สถิติ - โหราศาสตร์

ใคร ๆ ก็มักจะบอกว่า ผู้หญิงบ้าดูดวง
แต่ข้าพเจ้าไม่เชื่อ เพราะเจอผู้ชายบ้าดูดวงเช่นกัน :))
จริง ๆ แล้วการดูดวงเป็นการเก็บสถิติ
ต้องดูจากหลาย ๆ แหล่ง หลาย ๆ ที่
หากดูออกมาแล้ว ออกมาในแนวทางเดียวกัน
เป็นอันว่า ค่อนข้างเชื่อถือได้

การดูไพ่หรือเสี่ยงเซียมซีนั้น
เป็นการอ่านความคิด และจิตของเราในขณะนั้น
ข้าพเจ้าสังเกตว่า หากมีกิเลสขั้นพื้นฐาน
เวลาหยิบไพ่ยิปซี แล้วปรากฎไพ่ Devil ขึ้นมา
อาจเป็นไปได้ว่า ในขณะนั้นเรามีแนวโน้มที่จะมีกิเลส
ในขณะนั้นมีอารมณ์โลภ โกรธ หรือ หลง ไปในทางอบาย
(ไม่ค่อยดี)
ซึ่งถ้าทายถึงแฟนมีตัว Devil ขึ้นมา
แสดงว่าแฟนแอบมีกิ๊ก หรือมี ??? เขาว่าอย่างนั้นนะ
อันนี้เท็จจริงอย่างไร ไม่รู้เหมือนกัน 555
เพราะดูได้แค่ตัวเอง อิอิ ^_^


ตอนแรก ๆ ชอบดูเพราะความสนุก
บางทีอยากรู้เรื่องนั้น เรื่องนี้
ก็ลองเสี่ยงทายดู บางทีก็แม่นนะ แต่ถ้าวันไหน
อารมณ์เราไม่คงที่ ก็มีนะไม่ค่อยแม่นเหมือนกัน
อยู่ที่สภาพจิตของคนทายด้วยว่ามีกำลังส่งแค่ไหน
ข้าพเจ้าชอบดูไพ่ ไพ่เหมือนตัวแทนของรหัสอารมณ์เราในขณะนั้น
และแนวโน้มที่จะเป็นไป ... ช่วงนี้แปลกประหลาดมาก
ข้าพเจ้ามักได้ ไพ่ The Death และก็ The Lover

ถ้าดูจากรูปไพ่ และความหมายตรง ๆ
ไพ่ The Death หมายถึงไพ่แห่งความตาย
แต่อีกความหมายนึงคือ ไพ่การสิ้นสุดของบางสิ่งบางอย่าง
เพื่อเริ่มต้นอย่างใหม่แทน ...ส่วนไพ่ The Lover
ก็มีความหมายว่า ทางเลือก
อาจหมายถึง กำลังเลือกที่จะดำเนินการสิ่งใดสิ่งหนึ่ง
ไม่ใช่หมายถึงคู่รักอย่างเดียว ...
การดูไพ่เป็นอะไรที่สนุก เหมือนข้าพเจ้าได้ลุ้นว่า
มันจะเป็นอย่างไรต่อไปในอนาคต
และจะตรงกับที่เราเสี่ยงทายไหม ...

ข้าพเจ้าชอบดูดวงทุกรูปแบบ
(แต่ไม่งมงาย)
ชอบศึกษาเกี่ยวกับศาสตร์นี้
ถ้าใครทายว่าดี ข้าพเจ้าก็เชื่อนะ
แต่ถ้าทายไม่ดี ไอ้นี่ไม่แม่น 555 ^__^
ประมาณว่า จะออกหัว ออกก้อย ข้าพเจ้าขอดีไว้ก่อน
ขืนไม่ดี เดี๋ยวไม่มีกำลังใจในการต่อสู้ชีวิตอ่ะดิ

