิตนี้ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสปรารถนายจุนทะ คนฆ่าหมู ดังมีเรื่องเล่า

ย่อๆดังต่อไปนี้

นายจุนทะ คนฆ่าหมูคนนี้ มีนิวาสสถานอยู่ที่เมืองสาวัตถี ในเวลาที่เกิดข้าวยาก

หมากแพง เขาจะเอาข้าวเปลือกบรรทุกเกวียน เดินทางไปตามหมู่บ้านในชนบท

ได้เอาข้าวเปลือกแลกลูกหมู ตัวละถังสองถัง จนหมดข้าวเปลือก จึงนำลูกหมูมาเลี้ยง

ไว้ในคอกหลังเรือน ปรนเปรอมันด้วยอาหารและผัก จนลูกหมูเหล่านั้นโตอ้วนท้วน

ถึงขนาดแล้ว จึงนำมันมาฆ่า เอาเนื้อมาทำอาหารบริโภคภายในครอบครัวส่วนหนึ่ง

ที่เหลือได้นำไปขายแลกเงิน

นายจุนทะประกอบอาชีพเลี้ยงหมูและฆ่ามานานถึง 55 ปี ในระยะเวลาช่วงนี้

นายจุนทะไม่เคยให้ทาน รักษาศีล ฟังธรรมอะไรเลย แม้ว่าพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

และภิกษุสงฆ์จะประทับอยู่ที่วิหารเชตวัน ซึ่งอยู่ใกล้กับบ้านของเขา ก็ไม่ทำให้

นานจุนทะเกิดกุศลจิตขึ้นมาเลย

แต่ทุกชีวิตไม่ว่าจะเป็นคนหรือสัตว์ ย่อมหนีกฎแห่งกรรมไม่พ้น
เป็นแต่กรรมนั้น

จะให้ผลช้าหรือเร็วก็เท่านั้น และนายจุนทะก็ตกอยู่ในอำนาจของมัน เวลาผ่านไป

วัยของเขาก็ค่อยๆ แก่ลง สุดท้ายก็ล้มเจ็บ และอาการได้ทรุดหนักลงเรื่อยๆ แต่ก่อน

ที่เขาจะตาย 7 วัน ความร้อนของเปลวไฟจากมหานรกขุมอเวจี ได้มาปรากฏแก่เขา

ทั้งที่ยังมีชีวิตอยู่ นายจุนทะเกิดความเร่าร้อนในจิตเป็นกำลัง ได้ส่งเสียงร้องเหมือน

หมูที่ถูกเชือด เที่ยวคลานสี่เท้าไปทั่วเรือน แม้คนในเรือนจะพยายามช่วยกันอุดปาก

ไว้ก็ไม่อยู่ เป็นความจริงทีเดียวว่า ผลของกรรมนั้นไม่มีใครจะห้ามได้ เสียงร้องของ

นายจุนทะ ทำเอาผู้คนที่อาศัยอยู่โดยรอบชั่ว 7 หลังคาเรืองไม่เป็นอันหลับอันนอนกัน

เพื่อจับนายจุนทะไม่อยู่ พวกญาติจึงจับเอาขังไว้ในเรือน แล้วจัดเวรยามคอยระวังอยู่

ด้านนอก

นายจุนทะเที่ยวคลานสี่เท้า ส่งเสียงร้องเหมือนหมู อยู่อย่างนี้ถึง 7 วัน พอรุ่งขึ้น

ในวันที่ 8 เขาก็สิ้นใจ เพราะอกุศลแห่งการทำปาณาติบาตไว้มาก จึงส่งให้เขาไปเกิด

ในมหานรกขุมอเวจี เสวยกรรมชั่วที่นั่น(ความร้อนของเปลวไปนรก สามารถเผาหิน

ก้อนใหญ่ๆ ให้ละลายได้ในชั่วพริบตาแต่สัตว์นรกนั้นจะเป็นเหมือนคลอดออกมาจาก

ครรภ์ของมารดา)

ก่อนที่นายจุนทะจะสิ้นใจ มีพระภิกษุกลุ่มหนึ่ง เดินผ่านบ้านของเขาไปยังเชตวัน

ได้ยินเสียงนายจุนทะร้องก็เข้าใจว่าเป็นหมูที่ถูกฆ่า เมื่อเข้าไปเฝ้าพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

แล้วจึงกราบทูลว่า “พระเจ้าข้า ที่บ้านนายจุนทะเขาฆ่าหมูกันมา 7 วันแล้ว เห็นทีจะมีงาน

มงคลอะไรบางอย่าง พวกเขาฆ่าหมูกันอย่างปราศจากความเมตตากรุณาพวกข้าพระองค์

ยังไม่เคยพบเห็นคนที่กักขฬะหยาบช้าอย่างนี้เลย พระเจ้าข้า”

