เมื่อโลกาวินาศ เราจะทำอย่างไร?!

ช่วงหลายปีที่ผ่านมา ข้าพเจ้าไม่ค่อยได้ดูภาพยนตร์ตามโรงหนัง
ใช้วิธีเป็นสมาชิกยืม DVD มาดูที่บ้านรู้สึกว่าจะคุ้มกว่า
เพราะดูแค่ครั้งเดียว รู้เรื่องก็ไม่ยืมต่อแล้ว
วันนี้เลยไปเช่า DVD ของร้าน TSUTAYA แถวบ้านมาดู
เรื่องโลกาวินาศ 2012 และอีกหลายเรื่อง
พูดถึงว่า ช่วงนี้แผ่นดินไหวติด ๆ กันหลายประเทศ
คนที่คิดสร้างภาพยนตร์เรื่องนี้ คงได้ข้อมูลจากนักธรณีวิทยาเป็นแน่
ถึงได้สร้างพล๊อตเรื่องนี้มาโดนใจชาวโลก

เรื่องแผ่นดินไหว คลื่นสึนามิ
บวกกับคำภีร์ไบเบิ้ล เรือโนอาห์
ปฏิทินมายา ศาสนาเกือบทุกศาสนา
พูดถึงวันน้ำท่วมโลก คงจะพอมีเค้าลางแห่งความเป็นไปได้
เพราะภายใต้โลกกลม ๆ ใบนี้มีแมกม่าที่ร้อนระอุใต้พิภพ
ซึ่งข้าพเจ้าคิดว่า พระพุทธเจ้าเห็นไฟนรกโลกันต์
ก็จากแมกม่าพวกนี้
แต่พระพุทธเจ้ามองลึกลงไปเห็นพวกสัตว์นรกในไฟนั้นด้วยน่ะซิ
น่าแปลก!!
ท่านมองเห็นบนฟ้ามีเทวดา และชั้นภพภูมิทั้งหลาย
ซึ่งเรื่องเทวดา ของฝรั่งก็มีกล่าวไว้เหมือนกัน

แล้วโลกใบนี้ก็เกิดขึ้นมานานแล้ว จนคำนวณเวลาไม่ได้
พิสูจน์ได้แค่หลักฐานทางธรณีวิทยา ซากไดโนเสาร์
ซึ่งต้องนับย้อนเวลาหลายหมื่นปี
โลกใบนี้ก็มีน้ำแข็ง น้ำที่เป็นมหาสมุทร
มีชั้นเทวดา ที่อยู่บนท้องฟ้า (แต่ตามนุษย์ธรรมดาไม่สามารถเห็นได้)

ตั้งแต่ที่ข้าพเจ้าไปเที่ยวเมืองจีนมา
เห็นอุทยานหิน จึงทำให้เห็นว่า
เมื่อก่อนมีการเคลื่อนตัวของแผ่นดิน
ซึ่งตามหลักฐานทางวิทยาศาสตร์
ได้บ่งบอกว่าพื้นดินที่คุนหมิงแห่งนี้
เคยเป็นมหาสมุทรมาก่อน

ฉันใดฉันนั้น เรื่องโลกาวินาศ ก็คงจะตรงกับตำรา
หรือคัมภีร์หลายเล่ม ที่กล่าวไว้ตั้งแต่โบราณมาแล้ว
เช่น เรือโนอาห์ของคัมภีร์ไบเบิ้ล ที่ต่อเรือ เพราะน้ำจะท่วมโลก
แล้วบรรทุกสิ่งมีชีวิตแต่ละคู่ขึ้นเรือ เพื่อสืบเผ่าพันธุ์ต่อไป

ส่วนวันสิ้นโลก ก็คงเหมือนกับระยะเวลาของโลกที่จะต้องกวาดล้าง
สิ่งไม่ดีออกแผ่นดินสักที เหมือนกับระยะเวลาที่ศาสนาพุทธเรียก
" อสงไขย หรือ กัปป์" (ข้าพเจ้าอนุมานเองตามตำราที่ได้อ่านมา
ประกอบกับเรื่องราวต่าง ๆ ที่ได้มีจดบันทึกไว้)

