เป็นศิราณีจำเป็นอยู่เรื่อยเลย :))

ชีวิตคนเราก็คงหนีไม่พ้น ความรัก
(เป็นธรรมดาและธรรมชาติของมนุษย์)
แต่เมื่อใครมีรัก ก็อยากจะให้คนรอบข้าง
หรือเพื่อน ได้รับรู้ หรือเป็นที่ปรึกษา

บางครั้ง บางคนลืมไปว่า
เพื่อนคนนั้น ก็ไม่เคยมีแฟน
หรือมีแต่ก็ยังไม่ได้แต่งงาน เช่นกัน
เรื่องบางเรื่อง โดยเฉพาะผู้หญิง
มักจะเล่าเรื่องแฟนให้เพื่อนฟัง

ข้าพเจ้าไม่ได้มองโลกในแง่ร้ายเกินไป
แต่...มีตัวอย่างมากมายมาแล้ว
ที่เพื่อนทะเลาะกับแฟน ก็เพราะเพื่อน
ในละคร หรือตัวอย่างภาพยนตร์ก็มีให้เห็น
บางทีการไว้วางใจคนอื่นมากไป
ก็เป็นดาบสองคมได้เหมือนกัน

อยากจะเตือน คนที่กำลังมีรัก
เรื่องบางเรื่องที่เป็นส่วนตัวของเราจริง ๆ
ก็ไม่ต้องเล่าหมดเปลือกทุกอย่างหรอกนะ
คำว่า "หอกข้างแคร่" มันใช้ได้เสมอ
ยิ่งคำว่า "แทงข้างหลัง ทะลุถึงหัวใจน่ะ"
ทำไมมันมีสำนวนเหล่านี้ล่ะ?!

วันนี้ข้าพเจ้าก็เตือนพี่คนนึงไป
เขาอาจจะไว้ใจข้าพเจ้าก็ได้ ถึงเล่าให้ฟัง
พี่เขาคงอยากหาเพื่อนคุย
(คงเห็นว่าข้าพเจ้าไม่พูดมาก
และไม่ค่อยยุ่งกะชาวบ้านเท่าไรมั้ง) :))

สำหรับข้าพเจ้าแล้ว ใครมีรักที่ดี ก็รู้สึกยินดีด้วย
แต่หาน้อยมาก ๆ ที่จะดีเลิศประเสริฐศรี
คือ ส่วนมากจะดีตอนช่วงแรก ๆ
เท่านั้นแหล่ะ ....ตามธรรมดาของมนุษย์ขี้เบื่อ...

ยิ่งถ้าเรามีคนรัก ที่กำลังจะไปได้สวย
แต่เก็บมาเล่าให้เพื่อนคนที่ยังไม่มีแฟนฟัง
หรือมี แต่แฟนของเพื่อนไม่ดี
ยิ่งเพื่อนเรากล้า ก๋ากั่นมากเท่าไร
นั่นแหล่ะ ตัวดีเลย เพราะมันจะกล้าได้ทุกรูปแบบ

เพื่อนหรือคนที่ฟัง
เขาจะไม่รู้สึกสะกิดในใจบ้างหรืองัย
ประมาณว่า เกิดการเปรียบเทียบในใจ
ทำไมแฟนตูไม่ดี เหมือนของเพื่อนฟะ

เพราะฉะนั้น เมื่อมีรัก อย่าเล่าหรือไว้ใจเพื่อนมันมากเกินไป
โดยเฉพาะเพื่อนคนที่โสดอยู่ มันจะอิจฉาเรา
อันนี้เรื่องจริงนะ ....
ข้าพเจ้าเห็นมามากมายแล้ว ...
คนที่มองโลกในแง่ดีเกินไป
มักจะถูกทำร้ายได้ง่ายเสมอ
ดีไม่ดี ถูกเพื่อนแย่งแฟนไปเลย
การไว้ใจคนมาก ไม่ปลอดภัย