หลายปีมา เพื่อนเคยชวนไปดูหมอ
เขาบอกว่า ข้าพเจ้ามีดวงได้เดินทางไปต่างประเทศ
แถมได้อยู่แบบถาวรเลยนะ ....ไอ้เราก็นั่งนึก ๆ จะเป็นไปได้งัย
ญาติพี่น้องก็อยู่ทางนี้หมด จะย้ายไปอยู่ต่างแดนได้อย่างไร
ดวงการงานก็ไม่เกี่ยวกับต่างชาติ ต่างภาษา
นอกจากไปเที่ยว อันนี้ล่ะพอได้
(หรือประเทศไทยจะเกิดกลียุคทางการเมือง
เลยต้องระหกระเหินไปอยู่ต่างแดน)
ก็ฟัง ๆ ไว้ เพราะนึกไม่ออกว่าจะมีแนวโน้มเป็นไป
ไม่รู้ว่า คนที่พามาดูดวง
มันคิดจะให้หมอดูหลอกถามเรื่องส่วนตัวเราหรือเปล่า
ก็เลยฟัง ๆ ไว้ เพราะเพื่อนมันรู้ว่าข้าพเจ้าชอบดูดวง
ตอนหลัง เลยไม่ดูกับใครเลย ดูด้วยตัวเองดีที่สุด
แต่ก็ไม่วายอ่ะนะ คนมันสอดรู้สอดเห็น
มันก็ให้เพื่อนเข้า Net ดูข้อมูลข้าพเจ้าได้เหมือนกัน
มันถึงรู้ทุกอย่างที่ข้าพเจ้าคิด และจะทำอะไรงัยล่ะ
ก็เลยขอด่า ผ่าน Net อยู่นี่งัย!

มีนะ บางคนดูดวงแล้วไม่ดี
เพื่อนคนนั้นก็เลยเลิกดูหมอไปโดยปริยาย
อีกอย่างเพื่อนเขาอาจจะกลัวว่า เรารู้ความลับอะไรของเขาก็ได้
เพราะเพื่อนเป็นคนที่ดูดวงแล้ว ชอบเก็บไปคิดมาก
เก็บเอามาเป็นอารมณ์

ดูดวง ดูเพื่อความสนุก ก็เหมือนที่คนบ้าหวยนั่นแหล่ะ
ว่างวดนี้ จะถูกเลขเด็ดอะไร ประมาณนั้น
ถ้าเชื่อมาก แสดงว่าคนนั้นงมงาย
เพราะไม่มีหลักฐานสิ่งใด ที่ควรจะเชื่อ
ดูเพื่อให้รู้ว่า มันเป็นแบบนี้นะ มีแนวโน้มที่จะเป็น
หากเรามีสติรู้ตัว มันก็ช่วยได้ในระดับหนึ่ง

บางทีไพ่ออกมา ไม่ตรงกับเหตุการณ์ก็มีนะ
ข้าพเจ้าก็คิดว่า ไม่ใช่แล้ว ...
ก็หมอดู คู่กับหมอเดา
ถ้าตรง ก็เป็นหลักสถิติที่มีแนวโน้มจะเป็นไป
แต่ถ้าไม่ตรง ก็ดูใหม่ 555 ก็แค่นั้น :))

อย่าเพิ่งเชื่อ ถ้าไม่เห็นกับตา!
หรือได้ยินกับหู
อะไรที่ผ่านคนกลาง หรือสื่อกลาง
ย่อมแปรเปลี่ยนได้ง่าย
ทุกอย่าง ต้องเจอด้วยตัวเอง
แล้วจะรู้ว่า ทำไมตรูถึงได้โง่ขนาดนี้หว่า!!

การบ้าดูดวง ไม่เดือดร้อนใคร
ดีกว่าบ้าอย่างอื่น ที่ทำให้ชาวบ้านเขาเดือดร้อน
แบบไหนจะดีกว่ากันหึ! ^__^

ปล. คนที่แอบดูของคนอื่น โดยไม่ได้รับอนุญาต
นั้นระวังให้ดี ความลับของตัวเองจะเปิดเผยขึ้นมา
รู้แล้วจะหนาว อิอิ :P

คิดแล้วเขียน :)V

หัวเราะเป็นยาวิเศษ

เมื่อตอนเด็ก ๆ ข้าพเจ้ามักจะป่วยบ่อย
เวลาป่วยทีไร มักจะนึกถึงแม่เสมอ ...
ยิ่งห่างพ่อห่างแม่มาตั้งแต่เด็ก
ก็เลยทำให้เข้าใจอาการของคนห่างบ้านได้ดี