กัปป์ในพระพุทธศาสนา แบ่งออกเป็น 2 ประเภท คือ : - 1. สุญญกัปป์ แปลว่า กัปป์ที่ไม่ทรงมี พระสัพพัญญูพุทธเจ้า พระปัจเจกพุทธเจ้า และพระเจ้าบรมจักรผู้ทรงคุณธรรมอันประเสริฐ 2. อสุญญกัปป์ แปลว่า กัปป์ผู้ทรงผู้วิเศษ 3 จำพวกไว้ คือ พระสัพพัญญูพุทธเจ้า พระปัจเจกพุทธเจ้า และพระเจ้าบรมจักร อสุญญกัปป์ ยังแบ่งออกไปอีก 5 อย่าง ดังนี้ 1.สารกัปป์ กัปป์ที่มีพระสัพพัญญูพุทธเจ้า 1 พระองค์ 2.มัณฑกัปป์ กัปป์ที่มีพระสัพพัญญูพุทธเจ้า 2 พระองค์ 3.วรกัปป์ กัปป์ที่มีพระสัพพัญญูพุทธเจ้า 3 พระองค์ 4.สารมัณฑกัปป์ กัปป์ที่มีพระสัพพัญญูพุทธเจ้า 4 พระองค์ 5.ภัทรกัปป์ กัปป์ที่มีพระสัพพัญญูพุทธเจ้า 5 พระองค์ คือ กัปป์ปัจจุบันนี้ หมายถึง กัปป์แห่งความเจริญรุ่งเรือง (ขณะนี้เราอยู่ในภัทรกัปป์นี้ และพระพุทธเจ้าองค์ต่อไปคือ พระศรีพระอริยเมตตรัย ซึ่งเป็นองค์สุดท้ายของกัปป์นี้) อ่านเพิ่มเติมด้านล่าง: การที่แผ่นดินเกิดขึ้นครั้งหนึ่งๆ ตั้งขึ้นแล้ว ดำรงอยู่ และถูกทำลายไประยะเวลานั้นเรียก มหากัปป์ มีความยาวนานนับอสงไขยปีทีเดียว หรือจะเทียบเท่ากับการเอาผ้าขาวบาง 1 ผืน ค่อยๆ ลูบเขาพระสุเมรุ ซึ่งสูง 1 โยชน์ กว้าง 3 โยชน์ ในทุก 100 ปี มาลูบ 1 ครั้ง จนสึกกร่อนราบเรียบเป็นหน้ากลอง เป็น 1 อสงไขย หรือกัปป์นั่นเอง อสงไขย หรือกัปป์นั้น แบ่งอีกอย่างหนึ่งมี 4 ประการคือ : - 1. สังวัฏฏะอสงไขย แปลว่า ระยะเวลาอันฉิบหายนั้น นับเป็นอสงไขยทีเดียว 2. สังวัฏฏัฏฐายีอสงไขย แปลว่า ระยะเวลาอันฉิบหายนั้น ตั้งอยู่นานเป็นอสงไขย ๆ ทีเดียว 3. วิวัฏฏะอสงไขย แปลว่า ระยะเวลาอันบังเกิดความเจริญ 4. วิวัฏฏฐายีอสงไขย แปลว่า ระยะเวลาอันตั้งอยู่แห่งความเจริญตลอดกาล สำหรับสังวัฏฏะอสงไขยนั้นแบ่งออกเป็น 3 ลักษณะ คือ :- 1. เตโชสังวัฏฏะ แปลว่า กัปป์ที่วินาศด้วยไฟ ไฟจะไหม้ขึ้นไปจนถึงชั้นอาภัสสราพรหมเป็นกำหนด 2. อาโปสังวัฏฏะ แปลว่า กัปป์ที่วินาศด้วยน้ำ คือ น้ำจะท่วมขึ้นไปจนถึงเบื้องใต้ ชั้นสุภกิณหกาพรหมโลกลงมาเป็นกำหนดเขต 3. วาโยสังวัฏฏะ แปลว่า กัปป์ที่วินาศด้วยลม คือ ลมจะพัดพาโลกวินาศตั้งแต่เบื้องใต้ ชั้นเวหัปผลาพรหมโลกลงมาเป็นกำหนดเขต มูลเหตุแห่งความฉิบหาย 3 อย่างในสังวัฏฏะอสงไขย 1. มนุษย์สันดานหนาแน่นด้วยราคะ สัตว์โลกจะถูกทำลายด้วยไฟ 2. มนุษย์สันดานหนาแน่นด้วยโทสะ สัตว์โลกจะถูกทำลายด้วยน้ำ 3. มนุษย์สันดานหนาแน่นด้วยโมหะ สัตว์โลกถูกทำลายด้วยลม โลกนี้ บังเกิดขึ้นจากผลบุญของสัตว์ แต่แล้วก็วินาศจากผลบาปของสัตว์ด้วยดุจกัน อกุศลมูลทั้ง 3 เป็นเหตุให้เกิดกัปป์ทั้ง 3 ในวิวัฏฏฐายีอสงไขย แม้ว่าในอสงไขยนี้ จะเป็นยุคแห่งความเจริญสักเพียงใดก็ตาม ผลบาปของสัตว์ทั้งหลาย อันหนาแน่นด้วยอกุศลมูลทั้ง 3 ก็ยังอาจบันดาลให้โลกนี้เกิดกัปป์ทั้ง 3 ได้อีก กัปป์หรือ ยุคทั้ง 3 เป็นไฉน ? เกิดจากอะไร ? 1.โมหมูล เป็นเหตุให้บังเกิด โรคันตรกัปป์ คือ เกิดโรคระบาดร้ายแรง มีกำหนด 7 เดือน จึงระงับ 2. โทสมูล เป็นเหตุให้บังเกิด สัตถันตรกัปป์ คือ เกิดสงครามร้ายแรง มีกำหนด 7 วัน จึงระงับ 3. โลภมูล เป็นเหตุให้บังเกิดทุพภิกขันตรกัปป์ คือ เกิดฉาตกภัย อดอยากอาหารตาย อย่างร้ายแรง มีกำหนด 7 เดือน จึงระงับ ในมหากัปป์นี้ มี 64 อันตรกัปป์ จากกัปป์ที่ 1 ถึง 7 ถูกทำลายด้วยไฟ พอกัปป์ที่ 8 จะถูกทำลายด้วยน้ำ แล้วนับตั้งต้นใหม่เวียนอยู่อย่างนี้รอบละ 8 กัป จนถึงกัปป์ที่ 64 นับได้ว่า โลกพินาศด้วยไฟ 56 ครั้ง น้ำ 7 ครั้ง ลม 1 ครั้ง รวมเป็น 64 ครั้ง ปัจจุบันนี้โลกอยู่ในกัปป์ที่ 64 คือ สัตว์โลกจะถูกทำลายด้วยลม คือ ลมมาทุกทิศทุกทาง นับเป็นมหันตภัยที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในบรรดาภัยทั้ง 3 ที่ทำลายสัตว์โลก เมื่อถึงคราวโลกพินาศ ในจำนาวภูมิ ทั้ง 31 ภูมิ มีภูมิที่พ้นจากถูกทำลาย คือ ในรูปพรหมภูมิตั้งแต่ชั้นที่ 10 เวหัปผลาภูมิ จนถึงชั้นที่ 16 อกนิฏฐาภูมิ (เมื่อโลกถูกทำลายด้วยไฟ จะพินาศตั้งแต่อบายภูมิ จนถึงปฐมฌานภูมิ 3 เมื่อถูกทำลายด้วยน้ำ จะพินาศตั้งแต่อบายภูมิจนถึงทุติยฌานภูมิ 3 เมื่อถูกทำลายด้วยลม จะพินาศจนถึงตติยฌานภูมิ 3 ) ส่วนพรหมชั้นสูงกว่า ตติยฌานภูมิขึ้นไป แม้มิถูกทำลาย แต่ก็มีเวลาจุติตามอายุขัย ก่อนที่โลกจะถูกทำลายแต่ละครั้ง จะมีเทวดาชื่อ โลกพยุหเทวดา ล่วงรู้ถึงภัยพิบัตินั้น เทวดาเหล่านี้ เศร้าโศกเสียใจ สลดสังเวช จึงพากันสัญจรลงมายังโลกมนุษย์ ประกาศป่าวร้องไปทั่วถึงภัยอันตรายนั้นๆ เริ่มบอกตั้งแต่ก่อนโลกพินาศ เป็นเวลา 100,000 ปี และจะลงมากล่าวเตือนดังนี้ ทุกระยะ 100 ปี เมื่อมนุษย์และเทวดาทั้งหลายได้รับทราบข่าวนี้แล้ว ย่อมเกิดความสังเวช สลดใจ รักใคร่ปรองดอง ชักชวนกัน ประกอบกุศลกรรมต่างๆ โดยเฉพาะ เจริญพรหมวิหารธรรม เมื่อตายแล้ว พากันไปบังเกิดในเทวโลก พรหมโลก ที่บังเกิดในสวรรค์ ชั้นกามาพจร หรือ พรหมโลกชั้นต่ำ ก็ขวนขวาย เจริญฌานจนตาย แล้วไปบังเกิดในภูมิชั้นสูงๆ อันพ้นจากความพินาศของโลกต่อไป ส่วนสัตว์ในอบายภูมิ ทั้งที่มีอกุศลกรรม เบาบางหรือหนักก็ตาม จะมีญานชนิดหนึ่ง ชื่อชาติสรญาน คือระลึกชาติได้ว่า ที่ตนต้องเสวยความทุกข์ทรมานต่างๆเหล่านั้น ด้วยเหตุจากการประกอบอกุศลกรรม จึงรู้สำนึกตน อำนาจของกุศลที่เคยประกอบไว้ในชาติก่อนๆ จะส่งผลให้พ้นจากอบายภูมินั้นๆ ได้เกิดเป็นมนุษย์บ้าง เทวดาบ้าง จึงทันได้รับทราบข่าวจากการป่าวประกาศของโลกพยุหเทวดา และพากันเจริญฌานต่อๆไป จนไปบังเกิดในพรหมโลกจนหมด ก่อนถูกทำลายด้วยสิ่งใดๆก็ตาม เสียงเอิกเกริก เซ็งแซ่โกลาหล จะบังเกิดขึ้นในโลก 5 ประการ ที่ทำให้มนุษย์และเทวดาทราบข่าวล่วงหน้า และพากันเจริญกุศลธรรมต่างๆ เพื่อหนีความพินาศของโลก เสียงประกาศเหล่านั้นคือ 1. กัปปะโกลาหล เสียงประกาศให้ทราบว่า ต่อจากนี้อีก 100,000 ปี โลกจะถึงความพินาศ 2. พุทธะโกลาหล เสียงประกาศเกริกก้องว่า ต่อจากนี้อีก 1,000 ปี จะมีพระพุทธเจ้าอุบัติขึ้นในโลกมนุษย์ 3. จักกวัตติโกลาหล เสียงประกาศว่า นับแต่นี้อีก 100 ปี จะมีพระเจ้าจักรพรรดิบังเกิดขึ้นในโลก 4. มังคละโกลาหล เสียงประกาศว่า ภายในเวลาอีก 12 ปี พระพุทธเจ้า จะทรงแสดงธรรมที่เป็นมงคล 38 ประการ 5. โมเนยยะโกลาหล เสียงประกาศว่าภายในระยะเวลาอีก 7 ปี จะมีผู้ปฏิบัติโมเนยยะ (ปราชญ์) มาบังเกิดในโลก