พระสัมมาสัมพุทธเจ้า จึงตรัสแก่ภิกษุเหล่านั้นให้ทราบว่า “ภิกษุทั้งหลายที่บ้านนาย

จุนทะ ไม่มีการฆ่าหมูตามที่พวกเธอเข้าใจ แต่ว่าผลกรรมได้มาปรากฏแก่นายจุนทะคือ

ไฟนรกได้มาปรากฏแก่เขา ทั้งในขณะมีชีวิตอยู่ เขาเที่ยวเดินสี่เท้า ส่งเสียงร้องเหมือน

หมูอยู่ภายในบ้านเจ็ดวัน นายจุนทะเพิ่งเสียชีวิตไปในวันนี้เอง และได้ไปเกิดในที่ๆมี

ความเศร้าโศกทุกข์ทรมานอีก

พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ทรงตรัสรับรองคำของภิกษุทั้งหลายว่า “อย่างนั้นภิกษุ

ทั้งหลาย บุคคลผู้ประมาทแล้ว ไม่ว่าจะเป็นคฤหัสถ์หรือพระก็ตามย่อมจะต้องประสบ

ความเศร้าโศกในโลกทั้งสองเหมือนกัน” จากนั้นพระพุทธองค์จึงทรงตรัสประพันธ์

ภาษิตต่อไปอีกว่า

“นรชนผู้ทำกรรมชั่ว ย่อมเศร้าโศกในโลกนี้ จากโลกนี้ไปแล้ว ย่อมเศร้าโศก

เสียใจในโลกทั้งสอง ย่อมเดือดร้อนใจ เพราะพิจารณาเห็นความเศร้าหมองแห่งการ

กระทำของตน”

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

บทความเรื่อง :เห็นเขารวย อย่าหลงคิดว่าเขารอด

---

มีคนถามแม่ชีว่า เห็นคนที่เขาขายเหล้า ขายเบียร์ ยาดอง ค้าขายชีวิตสัตว์ ทำไมเขา

ร่ำรวย เจริญรุ่งเรืองจัง เราไม่ได้อยู่กับเขาตลอด เราจะรู้ได้ยังไง เงินมากไม่ใช่ว่ามีความ

สุขนะ เขาก็มีกรรมกับเรื่องนี้ คนเราประกอบอาชีพอะไรก็แล้ว แต่ก็เกิดมาจากกรรมทั้งนั้น

ขายหมูก็ขายชีวิตเขา ขายไก่ก็ขายชีวิตเขา คือแม่ชีเห็นคนที่เป็นอาจารย์เคยทำมาหากิน

เกี่ยวกับฆ่าสัตว์ตัดชีวิตมาก่อน แล้วอยู่ ๆ มาเปิดโรงเรียนสอนคนหูหนวก แล้วก็เปิดโรงเรียน

สอนพวกดาวน์ซินโดรม แล้วก็คนที่ค้าขายแบบนี้ ค้าขายแบบที่โยมว่าค้าขายชีวิต ค้าขายเป็ด

ไก่ก็รวยขึ้นมา ทุกคนแยกออกมาทำธุรกิจส่วนตัว ทำไมไม่ทำสิ่งที่แบบสื่อสารกันได้ชัดเจน

แหล่งที่มาของเงินทำให้ไปตั้งโรงเรียน พอตั้งโรงเรียนแล้วคนที่เข้ามาในโรงเรียนก็ไม่ปกติ

เลยสักคน ลูกคนที่ได้มานี่ก็ไม่ปกติ หูตึง พูดไม่ได้ แล้วเราจะมีความสุขหรือ สอนเขาก็ไม่รู้

เรื่อง แหล่งที่มาของเงินมันมายังไงมันก็จะต้องไปอย่างนั้น

ธรรมะที่จะเอาตัวให้รอด คือเราต้องมีสติ
มันต้องมีสติรู้ให้เท่าทันกับสิ่งที่ทำลงไป ต้องมี

สติว่าสิ่งที่เราทำลงไป ที่เรามีความทุกข์ทุกวันนี้ ที่เราเอาตัวไม่รอดทุกวันนี้ เพราะบางทีเรา

โลภเกินไป เราโกง เราไม่ซื่อสัตย์ซื่อตรง เพราะเราก็ไม่รู้ว่าสิ่งที่เราทำลงไป มันจะส่งผลถึง

ชีวิต อนาคตของเรา จะทำให้เราเอาตัวไม่รอด ความจริงถ้าเรามีสติ มีความรู้สึกตัว มี

สัมปชัญญะที่จะเตือน อันนี้ของๆ เรา เราทำอาชีพอะไรจะให้เจริญรุ่งเรืองเราต้องซื่อสัตย์นะ