คนป่วยต้องการกำลังใจ ต้องการเพื่อน
ในชีวิตฉันมักจะเจอคนป่วยบ่อย ๆ
เมื่อก่อนก็ปู่ ย่า ป้า อา
แวะเวียนกันเข้า รพ.
จนชินกับการไปเฝ้าไข้คนป่วย
วันนี้พ่อเพื่อนป่วย พอดี รพ.อยู่ใกล้บ้าน
สามารถแวะเวียนไปเยี่ยมได้ง่ายกว่าคนอื่น
เลยตัดสินใจไปเยี่ยมตอนเย็นดีกว่า
เหมือนกับช่วงที่ข้าพเจ้าเคยไปเฝ้าป้าที่ป่วยบ่อย ๆ
ก็จะแวะไปเยี่ยมตอนหลังเลิกงานเป็นประจำ

เห็นเพื่อนเหลือพ่ออยู่คนเดียว ก็อดสงสารเขาไม่ได้
พี่น้องก็ไม่มีแล้ว จะผลัดกันดูแลก็ไม่ได้
ต้องหนักอยู่คนเดียว แถมบ้านก็อยู่ต่างจังหวัดอีก
เพื่อน ๆ พี่ ๆ ที่ทำงานต่างก็ยินดีช่วยเหลือกัน

เราก็คงช่วยในฐานะเป็นเพื่อนไปให้กำลังใจคนป่วยบ่อย ๆ
เพราะคนป่วยต้องการกำลังใจมากที่สุด
ยิ่งถ้ามีลูกหลานแวะเวียนกันมาเยี่ยม แกก็คงดีใจ
ไม่รู้สึกทอดทิ้ง ก็เหมือนกับตอนเด็ก ๆ
ที่เราต้องห่างบ้านไปอยู่ที่อื่น
ก็คงรู้สึกโหวง ๆ บ้าง ถ้ามีคนให้กำลังใจ
คอยพูดคุย แหย่ให้หัวเราะ ก็สามารถลืมอาการป่วยได้

วันนี้เห็นพ่อเพื่อน เขาคุยแหย่กับลูกเขา
แล้วรู้สึกว่า แกสดชื่นขึ้น คนเฝ้าก็ไม่หนักใจ
คนป่วยก็จะได้มีกำลังใจ ทั้ง ๆ ที่อาการคนป่วย
ก็ไม่ค่อยดีเท่าไร ...ข้าพเจ้าเห็นหูพ่อเพื่อนใหญ่และยาว
คล้ายยายที่เพิ่งเสียไปเมื่อตอนอายุ 90 กว่าแน่ะ
เลยชม พ่อแกว่า หูยาว เหมือนคุณยาย
อยู่ถึงอายุ 90 ปีแน่ะ ...(พ่อเพื่อนอายุ 67 ปี)
พ่อแกจะได้มีกำลังต่อสู้อาการของโรคป่วยได้
กำลังให้คนป่วยนี่ก็สำคัญนะ
และเราก็พูดตามความรู้สึกอยากให้กำลังใจจริง ๆ
เพื่อนยังบอกเลยว่า พ่อดีขึ้นกว่าตอนมาเข้าใหม่ ๆ

เพื่อนหลายคน ก็ยินดีให้เพื่อนไปพักบ้านเขาได้
ระหว่างที่พ่อเขาอยู่ รพ. จะได้สะดวกในการเดินทาง
มาทำงานและดูแลพ่อ น้ำใจคนไทยยังไม่เหือดหายจากสังคมไทย

นี่คือ เสน่ห์ของนิสัยคนไทย ก็ตรงนี้นี่แหล่ะ

คิดแล้วเขียน :))V

เมื่อใกล้วาระสุดท้ายของชีวิต....