-----------------------------------------

พระพุทธเจ้า 5 พระองค์ในภัทรกัป « เมื่อ: กุมภาพันธ์ 16, 2009, 05:02:59 PM » ความแตกต่างของพระพุทธเจ้า 5 พระองค์ในภัทรกัปนี้ 1. พระกกุสันธพุทธเจ้า หลังจากได้รับพุทธพยากรณ์เป็นครั้งแรกจากพระพุทธเจ้า เมื่อสมัย เป็นพระโพธิสัตว์หลังจากนั้น 8 อสังไขยแสนกัป ได้สร้างบารมีกับพระพุทธเจ้าอีกประมาณ 37,024 พระองค์ เป็นศรัทธาพุทธเจ้า อายุไขย 40,000 พรรษา พระสรีระสูง 40 ศอก หรือ 20 เมตร บำเพ็ญทุกกิริยาชาติสุดท้าย 10 เดือน พุทธรังสีสร้านไปไกล 10 โยชน์ (160 กิโลเมตร) 2. พระโกนาคมพุทธเจ้า หลังจากได้รับพุทธพยากรณ์เป็นครั้งแรกจากพระพุทธเจ้า เมื่อสมัยเป็นพระโพธิสัตว์หลังจากนั้น 8 อสงไขยแสนกัป ได้สร้างบารมีกับพระพุทธเจ้าอีกประมาณ 37,024 พระองค์ เป็นศรัทธาพุทธเจ้า อายุไขย 30,000 พรรษา พระสรีระสูง 30 ศอก หรือ 15 เมตร บำเพ็ญทุกกิริยาชาติสุดท้าย 1 เดือน พุทธรังสีสร้านไปไกล ตามแต่พระประสงค์ 3. พระกัสสปพุทธเจ้า หลังจากได้รับพุทธพยากรณ์เป็นครั้งแรกจากพระพุทธเจ้า เมื่อสมัยเป็นพระโพธิสัตว์หลังจากนั้น 8 อสงไขยแสนกัป ได้สร้างบารมีกับพระพุทธเจ้าอีกประมาณ 37,024 พระองค์ เป็นศรัทธาพุทธเจ้า อายุไขย 20,000 พรรษา พระสรีระสูง 20 ศอก หรือ 10 เมตร บำเพ็ญทุกกิริยาชาติสุดท้าย 7 วัน พุทธรังสีสร้านไปไกล ตามแต่พระประสงค์ 4. พระศากยมุนีโคดมพุทธเจ้า (องค์ปัจจุบันผ่านมา 2500 ปีแล้วเหลืออีก 2500 ปี) หลังจากได้รับพุทธพยากรณ์เป็นครั้งแรกจากพระพุทธเจ้า เมื่อสมัยเป็นพระโพธิสัตว์หลังจากนั้น 4 องไขยแสนกัป ได้สร้างบารมีกับพระพุทธเจ้าอีก 24 พระองค์ ซึ่งน้อยมาก เป็นปัญญาพุทธเจ้า อายุไขย 80 พรรษา พระสรีระสูง 4 ศอก หรือ 2 เมตร บำเพ็ญทุกกิริยาชาติสุดท้าย 6 ปี พุทธรังสีสร้านไปข้างละ 1 วา เป็นปกติ 5. พระอริยเมตตรัยพุทธเจ้า หลังจากได้รับพุทธพยากรณ์เป็นครั้งแรกจากพระพุทธเจ้า เมื่อสมัยเป็นพระโพธิสัตว์หลังจากนั้น 16 อสงไขยแสนกัป ได้สร้างบารมีกับพระพุทธเจ้าอีกประมาณ 477,029 พระองค์ เป็นวิริยะพุทธเจ้า อายุไขย 80,000 พรรษา พระสรีระสูง 80 ศอก หรือ 40 เมตร บำเพ็ญทุกกิริยาชาติสุดท้าย 7 วัน พุทธรังสีสร้านไปไกล ยังกำหนดไม่ได้

แสดงว่า มนุษย์ชาติหลายเผ่าพันธุ์ ล้วนเป็นเพื่อน พี่น้องร่วมโลกกัน
ด้วยความแตกต่างทางเชื้อชาติ และสายพันธุ์
แต่ความเชื่อก็ยังคล้ายคลึงกันเสมอมา

เมื่อโลกาวินาศ ทุกสิ่งทุกอย่างกวาดล้างไปกับน้ำ ไฟ
เหลือเศษซาก กองกระดูก ให้ลูกหลานสืบค้นหาต่อไป

ช่วงหลัง ๆ มักจะมีแนวภาพยนตร์ในเรื่องดังกล่าวเยอะมาก
อาจเป็นเพราะโลกเจอมหันตภัยร้ายแรงหลายครั้ง
อย่างสึนามิ เมื่อก่อนไม่คิดว่าจะมีในประเทศไทย

เห็นแต่ในภาพยนตร์ ก็สนุกไปกับมันได้ตื่นเต้น
ในลุ้นระทึกว่า ใครจะรอดหรือไม่รอด
ก็จะมีทั้งคนที่แสดงความเห็นแก่ตัว และคนที่เป็นมนุษยชน
ประเทศทางตะวันตก เขาเจอพายุ เจอภัยธรรมชาติ
ที่ร้ายแรงมากว่าประเทศไทย เขาเลยมีการรณรงค์
ให้รู้จักรักสิ่งแวดล้อม อย่างน้อยก็ได้ช่วยยืดอายุของโลก
ไว้ให้ลูกหลานอยู่กันอย่างไม่ลำบาก
ไม่แน่ ชาติหน้าเราอาจเกิดมาอีก อาจจะต้องอยู่กันลำบากมากขึ้น
(อยากจะเกิดอีกหรือนี่ ว่าจะขอบรรลุโสดาบันในชาตินี้แล้วหนา อิอิ :P)
พูดง่าย ๆ ว่ามนุษย์เราสร้างอะไรไว้ ตัวเราเองนั่นแหล่ะ
ที่จะได้รับผลอันนั้น ...เฮ้อ! ว่าแล้วก็ไปดูเรื่องอื่นต่อดีกว่า


คิดแล้วเขียน :)V

คนดี คนฉลาด คนเก่ง อย่างไหนดีกว่ากัน?

ข้อแตกต่างคนดี คนฉลาด และคนเก่ง
คนดีมาบริหารประเทศ ได้หรือ?
ในเมื่อรายล้อมไปด้วย นายทุน
ที่พร้อมจะยื่นข้อเสนอให้ทุกวิถีทาง?
พูดง่าย ๆ ว่า ต้องพบเสือ สิงห์ กระทิง แรดเพียบ!!
จะสู้เขาไหวหรือ?

ส่วนคนฉลาดมาบริหารประเทศ
ก็ฉลาดในการทำมาหากิน ทำให้เศรษฐกิจดีขึ้น
แต่สุดท้าย หากเกิดอะไรขึ้นกับบ้านเมือง
คนฉลาดก็คงเอาตัวเองรอดไว้ก่อน จริงไหม?

แล้วคนเก่งล่ะ คนเก่งมาบริหารประเทศ
เก่งในด้านไหนล่ะ? เก่งมาก รู้มาก
โกงก็ได้มาก หากไม่มีคุณธรรม ...

สรุปสุดท้าย นักการเมืองที่ดี
ทำเพื่ออุดมการณ์นั้น
ทำเพื่อบ้านเมือง
คงมีแต่ในอุดมคติ
ซึ่งความเป็นจริงแล้ว มนุษย์เรา
ยังคงต้องกินข้าว ทุกวัน
เงินคือปัจจัยหลัก ที่นักการเมือง
ต้องลงทุน แล้วกำไรล่ะ? เอาจากที่ไหน?
อย่ามาพูดเลย ทำเพื่ออุดมการณ์

ฝันไปเหอะ! ถ้าวันไหนไม่มีข้าวรับประทาน
อุดมการณ์มันจะเดินหน้าต่อได้ไหม?
นี่คือ จุดอ่อนของนักการเมือง

คิดแล้วเขียน :)V

คนเก่ง

วันนี้ได้ฟังข้อคิดจากคุณดังตฤณต่อจากเมื่อวาน
ได้หยิบยกเกี่ยวกับพวกเด็กเรียนเก่ง ที่กดดันตัวเอง
เพื่อเรียนให้ได้เกียรตินิยมอันดับหนึ่ง โดยเฉพาะพวกแพทย์
ตามที่ดู VDO ของคุณดังตฤณ เล่าจริง ๆ



ข้าพเจ้าเคยเห็นรุ่นพี่ ลูกของเพื่อนป้า
จบสัตวแพทย์ไปต่อ ดร.ที่เมืองนอก
แล้วกดดันตัวเอง จนไม่สามารถจบ ดร.ได้
เพราะสอบไม่ผ่าน สอบปากเปล่า ครั้งสุดท้าย

พี่คนนี้ เลยเพี้ยนไปเลย
และไม่สามารถกลับมาเป็นสัตว์แพทย์ได้
เพราะจะทำให้เขานึกถึงเรื่องราว
การสอบไม่ผ่านในครั้งนั้น
หลายคนในครอบครัวพี่เขา กลัวเขาฆ่าตัวตาย
เลยต้องเบี่ยงเบนไปทำอาชีพอื่นแทน

เพราะพี่คนนี้ เป็นคนที่จริงจังกับชีวิตอย่างมาก
ข้าพเจ้าก็เห็น และก็อยู่ในสิ่งแวดล้อมเด็กเก่ง ๆ
รู้สึกว่า การเป็นเด็กเก่ง เป็นคนไม่ค่อยน่าคบเท่าไร
เพราะพวกนี้เป็นพวกเครียดสะสมได้ง่าย บางคนเครียดมาก
จนสามารถระบายอารมณ์ร้าย ๆ ออกมาให้คนรอบข้างกระเจิงได้
(ส่วนมากคนที่เก่ง มักเป็นแบบนั้น) เพราะกดดันตนเองมากไป

พี่สาวข้าพเจ้าเมื่อก่อนเป็นเหมือนกัน
เดี๋ยวนี้อารมณ์พี่ท่านเพลา ๆ ลงไปบ้างแล้ว ^_^
โตขึ้น คงเห็นอะไรเยอะมากขึ้นมั้ง
เลยลดการคาดหวังในชีวิตลงไปบ้าง
เพราะการคาดหวังกับชีวิตตนเองมากไป
ตัวเองก็ไม่มีความสุข
คนรอบข้างก็ไม่มีความสุข
เพราะต้องรับภาวะอารมณ์ตึงเครียดอยู่เสมอ

(พวกที่เครียดง่ายนี้มักจะมีรังสี อำมะหิต
แผ่กระจายอยู่รอบตัว ๆ
แล้วใครจะกล้าเข้าใกล้ จริงไหม?)