ไม่ใช่เราทุจริต เราต้องซื่อสัตย์ ขายก๋วยเตี๋ยวก็คงสภาพเอาไว้ว่า สูตรมันต้องอยู่แบบนี้ ไม่ใช่

พอเห็นคนเยอะก็เปลี่ยนเพื่อจะให้กำไรมากขึ้น ใครมีหน้าที่อะไรก็ควรรู้ว่าจะต้องปรับปรุง

พัฒนาตัวเองยังไงที่จะให้ชีวิตตัวเองดีขึ้น แล้วก็อยู่ให้รอด แต่แม่ชีว่าเรื่องของกรรมมันไม่มี

อะไรมาล้างได้ กรรมดีก็ส่งผลมาทำให้เรามีช่องทางที่จะไปได้ตลอดไป แต่กรรมที่ไม่ดีมัน

ก็ส่งผลมาเหมือนกันว่าในขณะที่ธุรกิจกำลังก้าวหน้าเราก็ถูกบั่นทอนด้วยโรคร้าย เราไม่ได้ไป

คลุกคลีกับเขา เราไม่ใช่เขา เราก็จะมองว่า เขาดูดีนะ เขาดูร่ำรวยแต่ทำไมเขาถึงระบายความ

ทุกข์อยู่ตลอด นั่นคือเอาตัวไม่รอด “การเอาตัวรอดไม่ใช่ว่ารอดเพราะมีเงิน
การเอาตัวรอดคือ

ใช้ชีวิตยังไงให้มีความสุขกับนาทีนี้”

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

บทความเรื่อง : เราจะบริหารชีวิตของเราอย่างไร

เราจะบริหารชีวิตของเราอย่างไรในเมื่อเรารู้ผิดไม่รู้ถูก พระพุทธเจ้าท่านเสียสละ

ทุกอย่างเพื่อชาวโลก ทุกชาติทุกภาษา สอนให้ทำในสิ่งที่ถูกต้องเพื่อจะได้รู้ทุกข์ รู้เหตุ

ทุกข์ เพื่อดับทุกข์แล้วอยูกับความเจริญอย่างประเสริฐ คือมรรคมีองค์ ๘

ในชีวิตประจำวันแต่ละวันของแม่ชี แม่ชีได้พบเรื่องราวมากมายที่น่าศึกษาว่า

มรรค ๘ ที่ท่านกล่าวว่าเป็นความประเสริฐ คือ ความสุจริต มีความเพียงเอาชนะกิเลส

ตัณหาจากความโลภ ความโกรธ ความหลง

มันเป็นเรื่องยากสำหรับมนุษย์ทุกคนที่ต้องต่อสู้เลี้ยงชีพ เลี้ยงร่างกาย จนนาที

สุดท้ายเอง ชีวิตดูได้จากอาการของผู้ที่กำลังจะจากโลกนี้ไปว่า ไปแบบไหน สุขหรือ

ทุกข์ ถ้าไปแบบทุกข์ก็ทรมานจนสิ้นใจ ถ้าไปแบบสุขหลับสงบนิ่ง หมายถึง สู่สุคติ

แต่คนที่ยังไม่ตาย บางคนเหมือนอยู่ในนรกทั้งยังคงถูกทุบตีทุกวัน เหตุใดทำให้

คนเหล่านี้ต้องรับกรรมเช่นที่เป็นอยู่

นั้นเพราะความไม่เคารพเชื่อฟังพ่อแม่ แม้ไม่นำอาวุธใดฆ่าเขา แต่ใช้คำพูด

เชือดเฉือดให้เสียน้ำตา เวลาใช้คืนก็ต้องถูกทุบตีจากคนที่เรารักเช่นเดียวกัน

มีลูกตีพ่อ มีพ่อตีลูก ลูกก็สู้ มีแม่ตีลูกผูกขามัดแขนตี เพราะอารมณ์โกรธจนบังคับ

ไม่อยู่ สร้างความเกลียดชัง ในแม่และพ่อ

ถึงจะคิดอย่างไร ทำอย่างไร พูดอย่างไร ก็ต้องรับกรรมกันไปเป็นเผ่าพันธุ์ ของ

ตระกูลไปว่าตระกูลนี้เขาฆ่ากันมาตั้งแต่รุ่นปู่ย่าตายาย พอมาถึงรุ่นลูกต้องรับโทษกันไป

ตามบุญตามกรรม

-----------------------------------------------------------------------------

พรสวรรค์.....วิชาจากอดีต

คุณพ่อ คุณแม่ที่มีลูก ควรหมั่นสังเกตในสิ่งที่เด็กๆชอบเป็นพิเศษ โดยสังเกตดูว่า

ภายในบ้านเด็กๆ ที่เป็นลูกของเราชอบไปคลุกคลีกับสิ่งไหนเป็นพิเศษหรือไม่ แน่นอน

ว่าหากเป็นการคลุกคลีเป็นพิเศษกับสิ่งดีๆ เช่นเครื่องดนตรีบางชิ้น อุปกรณ์กีฬาบางอย่าง