ช่วง 2 อาทิตย์ที่ผ่านมาปลาทองตัวสุดท้าย
เริ่มหงายท้องแล้ว เปลี่ยนน้ำใส่ยาเหลืองทุกวัน
ตอนนี้ ตัวมันเริ่มแข็ง ๆ แล้ว คงอีกไม่นาน
คงถึงวาระมัน ท้องมันเปร่งดีจัง
ข้างในมันคงเป็นอะไรไม่รู้ คิดว่าลำไส้อาจจะตันก็ได้
เพราะช่วงหลัง ๆ มันไม่ถ่ายเลย กินเข้าไป เหมือนไม่ย่อย
แล้วมันก็ชอบกินอาหารเม็ดแข็ง ๆ ด้วยนะ
อาหารแบบที่ลอยน้ำแล้วพองนิ่ม ๆ ไม่กิน บ้วนออกตลอด

คิดว่าคงเป็นที่อาหารเม็ดที่ให้มันนั่นแหล่ะ
ปลามันชอบกินแบบนั้น จะให้ทำอย่างไร
ถ้านำไปหาหมอ ก็คงผ่าท้อง เจาะท้องดู
เจ็บอีก แล้วไม่รู้ว่าหายหรือเปล่า?
เห็นใน web นี้ ถ้าเป็นโรคหงายท้องนี่หายยาก
เพราะเป็นที่อาหารปลา ทำให้ลำไส้มันอักเสบ
ถุงลมโป่ง ...นี่ก็เลี้ยงใส่ยาไปตามเรื่องตามราว

พ่อบ่นใหญ่ว่า ทำเวรทำกรรมกับสัตว์เลี้ยง
ไม่อยากให้ข้าพเจ้าเลี้ยงอีก ....จริง ๆ แล้วน่ะ
ปลามันก็คงมีอายุมัน เราเลี้ยงมันอย่างดี
ไม่เคยปล่อยทิ้งไว้ให้อด หรือน้ำเน่าเสีย
คอยเปลี่ยนถ่ายน้ำตลอด
อาหารก็ให้กินอิ่ม จนอ้วนตาปิด!
ทำอะไร ๆ ก็ไม่ดีสักอย่าง ....
ว่าแล้วก็นั่งภาวนามันว่า ...ไปดี ๆ ล่ะ อย่าทรมานเลย
ไม่รู้จะช่วยยังงัย! ....

อาจจะทิ้งช่วงไม่เลี้ยงไปพักใหญ่
เหมือนแต่ก่อน ข้าพเจ้าก็เคยเลี้ยงปลาหางนกยูงในบ่อใหญ่
ช่วงนั้น ก็โดนพ่อบ่นอยู่พักนึงเหมือนกัน ...
แปลกจัง ไม่ชอบให้ลูกเลี้ยงปลา
สงสัยจะให้ลูกเลี้ยงคน (มั้ง) 555

อายุขนาดนี้แล้ว ยังจะหวังอีกหรือ??
ดีไม่ดี เกิดมาพิการล่ะแย่เลย!!
ยิ่งหนักกว่าปลาอีก ...

ตอนนี้ ขอเลี้ยงชีวิตตนเองให้รอด
จากปากเหยี่ยวปากกา (สิ่งไม่ดี) ก่อนก็แล้วกัน อิอิ ^_^

คนที่รักปลา รักสัตว์
มันคงยากนะ ที่จะชอบคนที่ฆ่าสัตว์ตัดชีวิต
เพื่อความสนุกสนานของตนเอง

มันจะคิดออกไหมนี่ ที่พูดขนาดเนี๊ยะ!
หรือต้องให้เจอลูกถีบอีกหลายทีก่อน
(เป็นใคร)ไปสืบเอาเอง ...
มันหน้าเป็น หน้าด้านจริง ๆ เลยให้ตายเหอะ
แม่งเชื่อเลย!


คิดแล้วเขียน :(

เสียความรู้สึก

บางครั้งการที่เราให้ความจริงใจกับใครไป
แต่ผลที่ได้รับ เป็นการแสแสร้ง นั้น
ย่อมเสียความรู้สึกเป็นธรรมดา
จะเอาอะไรกับโลกใบกลม ๆ นี้ได้นะ
ผัวเมียบางคู่ ยังไม่จริงใจต่อกันเลย

จะทำดีก็ต่อเมื่อมีผลประโยชน์ร่วมกันเท่านั้น
(555 ไม่ต้องบอกหรอกนะว่าทำอะไร อิอิ ^_^)
แต่พอเวลาห่างไกลกัน ก็ติดปีกกันเป็นแถว ๆ
โดยเฉพาะเพศชาย ... เห็นพฤติกรรมผู้ชายหลาย ๆ คน
โดยเฉพาะที่ทำงาน เห็นแล้วรู้สึกว่า ..
สงสารผู้หญิงที่เป็นเมีย ไอ้นั่นจัง!
ถ้าฉันมีสามีในอนาคต ฉันจะเจอสามีแบบนี้
ที่เขาทำกับเมียของตนเองหรือเปล่า?!