ตนเองก็อยู่ในแวดล้อมของคนเก่ง ๆ
แต่ทำไมตรูไม่เก่งบ้างฟะ อิอิ ^_^

คิดแล้วเขียน :)V

ออกกำลังกายเพื่อสุขภาพ

วันนี้เป็นวันที่ 2 ที่ข้าพเจ้าวิ่งรอบที่ทำงานช่วงเย็น
ปวดหน้าขาอย่างมาก เนื่องจากไม่ได้วิ่งมานานหลายปี
3-4 ปีได้แล้วมั้งที่หยุดวิ่งไป เพราะช่วงนั้นติดภาระกิจ
และไม่มีเพื่อนที่อยากจะออกกำลังกายด้วย

ช่วงนี้เพิ่งเริ่ม หลังจากหมดภาระในการให้อาหาร
และดูแลปลาทอง ...(เหมือนปลามันจะรู้ว่า
ข้าพเจ้าจะไม่มีเวลาดูแลมันแล้วงั้นแหล่ะ
มันเลยรีบลาจากโลกไป)....
ก็ทำให้พอมีเวลาดูแลตัวเองขึ้นมาอีกนิด (นิดเดียว)^_^
เพราะถ้าหากช่วงไหนงานหนัก เครียดมาก ๆ อาจจะไม่ออกต่อ
ต้องขึ้นอยู่กับความพร้อมของร่างกายข้าพเจ้าด้วย
ไม่ชอบอะไรที่ฝืนตัวเองมากไป
(ไม่ใช่คนห่วงสวย หรือติดเพื่อน)
ชอบอะไรที่สบาย ๆ ไม่เคร่งเครียด กดดันตัวเอง
เพราะคนรอบข้างมักจะกดและดันพอแล้ว :))

ห่างหายจากการวิ่งไปนาน จนกลับมาวิ่งอีก
รู้สึกว่าลำไส้มันตันอย่างไรไม่รู้
วิ่ง ๆ แล้วจุกบ่อย (เพราะความที่กินมากในช่วงกลางวัน)
อีกอย่างหน้าขาก็แข็ง เกร่ง ทำให้ปวดกล้ามเนื้อขาเป็นอย่างมาก
ขึ้นลงบันได งี้แถบไม่ไหว ....คงเป็นสักพักใหญ่
ถ้าออกซ้ำ ๆ กัน คงหาย

การออกกำลังกาย มันดีต่อสุขภาพในระยะยาว
เหมือนเป็นยาวิเศษ ที่รักษาได้เกือบทุกโรค
คงไม่ถึงกับรีบลดน้ำหนัก หวบหาบ
ออกกำลังกายเพื่อให้หัวใจได้สูบฉีดเลือดดีขึ้น
เลือดไปเลี้ยงสมองจะได้ดี ....ปอดจะได้รับออกซิเจนอย่างเต็มที่
ก็ต้องเริ่มดูแลตัวเองบ้างแล้ว เดี๋ยวตอนแก่ เจ็บไข้หามเข้า รพ.
ตอนนั้นไม่มีเงินรักษาล่ะแย่เลย ...แต่ที่สำคัญ
ยิ่งออกกำลังกาย แต่ยิ่งกินน่ะซิ ...ไม่รู้จะห้ามปากตัวเองได้งัย อิอิ ^_^

คิดแล้วเขียน :))

กีฬาสี - เกมการเมือง

เจ็บตัวเพราะพนันกันไว้
แพ้-ชนะ เพราะการแข่งขัน
ผู้ที่ฉลาดที่สุด ยังโง่กันได้
เสียใจมากที่สุด เพราะไปเชียร์ข้างคนไม่ดี
กว่าจะรู้ตัวอีกที เสียรู้ไปตั้งเท่าไหร่
การที่เราเป็นคนไม่รับฟังความคิดเห็นคนรอบข้าง
ไม่ว่าจะเรื่องใดก็ตาม ทำให้ตัวเราเปรียบเสมือน
น้ำที่เต็มแก้ว ไม่สามารถเปิดรับความคิดเห็นของใครได้เลย
นั่นเพราะเรามีใจอคติเป็นทุนเดิม
ใครพูดอะไรมา ไม่เชื่อ ไม่ฟัง
ตรูจะตะแบงไปแบบนี้

กว่าจะรู้ตัวอีกที ว่าพลาด
เพราะโง่ฟังความข้างเดียว
ก็เสียอกเสียใจ แต่จะโทษใครดีล่ะ?
ความมีอคติทำให้ใจไม่เปิดรับฟัง
ความคิดเห็นคนรอบข้าง
แทนที่เราจะได้อะไรดี ๆ
เรากลับมองข้ามไป สุดท้ายแล้ว
ชีวิตก็ไม่มีอะไรดีขึ้นเลย
นอกจากคำว่า แพ้ และชนะกันอย่างเดียว



คิดแล้วเขียน :)v

ดวงชะตา คือ จิตของเรา

วันนี้ได้ค้นพบคำพูดที่ตรงใจข้าพเจ้ามาก
เลยต้องนำเก็บมาโพสไว้ใน blog ตนเอง
คนที่สนใจทางศาสนา มักจะสนใจในโหราศาสตร์ด้วยในเบื้องต้น
จะว่าไป ข้าพเจ้าก็คล้ายคุณดังตฤณนะ
อาจเป็นเพราะ ได้ศึกษาธรรมะ ควบคู่กับโหราศาสตร์ด้วย
เลยได้ข้อคิดอะไร ที่จะคล้าย ๆ กับคุณดังตฤณ
อย่างเช่น การไม่เชื่อคำทำนายดวงชะตา
แต่ก็ยังลังเลว่า จะเป็นจริงดังที่หมอดูทำนายหรือไม่?
ลองมาฟัง คำให้สัมภาษณ์คุณดังตฤณดูนะคะ




ฟังแล้วรู้สึกตรงใจข้าพเจ้าเสียจริง

อันนี้เพิ่มเติม ที่คุณดังตฤณ พูดถึงศาสตร์ฮวงจุ้ย
เขาก็ชอบศึกษาแนวนี้เหมือนกับข้าพเจ้าเลย
อิอิ ^_^

สรุปแล้ว ตัวเราสามารถเปลี่ยนชะตาตัวเองได้
ก็คือ ต้องเปลี่ยนใจ ที่เป็นสันดานเรานั่นเองแหล่ะ :))



ฟังแล้วดีนะคะ

การทำงาน คือการใช้สมาธิในการจดจ่ออยู่ในงานที่ทำ
ใช้ระบบสมองในกลั่นกรอง วิธีจัดการปัญหาต่าง ๆ ของงาน
หากฮวงจุ้ยที่ทำงานที่มีคนเดินเพ่นพ่านไปมาอยู่ตลอดเวลา
หรือเสียงดังอึกครึก ครึกโครม
แล้วผลงานที่ออกมาจะดีหรือไม่ล่ะ ลองคิดดูเล่น ๆ ก็แล้วกัน

ส่วนฮวงจุ้ยในการทำงานที่ดีของข้าพเจ้า คือ
ที่แห่งนั้นไม่มีผู้ชาย เคลียร์ไหม?

คิดแล้วเขียน :)V

ตัวสุดท้ายไปซะแล้ว

แด่เจ้าอ้วน ผู้จากไป ....
ถึงวาระ....มันก็ต้องไป....