ดอกไม้ต้นไม้ การวาดภาพ ปากกาดินสอ หรือแม้กระทั่งพระเครื่องพระบูชา สิ่งเหล่านี้

กำลังบอกคุณเป็นนัยๆ แล้วว่านั่นอาจเป็นสิ่งที่ลูกคุณคุ้นเคยมาแต่อดีตชาติ หากคุณ

ส่งเสริมในเรื่องนั้นย่อมเป็นผลดีแก่ตัวเขาอย่างสูงสุด รหัสกรรมแบบนี้แหละที่ปัจจุบัน

เราเรียกว่า “พรสวรรค์”

พรสวรรค์ ก็คือรหัสกรรมในแง่ที่ดี เป็นผลกรรมทางด้านกุศลที่ติดตัวมาตั้งแต่เกิด

สืบเนื่องมาจากอดีตชาติ โดยมาก พรสวรรค์มักเป็นความสามารถจากอดีตชาติที่ใกล้ๆ

เช่นสองสามชาติที่ผ่านมา แต่ก็มีบ้างที่พรสวรรค์บางอย่างเป็นสิ่งที่ติดตัวและได้รับการ

พัฒนามาอย่างต่อเนื่องในทุกภพทุกชาติ เช่นคนบางคนสามารถปฏิบัติได้ง่าย เข้าใจธรรม

ได้เร็ว ในกรณีเช่นนี้คือการสั่งสมมา ทุกครั้งที่มีการเกิด เด็กเริ่มพูด เริ่มเดินก็จะพยายาม

เข้าหาสิ่งนั้นทันที และหากเป็นรหัสกรรมที่ไม่ดีก็จะมีความหวาดกลัวให้เห็น บางครั้งอาจ

โผล่ขึ้นมาทางความฝัน ซึ่งผู้เป็นพ่อเป็นแม่ควรสังเกตให้มากก็จะเป็นประโยชน์ไม่น้อย

เพราะจะทำให้คุณเข้าใจตัวของลูกและสามารถพัฒนาเขาไปในแนวทางที่ถูกหรือรีบทำการ

แก้ไขสิ่งที่ติดมาแต่อดีตได้ทันเวลา

เพราะอย่างไรก็ตาม เราสามารถหัดนิสัยใหม่ให้แก่เด็กได้และสามารถลบอุปนิสัยที่

ไม่ดีทิ้งไป ทั้งนี้จำเป็นที่ต้องอาศัยความรู้ความเข้าใจ ความโอบอ้อมอารีจากผู้ที่เป็น

พ่อและแม่ ทั้งอาศัยระยะเวลา หากได้ผู้ที่มีความรู้ความเชี่ยวชาญก็ย่อมเป็นสิ่งที่ดีไม่น้อย

เลยทีเดียว รหัสกรรมบางอย่างแก้รหัสไม่ยาก บางอย่างไม่จำเป็นที่ต้องเข้าไปรู้ แต่เมื่อ

รหัสบ่งบอกออกมาก็รีบทำการแก้ไขในสิ่งที่ไม่ดีหรือเป็นการลบรหัสนั้นทิ้งไปโดยไม่จำ

เป็นต้องขุดรากเหง้ามาดู

การแก้ไขนั้นไม่ใช่เรื่องยาก คือการเริ่มปลูกฝังอุปนิสัยใหม่ โดยส่งเสริมความกล้า

ทั้งจากกำลังใจของพ่อแม่ ส่งเสริมคุณงามความดีในจิตใจเด็กตั้งแต่ยังเยาว์ เช่น การ

พาเข้าวัดสวดมนต์แต่เล็กๆ ยังมีวิธีการมากมายที่จะเป็นการเสริมพลังใจแก่เด็ก เมื่อ

พลังใจที่ดีเกิดขึ้นมาแล้ว อำนาจจากจิตที่เป็นบุญก็จะเริ่มลบล้างรหัสอกุศลกรรมเก่าที่

ติดมาเอง เหมือนน้ำใหม่ไล่น้ำเก่านั่นเอง

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++=

ข้อคิดที่ได้จากการฟังธรรม :
การทำความชั่วทุกชนิด ย่อมก่อให้เกิดความเศร้าหมอง
ถ้าอยากให้ชีวิตมีแต่ความสุข ต้องละเลิกในสิ่งที่ผิดศีลธรรม

ฟังธรรม อ่านธรรมะ ช่วงถือศีล :)
โดย คิดแล้วเขียน V:)