และคำถามนี้ ยังคงไม่หายไปไหน
สมัยนี้ คนขาดศีลธรรมเยอะ
ทำอะไรไม่สนใจใคร ขอให้ตรูได้ไว้ก่อนเป็นดี!

ผู้ชาย หรือผู้หญิง ที่วางตัวไม่เหมาะสมต่อเพศตรงข้าม
เป็นที่น่ารังเกียจยิ่งนัก!
ใครเห็นพฤติกรรมแล้วเขาก็เอาไปเม้าท์ต่อ
บางคนก็ชอบทำตัวเป็นหมาหยอกไก่ไปวัน ๆ
ผู้ชาย หรือผู้หญิงบางคน มีแฟนอยู่แล้วนะ
ทำไมคนสมัยนี้ วางตัวไม่ดีเลย
ไปให้ห่าง ๆ ตรูเลย
เดี๋ยวได้เจอดีสักวัน!

เบื่อ เซ็ง!

คิดแล้วเขียน :(

ไดอารี่ออนไลน์

วันนี้ ข้าพเจ้าอยากจะพูดถึงเรื่อง
การเขียนไดอารี่ออนไลน์สักเล็กน้อย
จริง ๆ แล้วทำ blog นี้ขึ้นมา
เป็น blog ที่ 2 จากที่เคยอยู่ ASTV
เพื่อหลีกเลี่ยงความคิดเห็นที่ขัดแย้งทางการเมือง

blog นี้เปรียบเสมือนการบันทึกเรื่องราวชีวิตประจำวัน
ที่ได้เจอเหตุการณ์ในชีวิตประจำวัน เรื่องเบา ๆ เก็บมาเล่า
ขึ้น web ไว้ เผื่อบทความ
หรือความคิดเห็นไหนที่มีประโยชน์
เมื่อมีคนค้นพบ ก็จะได้เก็บความคิดนั้น
ไปต่อยอดได้ ที่จริงไม่อยากเขียน blog หลายอัน
เพราะมันเหนื่อย ... blog โน้นส่วนมากจะไว้อ่านของคนอื่น
หรือเผยแพร่บทความที่มีสาระหน่อย
(blog นี้ส่วนมากจะเรื่องไร้สาระ
เน้นความพอใจส่วนตัว ^__^)
ก็ในเมื่อเราไม่มีเวลา หรือไม่สามารถอ่านของคนอื่นได้
ก็ต้องหลบมาเขียน blog นี้เงียบ ๆ นี่แหล่ะ ^__^
ไม่ต้องแสดงความคิดเห็นให้กับใคร
ฉันก็นั่งเขียน นั่งพิมพ์ตามเรื่อง ตามราว
ซึ่งมันก็ดีอย่างเสียอย่างนะ

ไดอารี่ออนไลน์ดีตรงที่ว่า
คนอื่นเข้ามาอ่านความคิดของเรา
ซึ่งสามารถนำไปต่อยอดความคิดได้
แต่ข้อเสียก็คือ คนอื่นไม่เข้ามาแสดงความเห็นใน blog เรา
ซึ่งบางครั้ง เอ้! ตรูเขียนเอง อ่านเองอยู่คนเดียว
ท่าจะบ้าหรือเปล่า?!! เหมือนพูดโทรศัพท์อยู่คนเดียว
คนอื่นไม่ได้ยิน ไม่เห็นตัวคนสนทนา ก็ว่าไอ้นี่บ้า!
พูดอยู่คนเดียว เขียนอยู่คนเดียว รึเปล่า?!!