วันนี้ปลาทองตัวสุดท้ายที่เลี้ยงมาเกือบ 2 ปีแล้ว
ได้จากไป ด้วยโรคท้องบวม หงายท้องมาหลายเดือน
ที่บ้านต่างสงสารมัน แต่ก็ไม่รู้จะช่วยเหลืออย่างไร
จะนำไปโรงพยาบาลสัตว์เพื่อเจาะลมออกจากท้อง
ซึ่งก็ไม่แน่ใจว่า มันจะรอดหรือไม่
เพราะโรคนี้หายยาก ไม่มียาใด ๆ รักษา
เป็นแล้ว สามารถกลับมาเป็นใหม่ได้
(คงเหมือนโรคมะเร็งของคนมั้ง)

ที่บ้านหาว่าข้าพเจ้าสร้างเวรกรรมกับมัน
เอามันมากักขังทรมาน
ทั้ง ๆ ที่ข้าพเจ้าก็เลี้ยงดูอย่างดี อาหารไม่เคยขาด
แถมอ้วนจนตาปิด เปลี่ยนน้ำอาทิตย์ละหน ถึงสองหน
ไม่เคยปล่อยให้น้ำเสียเลย ....ตอนไม่สบายก็ไปซื้อยามาใส่
ดูแลยิ่งกว่าคนอีกนะ ...
เพราะปลาไม่เหมือนคน ที่ยังพอช่วยเหลือตนเองได้
เราเลี้ยงดูสิ่งใด ก็ต้องรับผิดชอบสิ่งนั้น
ไม่ใช่ตอนแรก ๆ ก็ดูแลอย่างดี
หลัง ๆ ก็ปล่อยปละละเลย ไม่ดูแล

หลายคนที่เลี้ยงสัตว์ ประมาณว่าเห่อแรก ๆ
หลัง ๆ ขี้เกียจ เลี้ยงแล้วมีปัญหา ก็นำไปปล่อย
สร้างภาระให้กับคนอื่น ข้าพเจ้าไม่นิยม
และก็ไม่ใช่คนมักง่ายขนาดนั้น ....
ขึ้นชื่อว่าสัตว์ มันก็มีจิตใจเหมือนมนุษย์นี่แหล่ะ

ถ้าคิดว่าตัวเองเลี้ยงไม่ได้ เลี้ยงไม่ดี
ก็ไม่สมควรจะเลี้ยงตั้งแต่แรก
อย่าทำอะไรตามกระแส เพราะสัตว์มันมีชีวิต
มันพูดไม่ได้ เจ็บตรงไหน ปวดตรงไหน
พ่อถึงบอกว่า ข้าพเจ้ามีเวรกรรมกับปลา ^__^
เพราะต้องเอาเวลาไปดูแลมัน

ตอนนี้ก็คงพักการเลี้ยงไว้ก่อน
เพราะพ่อกับแม่บ่นข้าพเจ้าบ่อย ๆ
ในการนำสัตว์มาเลี้ยง เพราะเป็นภาระ
เลี้ยงไม่ดี กรรมก็เข้าตัวเองอีก
แม่เขาเป็นห่วงข้าพเจ้า

ไปกักขังปลาไว้ในตู้
อีกหน่อยก็ถูกคนอื่นเขากักขัง ...อ้าว!!
เหมือนกันซะเมื่อไรล่ะ ...ปลาทองเป็นสัตว์เลี้ยงไว้ในตู้อยู่แล้ว
ขืนปล่อยลงคลองให้มันหากินเอง ก็ตายพอดีน่ะซิ
เปรียบเทียบกันไม่ได้หรอก ....

อายุปลาคงถึงวาระมันแล้วก็ได้ พวกนี้อายุไม่ยืนอยู่แล้ว
เราก็หายา ป้อนอาหาร เปลี่ยนน้ำให้มัน
ทำดีที่สุดแล้วล่ะ .... วันนี้ก็ขุดหลุมฝังมันไว้ใต้ต้นมะม่วง
ป้ามาช่วยดูด้วย เพราะตอนที่ข้าพเจ้าไปจีน
ฝากป้าแกช่วยให้อาหารมัน คงจะมีความรู้สึกผูกพันมันบ้าง
แกเลยเอาดอกเข็มมาปักไว้หน้าหลุม ^__^
(อาการเหมือนตอนข้าพเจ้าเด็ก ๆ :))

หลาย ๆ คนเป็นห่วงข้าพเจ้า ในการเลี้ยงสัตว์
เขาคงกล้วว่า ข้าพเจ้านำสัตว์มาเลี้ยง
คือการทรมานมัน ไม่ให้มันมีอิสระ
เดี๋ยวเวรกรรมจะเข้าตัว

เฮ้อ! ตอนนี้ก็เลยต้องเก็บตู้ปลา เครื่องใช้ของปลา
ยา อาหารบางส่วนก็คงต้องไปแจกจ่ายให้คนอื่น
ตอนนี้คงหยุดสักพักในการเลี้ยงปลาทอง ....

แต่ก็ยังพอมีปลาหางนกยูง ที่ลูกเพื่อนพี่สาวมาบริจาคให้ข้าพเจ้า
ให้ช่วยเลี้ยงด้วย นี่ออกลูก ออกหลานเต็มบ่อบัว ....
สงสัยข้าพเจ้าคงมีเวรกรรมกับปลา จริง ๆ แหล่ะ! ^_^

ว่าแล้ว ก็ขอให้เจ้าปลาทองที่ข้าพเจ้าเลี้ยงมาทั้งหลาย ทุกตัว
ไปสู่สุคติเน้อ!! ..

คิดแล้วเขียน :)V

ชีวิตมนุษย์ ก็ไม่พ้นเรื่องอย่างว่า ...

วันนี้ข้าพเจ้านำเครื่องโทรศัพท์ไปเปลี่ยนซิม
เพราะใช้งานไม่ได้มาหลายวัน
ทำไปทำมาเปลี่ยนซิมแล้ว
(เบอร์เดิม)ก็ดันเปิดเครื่องไม่ได้อีก
เพราะซิมเก่าใส่รหัสไว้
ทำให้วันนี้ ทั้งกลางวันและเย็น
ต้องแวะห้างสรรพสินค้า
หาร้านที่เป็นศูนย์โทรศัพท์ ...
ทำไปทำมาก็ยังไม่ได้
หลายวันก่อนมีคนโทรเข้ามา
แต่ไม่โชว์เบอร์
ไม่รู้ว่าโดนมือดี
ส่งอะไรเข้าเครื่องหรือเปล่า?!

นี่ถ้าใช้การไม่ได้อาจจะต้องหยุดใช้เบอร์นั้นไปเลย
เพราะว่าเสียเงิน เสียเวลา และเสียสุขภาพจิต!
ก็เหมือนกับเครื่องคอมพ์สมัยก่อน
โดนไวรัสลงตลอด ล้างเครื่องไปไม่รู้กี่รอบ
อารมณ์นี้หงุดหงิด อยากเขวี้ยงมันทิ้งซะตรงนั้นเลย
ทำให้ข้าพเจ้าเดือดร้อน ต้องหาช่างซ่อม

นี่คิดว่า ถ้ามีรถยนต์อีก (ฝันไว้)ไม่รู้ว่ามันจะเกเร
ให้เสียเงินหาหมออีกหรือเปล่า?
มีแต่เรื่องเสียเงินจริง ๆ เรื่องได้เงินนี้
ไม่ยักกะมีมาเลยแห่ะ!
....ว่าแล้วก็เข้าเรื่องดีกว่า ....
วันนี้พี่สาวมาเล่า
เรื่องประสบการณ์ที่ลานจอดรถของห้างสรรพสินค้า
เจอชายกลางคน กับหญิงสาววัยรุ่น
กอดรัดฟัดเหวี่ยงกันตรงที่จอดรถ
พอดีพี่สาวหาที่จอดรถอยู่
โมโหชายหญิงคู่นี้ มัวแต่ร่ำลากัน
เหมือนอาลัยอาวรณ์แบบไม่อยากจากกัน

พี่สาวก็บ่น ๆ ตรูยิ่งรีบอยู่
ก็สมัยนี้ แบบนี้มันเยอะ .... ทำใจเสียเถอะ!
ตราบใดที่ยังอยู่บนโลกใบนี้
มันก็คงไม่พ้นเรื่องอย่างว่าล่ะนะ

ดีที่ตัวเราเองไม่ได้มีชีวิตเป็นแบบเขา ดีเท่าไรแล้ว
สมัยนี้ หาผู้ชายที่ซื่อสัตย์
รักเดียวใจเดียวกับผู้หญิงเป็นเรื่องยาก
เพราะสังคมมันเปิดกว้างมากขึ้น
ไม่ว่าจะสื่อต่าง ๆ internet
โทรศัพท์มือถือ ฯลฯ ... เฮ้อ! เห็นแล้วก็ปลงว่า
ดีแล้วที่ไม่แต่งงาน ไม่งั้นคงต้องนั่ง
นอนก่ายหน้าผากทุกวันว่า
วันนี้แฟนตรู จะเอาผู้หญิงคนไหน?! ..
วัน ๆ ก็คงปวดกระบาลไม่ต้องทำมาหารับประทานอะไร
เพราะเสียเวลากับการมานั่งคิดเรื่องพวกนี้

เอาเวลาไปคิด ไปทำอย่างอื่นที่มีประโยชน์ต่อตัวเองไม่ดีกว่าหรือ?!
คิดไปก็เท่านั้น .... ก็บอกแล้วงัย ว่าโลกใบกลม ๆ น่ะ
มีอะไรที่แน่นอนบ้าง?!