ก็แค่เตือน ๆ บอก ๆ เขาไป
ไม่อยากเห็นเพื่อนผิดใจกับเพื่อน เพราะเรื่องแฟน

Version : เก็บประสบการณ์จากสิ่งแวดล้อมรอบตัว

คิดแล้วเขียน :)V

เพื่อน

ทุกคนคงเคยมีเพื่อน
เพื่อนสนิทสมัยเรียนหนังสือ
ข้าพเจ้าก็มี เพียงแต่มีที่สนิทไม่กี่คน ณ ตอนนี้
ตั้งแต่เริ่มทำงาน เพื่อนเริ่มมีครอบครัว
ก็เลยเริ่มห่างกันไป มีบ้างที่นาน ๆ ครั้งคุยโทรศัพท์กัน
ซึ่งข้าพเจ้าจะให้ความเกรงใจในสามีตัวเพื่อนค่อนข้างมาก
เพราะเพื่อนมีครอบครัวแล้ว จะมาผูกติดกันกับเรามากไม่ดี
(พ่อเคยสอนไว้ รักยาวให้บั่น รักสั้นให้ต่อ)
จากประสบการณ์ที่พ่อเคยมีเพื่อนสนิทกันมา
แต่เมื่อเริ่มผิดใจกัน หรือภรรยาไม่ถูกกัน
ก็เริ่มมองหน้ากันไม่ค่อยติดแบบแต่ก่อน

ข้าพเจ้าเลยไม่ใคร่จะสนิทกับใครมากนัก
ด้วยความที่สนิทกันมาก
ความเกรงใจซึ่งกันและกันมักจะหายไปด้วย
ทุกคนต้องมีพื้นที่ส่วนตัวเสมอ
ต้องให้เกียรติซึ่งกันและกัน

ด้วยวันคล้ายวันเกิดข้าพเจ้าเมื่อวาน
เพื่อนโทร.มาอวยพร แต่เจ้าโทรศัพท์ปรากฎหน้าจอข้อความ
ตอนดึกแล้ว ข้าพเจ้าเลยไม่ได้ติดต่อกลับไป
เข้าใจว่า เพื่อนคงจะโทรมาอวยพรวันเกิด

วันนี้ได้โอกาสอีกครั้ง โทรหา
ลูกสาวเพื่อนพูดได้แล้ว ร้องเพลง Que sera sera
ให้ข้าพเจ้าฟังทางโทรศัพท์ เก่งซะด้วย ร้องได้
ร้องให้ฟังไม่หยุด 555 (อายุได้จะ 4 ขวบแล้ว)
เพราะแม่ให้ลูกร้องเพลงให้ป้าฟัง
...ติดใจในเสียงตนเอง...เลยร้องไปเรื่อย ๆ แบบว่า
หนูจะร้องเพลง แม่อย่าพูดโทรศัพท์นาน...

ไม่ได้ไปเยี่ยมเพื่อนนานแล้ว เพราะถ้าไปวันหยุด
ก็คงต้องไปเจอกับสามีเขา ซึ่งข้าพเจ้าค่อนข้างจะเกรงใจ
ไม่อยากรบกวน เพราะสามีเพื่อนเป็น family man ดีมาก
ทำให้เราพูดคุยเล่นกับเพื่อนเราไม่เต็มที่
อีกทั้งเป็นวันพักผ่อนของเขา

เหมือนกับเรา เวลาเสาร์-อาทิตย์เป็นวันหยุดของเรา
บางครั้ง เราก็ต้องการอะไรที่เป็นส่วนตัว
หรือเป็นวันครอบครัวของเขา ... ก็ต้องเข้าใจ ณ จุดนี้
ทำให้เราห่างจากเพื่อนไปโดยปริยาย .....
แต่เพื่อน ก็ยังเป็นเพื่อนอยู่เสมอ ^___^

คิดแล้วเขียน :)V