แต่ถ้าเขียนใน blog ที่มีเพื่อนบ้าน แสดงความคิดเห็นด้วย
ก็เหมือนกับเป็นสังคมเล็ก ๆ
แลกเปลี่ยนความคิดเห็นซึ่งกันและกัน
มีทะเลาะบ้าง แหย่บ้าง ให้กำลังใจกันบ้าง
ซึ่ง ณ ตอนนี้ ข้าพเจ้ามีเวลาไม่มากพอ
ที่ข้าพเจ้าจะให้เพื่อนบ้านในสังคม blog นั้นได้
ก็เลยทำให้ก่อกำเนิด blog นี้ขึ้นมาแทน

ใจจริงน่ะ ไม่อยากยุ่งเรื่องการเมืองด้วยซ้ำ
แต่จะไม่รู้อะไรเลยก็ไม่ได้
เอาแค่ อ่านข่าวพอรู้เท่านั้น ...
แต่คงไม่มีเวลาสามารถลงรายละเอียด ในเรื่องนั้นได้มาก ...
เพราะยิ่งลงรายละเอียดมากเท่าไร อารมณ์ของเรา
จะเป็นอีกแบบนึง ... แรง...เหมือนคนบ้า ดี ๆ นี่เอง...
(ลองไปอ่าน blog ของที่ไหนก็ตามที่มีการแสดงความเห็น
เกี่ยวกับการเมือง ...เวลาอ่านแล้วจะรู้สึกเครียดทันที
หากใครแสดงความคิดเห็นไม่ใช่พวกตนเอง จะมีอาการด่า ขุด ฯลฯ
เหมือนพวกคนบ้า ไร้สติ เลย )

.... พวกทำตัวเป็นนักเลงหัวไม้ ข้าพเจ้าไม่ชอบเลย....

คิดแล้วเขียน :(

สายตาเริ่มแย่

หลายวันมานี้ สายตาข้างขวาของข้าพเจ้าเริ่มพร่ามัว เป็นบางจังหวะ
ต้องคอยขยิบตาขวาอยู่เรื่อย เหลือบตามองไว ๆ ไม่ค่อยได้
จะรู้สึกมัว ๆ ข้างเดียว ซึ่งข้างขวานี้สายตาข้าพเจ้าจะเอียงขึ้นฟ้า
อยู่แล้ว ...สงสัยสายตาคงเริ่มยาว 5555 ต้องไปวัดสายตาอีกที
เพราะหนังสือตัวเล็ก ๆ เบลอ ๆ นี้ อ่านไม่ได้ ปวดตา
เพราะเพ่งยังไงก็ไม่ชัด ประวัติคุณปู่ก็เคยเป็นต้อหินด้วย

ไม่รู้ว่า ปีนี้จะหาโรคอะไรให้ตัวเองดี ^_^
ปีที่แล้วผมร่วง ไปหาหมอมา 1 ปีเต็ม
จนน้ำหนักเพิ่มขึ้น 6-8 กิโลกรัมได้
แล้วก็ไม่ค่อยจะยอมลงด้วยล่ะซิ ....^_^

เคยคิดนะว่า ฉันจะอ้วนมากที่สุดได้กี่กิโล
ก็กินแบบตามใจปากไปเรื่อย ๆ
ใครทักก็ช่าง เหมือนลมผ่านหู
แต่เอ! เอาแล้วล่ะทีนี้
น.น.ชักจะเพิ่มขึ้น ๆ ๆ จนหลายคนทักว่า
หน้าบวมจนหน้าเกลียด
เมื่อเห็นรูปถ่ายตนเอง
ก็น่าเกลียดจริง ๆ แหล่ะ

โดยเฉพาะพ่อ อิอิ เจอหน้าทีไรทักทุกที!
(กลัวลูกสาวขายไม่ออก อิอิ)^_^
ตอนหลัง ๆ ก็เลยเพลา ๆ กินพอดี ๆ
ไม่ให้แน่นจนเกินไป หลัง ๆ ก็ลงมาได้นิดหน่อย
แต่ก็ไม่เหมือนเดิมแล้วล่ะ เพราะเนื้อที่เคยตึง ๆ
ก็เริ่มหย่อน ๆ ....ว่าแล้วก็ ...ปีนี้เริ่มหาโรคให้กับตนเองได้และ
นั่นคือ สายตา ในวัยชรานี่เอง :))