สังขารเราปัจจุบันก็ยังไม่เที่ยง อ้วนแล้วอ้วนอีก
บางคนก็เหี่ยวแล้ว เหี่ยวอีก
ส่วนเด็กรุ่นใหม่ มันก็สวยเอา สวยจนผู้ชายมันอยากเอา
แล้วจะสู้มันไหวเหรอ!! ป้า!!
อะไรที่ไม่ใช่ของเรา มันก็คงไม่ใช่อ่ะนะ!
ทำใจเสียเถอะ ป้าเอ๊ย!!

คิดแล้วเขียน :))

แผ่นดินไหวทั่วโลก

ช่วงนี้ข่าวแผ่นดินไหวทำให้คนล้มบาดเจ็บ ตายจำนวนมาก
เหตุการณ์เช่นนี้ หากเกิดในเมืองไทย พวกที่อยู่ตึกสูง ๆ
คงไม่ต้องขุดหาซาก (พ่อว่าไว้ ก็แล้วแต่บุญแต่กรรม)
ยิ่งคนในเมืองนิยมอยู่คอนโดกันด้วย เหมือนมีบ้าน 2 หลัง
คอนโดเป็นที่ซุกหัวนอนชั่วคราว เพราะอยู่ใกล้ที่ทำงาน

ส่วนบ้านจริง ๆ อยู่อีกที่นึง ...คนมีฐานะมักจะซื้อเก็งกำไร
ด้วยส่วนหนึ่ง ถ้าตนเองไม่อยู่ก็ให้คนอื่นเช่า
แล้วก็เก็บค่าเช่ามาเป็นค่าส่งบ้าน ส่งรถ ต่อไป
ได้อ่านหนังสือเกี่ยวกับตำราเงิน ๆ ทอง ๆ มาก็หลายเล่ม
แต่ตนเองไม่ยักกะรวยสักที อิอิ ^_^
เพราะคนจะรวยได้ ก็ต้องกู้เขาก่อน
เราเล่นไม่กู้ แล้วจะมีทรัพย์สมบัติได้อย่างไร
เพราะจำนวนเงินก้อนที่จะไปซื้ออสังหาริมทรัพย์
ไม่ใช่น้อย ๆ ....แต่ข้าพเจ้ากลัวความไม่แน่นอนมากกว่า
เกิดผ่อน ๆ ไปมีเหตุการณ์ฉุกเฉิน ทำให้ไม่สามารถผ่อนส่งต่อไป
เช่น นายจ้างเลิกจ้างกระทันหัน มีสงคราม ป่วย พิการ ฯลฯ

ชีวิตคนเราไม่แน่นอนนี่นะ
กล้า ๆ กลัว ๆ ก็เลยไม่มีเหมือนคนอื่นเขา :))
มีพี่ที่ทำงานบางคน อายุก็จะ 50 แล้วเพิ่งจะมาจอง
ซื้อคอนโดใกล้บ้านข้าพเจ้าที่เพิ่งเปิดใหม่
สงสัยคงซื้อไว้เก็งกำไรมากกว่า เพราะอนาคตจะมีรถไฟฟ้าผ่าน
ซึ่งพี่ที่ทำงานหลายคน ซื้อแถวที่ทำงานไว้แต่ตนเองไม่อยู่
ให้เขาเช่า แล้วเก็บค่าเช่า มันก็มีรายได้เสริมเพิ่มอีกทาง
แต่จะยุ่งยากในการดูแล ตามเก็บค่าเช่า
ถ้าเจอคนเช่าที่ดี ก็ดีไป เจอจอมผลัด ก็แย่หน่อย ...
ส่วนมากคนจะรวยก็ตรงเก็บค่าเช่านี่แหล่ะ
ลำบากตอนแรก ๆ แต่หลัง ๆ เหมือนได้ฟรี ๆ
ส่วนมากนักธุรกิจ พ่อค้า ก็เก็งกำไรจากการซื้อที่ดิน
ปลูกบ้าน ปลูกคอนโดขาย หรือให้คนอื่นเช่า

เมื่อสิ่งปลูกสร้างเยอะๆ
ส่วนหนึ่งทำให้หิน ดิน ทราย ตามธรรมชาติ
มันควรจะอยู่ในที่ ๆ ของมัน
กลับมาเพิ่มน้ำหนักให้กับหน้าดินบางส่วน
อีกอย่าง มีการเจาะขุด เอาแร่ เอาน้ำมันขึ้นมาใช้
ปีนึงไม่รู้กี่ล้าน ๆ แกลลอน
โลกก็ร้อน มลพิษก็เยอะ
ไม่แปลกใจเลยที่ทำไมเหตุการณ์แผ่นดินไหว
ในแต่ละที่ถึงรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ
ก็เพราะน้ำมือมนุษย์ทั้งนั้นแหล่ะ

มีพวกวิศวกรบางคน เขาบอกว่า
สิ่งปลูกสร้าง ไม่เกี่ยวกับแผ่นดินไหว
เพราะพื้นผิวสิ่งปลูกสร้างอยู่กันคนละระดับกับเปลือกส้มโอ
(ไม่รู้ว่าทางวิทยาศาสตร์เขาเรียกว่าอะไร)
แต่ข้าพเจ้าว่ามันมีส่วนเหมือนกันนะ
ถ้าชั้นดินข้างล่างเป็นโพรงมาก ๆ
ก็ทำให้มีการเคลื่อนตัวของชั้นดินมากขึ้น
ถ้าลองศึกษาวิจัยจริง
อาจได้ข้อมูลใหม่ ๆ ทางวิทยาศาสตร์
เพราะเห็นทฤษฎีวิทยาศาสตร์เปลี่ยนแปลงได้เสมอ
ถ้าได้พบเจอทฤษฎีใหม่มาหักล้างทฤษฎีเก่าได้

โลกร้อนก็เพราะมนุษย์ แผ่นดินไหว
ข้าพเจ้าก็ว่ามนุษย์อีกเหมือนกันแหล่ะ
ที่เป็นตัวเร่งให้มันไหวแรงขึ้น

ข้าพเจ้าไม่เถียงว่่า แผ่นดินไหวนั้นเป็นธรรมชาติ
ของโลกใบนี้ แต่มนุษย์ก็เป็นตัวเร่งส่วนหนึ่งด้วยเหมือนกัน


คิดแล้วเขียน :)V

วันมาฆบูชา

วันมาฆบูชาที่ผ่านมา ข้าพเจ้าไม่ได้ไปไหน
ก็พาพ่อไปรับประทานอาหาร เนื่องจากต้องอยู่คนเดียว
เพราะแม่ และพี่สาวคนโต พาน้าไปถือศีลที่โคราช
ก็เลยพาพ่อไปเวียนเทียน ที่ร้านอาหารญี่ปุ่นฟูจิแทน ^_^

เดี๋ยวนี้เห็นคนแก่เจ็บป่วย ทำให้เริ่มนึกถึงตนเอง
ถ้าไม่มีลูกมีหลานมาดูแลตอนแก่
เราจะลำบากไหมน้อ?!

จะหวังพึ่งคนอื่น ก็คงไม่เหมือนเราทำเอง
เพื่อน ๆ พี่ ๆ ต่างคนก็ต่างมีภาระ
ยิ่งถ้าเราเจ็บไข้ได้ป่วย
แล้วอยู่คนเดียว เกิดตายขึ้นมา
นอนอืดอยู่บนเตียง กว่าญาติจะมาเจอ
ศพคงแห้งไปแล้ว เหมือนชาวยุโรป
ที่ลูกหลาน ต่างแยกย้ายไปมีชีวิตเป็นของตนเอง
กว่าจะกลับมาหาญาติ พ่อแม่ผู้ใหญ่ ก็สายเสียแล้ว

ชีวิตของคนไทยในปัจจุบัน นับวันก็จะคล้ายประชากร
ชาวยุโรปมากขึ้นทุกวัน เพราะสังคมเปลี่ยนไป
ครอบครัวใหญ่ จะน้อยลง คนจะไม่แต่งงานกันมากขึ้น
และไม่มีบุตรกันมากขึ้น เพราะเศรษฐกิจด้วยส่วนหนึ่ง
ถ้าใครมีลูกมีหลานช่วงนี้ น่าเห็นใจพวกเขานะ
ขนาดตัวเรา ยังคิดว่าเหนื่อยเลย
ถ้าเลี้ยงดูลูกหลานให้มีคุณภาพ ต้องใช้เงินและเวลา
มากขนาดไหน? ....

เมื่อคืนพระจันทร์เต็มดวง ฟ้ากระจ่างเห็นเมฆลอยเด่น
เลยเก็บภาพถ่ายไว้ แต่น่าแปลกคือ ลมพัดแรงขึ้น ๆ
ตอนที่ข้าพเจ้าปีนระเบียงนั่งเล่น เงยกล้องเก็บภาพเมฆบนท้องฟ้า
รู้สึกขนลุกบอกไม่ถูก ถ่ายได้แค่ 2 shot ต้องรีบตะกายลงมา
มันขนลุกแบบแปลก ๆ แถมลมแรงด้วย เอาล่ะซิตู ....


คิดแล้วเขียน :)V

บ่นเรื่องคน ....ถ้าอ่านดี ๆ จะมีสาระ

สงสารเพื่อนที่อยู่ระหว่างคู่ปรับ

ไปงานแต่งวันนี้ ก็คิดไว้ตั้งแต่ต้นแล้วว่า
จะต้องเจอพวกเจ้าแม่ของกลุ่มทั้งหลาย
ก็เป็นไปตามคาด ....ทำใจไว้แล้ว
ว่าต้องไปเจอคนบางคน
บางคนเจอหน้าข้าพเจ้า
เหมือนกับเจอตัวอะไร...หน้านี้หงิกใส่
เอ้! ไม่รู้ว่าตรูไปทำความเดือดร้อนให้มันตั้งแต่เมื่อไร
นี่ขนาดห่างออกมา ไม่ไปกินข้าว ไม่สุงสิงด้วย
ยังไม่วาย (นะมึง!) ผัวมันฉันก็ไม่รู้จัก
ก็ไม่ได้ไปแย่ง ไปยุ่งอะไรกะมันสักหน่อย
แต่เจอหน้าตรูทีไร แม่งนี้หยิกใส่
เอ้อ! ก็แปลกดีว่ะ เฮ้ย!
หรือว่าเห็นเพื่อนมันเอาใจเรา
มากกว่าก็ได้มั้ง เลยศูนย์เสียความเป็นเจ้าแม่ไป
อิอิ ^_^

สงสารแต่เพื่อนร่วมทาง
ที่เขาอุตส่าห์หนีพ่อ ช่วยขับรถพาเพื่อนไปงานแต่ง ^_^
มันจะเบื่อบ้างไหมเนี่ยะ!

ทำไมสังคมมันไม่กว้างกว่านี้เน๊อะ ....
ลำบากใจ และก็สงสารเพื่อนมันเหมือนกัน

บางครั้งข้าพเจ้าไม่อยากมีปัญหา
ขอ bye ไม่ขอ Jam และไม่อยากยุ่งด้วย
และอย่ามาโทษว่า เป็นเพราะข้าพเจ้า
เพื่อนมันถึงมาทางนี้ ....

ข้าพเจ้าจะไปกับพี่คนอื่นมากก็ไม่ได้
เพราะข้าพเจ้าค่อนข้างเลือกคบคน
เพราะเกรงเรื่องชู้สาวอย่างมากเหมือนกัน .....
บางคนก็มีเมีย มีพิธีแต่งอย่างดี
แต่เวลาไปงาน แต่ละงาน
ไม่เห็นเอาเมียมันมาออกเลย
ก็แปลกดีนะ
(จินตนาการว่า คนที่แต่งงานแล้วไม่นำคู่ชีวิตมาออกงาน สันนิษฐานไว้ว่ามันคงพิการ ง่อยเปลี้ยเสียขา
เลยต้องเก็บไว้ในบ้าน)
ไม่รู้ว่ามันแต่งงานหาพระแสงอะไร?!
แถมพูดถึงเมียไม่ได้อีก ...ทำตัวเหมือนไก่แจ้
ป้อตัวเมียไปเรื่อย ๆ ... ไอ้นี่!
อย่ามาใกล้ ๆ ตรู เดี๋ยวเจอลูกถีบ
ถีบไปไกล ๆ .....ถีบสองล้อนะ (ซะเมื่อไร) อิอิ :)P

ไปคราวนี้ ไม่ค่อยได้เก็บภาพเพราะแขกเยอะมาก
อีกอย่างเราเป็นแขก ไม่ได้เป็นเจ้าภาพ
เลยเก็บภาพได้นิดหน่อย พอเป็นพิธี
งานนี้ วิญญาณตากล้องไม่ได้เข้าสิง
แม้แต่เจ้าภาพยังไม่มีรูปเลย เพราะมัวแต่รับแขก
ส่วนตากล้อง ไม่มีใครมีน้ำใจเอ่ยปากถ่ายให้
เอาเป็นว่า ไปงานนี้เพราะเจ้าภาพ แค่นั้นพอ!

Version : เชือดไก่ ให้ลิงดู

คิดแล้วจึงเขียน :))V

เสื้อผ้าของคนอวบ ๆ

พรุ่งนี้จะต้องเดินทางไปร่วมงานแต่งงานของลูกสาวเจ้านายเก่า
ข้าพเจ้าไม่ค่อยชอบออกงาน เพราะฉะนั้นเสื้อผ้าจะเอามาใส่อีกครั้ง
ใส่ไม่ได้แล้ว 555 มันอ้วนขึ้นตั้งเยอะ! ...เลยเตรียมตัวฉุกละหุก
เพราะไม่นึกไม่ฝันว่า นางฟ้าจะใจดีส่งราชรถและพลขับมาให้
(นึกว่าจะไม่ได้ไปเสียแล้ว เลยไม่ได้เตรียมตัวอะไรเลย)

บอกตรง ๆ ว่า หาเสื้อผ้าลำบาก บทจะเอาเข้าจริง
ต้องซื้อใหม่ แต่งานนี้อยากไปอยู่แล้ว
เพราะเจ้าภาพน่ารัก เคยไปเที่ยวบ้านเขาที่เชียงราย
พี่เขาน่ารัก แม้จะต่างศาสนากันก็ตาม
ที่สำคัญอยากไปดูพิธีแต่งงานต่างศาสนาด้วย
ไม่ได้แต่ง ไปดูให้เจริญหู เจริญตา ก็ยังดี
ไม่งั้น รุ่นนี้ มีแต่ไปงานศพ ... มีแต่ความทุกข์ของคนอื่น
ที่ต้องไปดู ...ไปงานรื่นเริง เห็นคนอื่นมีความสุข
เราก็พลอยยินดีไปกับเขาด้วย

ว่าแล้ว ซินเดอร์ ต้องรีบนอนแต่หัวค่ำ
ไม่งั้นพรุ่งนี้ลุกไม่ขึ้นเป็นแน่
แล้วจะพยายามเอารูปมาลง web
(ถ้ามีโอกาส)
...

ราตรีสวัสดิ์

คิดแล้วเขียน :)V

อย่าเด็ดดอกไม้ ในดงดำ

ท่อนความนี้ เป็นปริศนาเซียมซีที่ข้าพเจ้าเคยได้
แต่คิดไม่ออก ว่าหมายถึงอะไร?
ดอกไม้ที่อยู่ในป่าลึก! ประมาณนั้นหรือ?


"คนโง่เขลาหลงสร้างบาปตามวิสัย
ชีวิตพบทางแพ่งให้เชื่อผู้ใหญ่
จงหลีกไกลคนพาลพาถลำ
อย่าเด็ดดมดอกไม้ในดงดำ
แม้นดื้อรั้นจักชอกช้ำระกำใจ "

เป็นปริศนาเซียมซีของเจ้าแม่กวนอิมสอนข้าพเจ้า
แต่ยังหาคำตอบไม่ได้ .....รู้แต่ว่า จงหลีกไกลคนพาล...
นั้นพอรู้

ลักษณะของคนพาล เป็นดังนี้

มงคลที่ ๑ ไม่คบคนพาล (อะเสวนา จะพาลานัง)

ลักษณะคนพาล ๑. ชอบคิดชั่ว เป็นปกตินิสัย ๒. ชอบพูดชั่ว เป็นปกตินิสัย ๓. ชอบทำชั่ว เป็นปกตินิสัย

วิธีสังเกตคนพาล ๑. คนพาลชอบชักนำในทางที่ผิด ๒. คนพาลชอบทำในสิ่งที่มิใช่ธุระ ๓. คนพาลชอบแต่สิ่งผิด ๆ ๔.คนพาลแม้พูดดีๆ ก็โกรธ ๕. คนพาลไม่ยอมรับรู้ระเบียบวินัย กฎหมายและศีลธรรม

คุณของการไม่คบคนพาล ๑. ย่อมถูกชักนำไปในทางที่ผิด ๒. ย่อมเกิดความหายนะการงานล้มเหลว ๓. ย่อมถูกมองในแง่ร้าย ไม่ได้รับความไว้วางใจ ๔.ย่อมอึดอัดใจ เพราะถึงพูดดี คนพาลก็โกรธ ๕. ย่อมแตกสามัคคี เพราะไร้ระเบียบวินัย ๖. ย่อมมีภัยต่างๆ เข้ามาสู่ตัว ๗. ย่อมไปสู่ทุคติอบายภูมิเมื่อตายแล้ว

โทษของความเป็นคนพาล ๑. มีความเห็นผิด ก่อทุกข์ให้ตนเอง ๒. เสียชื่อเสียง ถูกติฉินนินทา ๓. ไม่มีคนนับถือ ถูกเกลียดชัง ๔.หมดสิริมงคล หมดสง่าราศี ๕. ความชั่วทั้งหลายจะเข้ามาหาตัว ๖. ทำลายประโยชน์ตนเองทั้งโลกนี้และโลกหน้า ๗. ทำลายวงศ์ตระกูลของตนเอง ๘. เมื่อตายแล้วจะไปสู่ทุคติอบายภูมิ

โทษของการคบคนพาล ๑. ทำให้ไม่ถูกชักจูงใจในทางที่ผิด ๒. ทำให้สามารถรักษาความดีเดิมไว้ได ๓. ทำให้สามารถสร้างความดีใหม่เพิ่มขึ้นได้อีก ๔.ทำให้ไม่ถูกคนพาลทำร้าย ๕. ทำให้ไม่ถูกตำหนิไม่ถูกใส่ความ ๖. ทำให้ไม่ถูกมองในแง่ร้าย ๗. ทำให้มีความเจริญก้าวหน้า ๘. ทำให้มีความสุขทั้งตนเองและสังคม ๙. ทำให้ตัดเชื้อพาล มิให้ระบาดไป

“ตลอดเวลาที่บาปยังไม่ให้ผล คนพาลสำคัญบาปเหมือนน้ำผึ้ง เมื่อใดบาปให้ผล คนพาลย่อมเข้าถึงทุกข์เมื่อนั้น”

บางคนก็รู้นะว่า คบกับคนนี้แล้วไม่ดี แต่ก็ยังคบอยู่ได้
เพราะมีผลประโยชน์เอื้อต่อกัน
เขาถึงบอกว่า มันเหมือนน้ำผึ้งที่เข้าล่อแมลง
รอเวลาเปลี่ยนจากน้ำผึ้ง เป็นน้ำตา

ชีวิตใคร ชีวิตมัน....
แต่ปริศนาธรรมคำสอน อย่าเด็ดดอกไม้ในดงดำนี่
ยังงัยก็คิดไม่ออก เพราะไม่เคยคิดจะเด็ดดอกไม้
สงสัยว่า มันคงเป็นดอกไม้มีพิษแน่ ๆ
เพราะอยู่ในป่าลึก....


Version : สบายอารมณ์

คิดแล้วเขียน :)V

แปลกใจ

วันนี้เข้า web ใหม่
update ข้อมูล กด Save ข้อความแล้ว
กลับเป็นถอยหน้าถอยหลังอยู่นั่นแหล่ะ
เหมือนยังไม่ได้ update รีเฟรชที
ไอ้ที่ update หายหมด! บางทีก็โผล่มา
บางทีก็หายไป อะไร??
ชักยัวะ! เลยงง ใครมาทำอะไรกับฉัน อีกหว่า!!
หวังว่า web ที่เข้าใหม่ มันคงไม่ประหลาดหรอกนะ
เพราะมันเปิดมานานแล้วง่ะ

มีแต่เครื่อง com ข้าพเจ้านั่นแหล่ะ เพี้ยน!!!

คนบ้าไปแล้ว com ดันเพี้ยนตาม
อะไรกันเนี่ยะ!

คิดแล้วเขียน :))V

สบายดี

เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมาข้าพเจ้าไป ตรวจนัยน์ตากับจักษุแพทย์แล้ว
ทั้งวัดสายตา ความดัน และใช้แสงดูลูกนัยน์ตาที่เห็นภาพเบลอ
เป็นตัวอักษรซ้อนกัน หมอบอกว่าไม่มีอะไร มีแต่เยื่อเหลือง ๆ
เข้าใจว่าเป็นเยื่อในตาของข้าพเจ้าที่ไปขยี้มัน

หมอวินิจฉัยเบื้องต้นว่าเป็น ต้อลม
แต่ตอนนี้หลี่ตาข้างที่ชัด แล้วใช้ตาที่มัว
ก็ยังเห็นเป็นอักษร ตัวหนังสือซ้อนกันอยู่นะ
แล้วทำไมแกบอกว่าไม่เป็นอะไรหว่า?!
ข้าพเจ้าก็บอกว่า เกี่ยวกับการใช้สายตา
อยู่หน้าจอ com มากไปไหม?
แกบอกว่าไม่ใช่หรอก ... เพราะมันเป็นข้างเดียวนี่
ลองดูอาการก่อน หยอดยาตามที่หมอสั่ง
ถ้าไม่ดีขึ้นก็ต้องไปหาอีกที

งานของข้าพเจ้าก็อยู่แต่กับ com ทั้งนั้น
หลีกเลี่ยงไม่พ้น ว่าแล้วก็คันนัยน์ตาขึ้นมาทันที

ปีละโรคจริง ๆ สงสัยคงเป็นโรคเจ้ากรรมนายเวร
ชาติที่แล้วมั้ง (เดาเอา) เพราะหาโรคไม่เจอ ^_^
แบบว่า ไม่รู้เป็นอะไร หาสาเหตุทางวิทยาศาสตร์ไม่พบ
ก็เลยอนุมานไปทาง ไสยศาสตร์เสียเลย :))

ช่วงนี้ต้องขออภัย หากเกิดไม่สามารถ update ข้อมูลส่วนนี้ได้
เพราะมีทั้งงานหลวง และงานส่วนตัว
อาจทำให้ต้องห่างหายไปจาก web นี้บ้าง
เพราะแบ่งภาคไม่ไหว เจ้าลงไม่ทัน
แยกร่างไม่ถูก อิอิ ^_^
(โปรดสังเกต ว่าข้าพเจ้าวันไหนอารมณ์ไม่ดี
แสดงว่า องค์ลง 555 ถ้าได้ปล่อยอะไรออกมา
ก็อย่าถือสาเลยนะ เพราะปล่อยแล้วจะสบายใจ
ไม่ต้องเก็บของไม่ดีไว้กับตัวนาน ๆ
แต่หลายคนอาจเดือดร้อน อิอิ ^_^)

เวลางานในวันทำงาน ก็คือทำงานจริง ๆ
ไม่ได้มีเวลาเดินร่อนไปร่อนมา แบบคนอื่น
มีงานกองดองอยู่เต็มโต๊ะ (ทำแทบไม่ทัน)
เวลาถูกประเมินประจำปี
ถ้าได้ดี ก็อย่ามาอิจฉาก็แล้วกัน
เพราะเราทำงาน ถูกผิด ก็คือทำงาน
ไม่ได้นั่งเฉย ๆ
ไหนจะต้องติดต่อลูกค้า กลับมาบ้าน
ก็ไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว มีงานที่บ้านต้องทำอีก
ฯลฯ ปัจจัยไม่เอื้ออำนวยให้ทำอะไรได้ตามใจตนเองมากนัก
ก็อยากจะอิสระอยู่เหมือนกัน ...แต่ทำไม่ได้ ^_^
บอกแล้วงัย เป็นผู้ฉิง แท้จริงแสนลำบาก :))


คิดแล้วเขียน :)V

ทายาทกรรม

เคยฟังแม่ชีทศพรเล่าเรื่องกรรมของบุคคลอื่น
ที่มาปรึกษาปัญหาชีวิตท่าน เพื่อเป็นธรรมทาน
ก็เลยทำให้นึกถึงชีวิตของตนเองว่า

ตัวข้าพเจ้าเอง อาจจะเป็นทายาทกรรมของพ่อแม่
จะว่าไปชีวิตของข้าพเจ้าก็จะคล้ายพ่อมากกว่า
อาจจะเป็นกรรมช่วงตอนหนุ่ม ๆ ของพ่อเป็นแน่ ^_^
อย่างว่าอ่ะนะ ก็เพราะข้าพเจ้าเป็นลูกพ่อ
เลยอาจจะต้องเจอเหตุการณ์อะไรคล้าย ๆ พ่อ
แต่สุดท้ายแล้ว ความสุขในชีวิตครอบครัว
ก็เป็นของพ่อ จวบจนบั้นปลาย ^_^

คิดแล้วเขียน :))V