เริ่มแก่แล้ว ก็เหมือนกับรถที่ใช้มานาน
ก็ต้องเข้าอู่ซ่อมบ้างเป็นธรรมดา
อะไหล่รถคันนี้ ไม่มีเปลี่ยน
ทำได้อย่างเดียวคือ ชะลอไม่ให้สึกหรอมาก
ใครที่ทำงานหนักตอนวัยหนุ่ม วัยสาวมาก ๆ
ระวังให้ดี เมื่อถึงตอนแก่ เงินที่เก็บมาได้ทั้งหมด
จะไปอยู่ที่หมอ และยารักษาโรค

ทางที่ดี เราควรใช้ร่างกายแต่พอดี กินอาหารที่ดี
มีประโยชน์ หมั่นออกกำลังกาย และตรวจสุขภาพ
จะได้ไม่มีปัญหาในบั้นปลายชีวิต
ซึ่งบางทีก็แก้ไขไม่ทัน ...เงินเก็บทั้งหมด
ต้องมาเสียค่ายารักษาตนเอง ไม่ดีแน่ ๆ

ตอนนี้ข้าพเจ้าก็เริ่มทำประกันชีวิตด้านสุขภาพแล้ว
เพราะรู้ว่า อนาคตอาจต้องได้นอนโรงพยาบาล
ทำไว้ตั้งแต่ตอนนี้ เบี้ยประกันจะได้ถูก ๆ
ดีกว่าทำตอนอายุเยอะ ๆ แล้วไม่คุ้ม

การไม่มีลาภนั้นประเสริฐที่สุด
แต่ที่บ้าน ตอนนี้ พ่อ แม่ อา ป้า
ก็ไปหาหมอเหมือนไปจ่ายตลาดซื้อกับข้าวทุกสัปดาห์
ตรวจนั่น เช็คนี่ ฯลฯ
คนแก่บางคนไม่เป็นไร ก็จะพยายามเช็คให้เป็นก็มีนะ :))
อันนี้ก็ขึ้นอยู่กับลูก ๆ หลาน ๆ ที่ต้องดูแลเขาแล้วล่ะ

อย่าว่าคนแก่เลย อีกหน่อยเราก็แก่เหมือนกับเขา
ที่สำคัญ เราไม่รู้ว่าจะได้อยู่ถึงตอนแก่หรือเปล่าน่ะซิ!

คิดแล้วเขียน :)V

เงินพิเศษ

นับแต่พ่อเริ่มคิดโครงการให้ข้าพเจ้า
(ซื้อรถยนต์เป็นของตนเอง)
ทำให้ข้าพเจ้ามีความหวังมิใช่น้อย :P
ปกติเป็นคนไม่ค่อยคิด(เป้าหมาย)ตนเองเท่าไร
ก็เลยไปเรื่อย ๆ เปื่อย ๆ ของฉันไป
จนที่บ้านให้ฉายาว่า แม่นางเฉื่อย ...^_^

นี่พ่อเขากะตั้งเป้าหมายระยะกลางไว้ให้ข้าพเจ้า
เดินตามนะเนี่ยะ!
แต่ทั้งนี้ ทั้งนั้น เจ้าของเงินดาวน์
ก็ต้องดูพฤติกรรมการใช้เงินของผู้จะสร้างหนี้ด้วยว่า
มีความสามารถในการคิดชำระหนี้ได้ดีแค่ไหน
เขากลัวว่า ผ่อน ๆ ไป เกิดเงินชักหน้าไม่ถึงหลัง
เดี๋ยวเดือดร้อนผู้วางเงินดาวน์อีก
กลายเป็นว่า ทั้งขึ้นทั้งร่อง
พ่อเหมาคนเดียว อิอิ ^__^

ช่วงนี้ต้องงดพฤติกรรมฟุ่มเฟือยทุกกรณี
ต้องสร้างเครดิตให้กับตนเองไว้ก่อน อิอิ
(อึดอัดเหมือนกันนะเนี่ยะ!)
ใครจะว่าช่วงนี้ ข้าพเจ้าขี้เหนียวก็ไม่ว่ากัน ^_^
ปกติก็พอเหนียวอยู่บ้างแล้ว (สำหรับคนอื่นนะ)
แต่ข้าพเจ้าไม่ใช่คนเหนียวหนี้เด็ดขาด! 555 :))
เงินของคนอื่น ไม่ชอบเอามาใช้นาน ๆ
ดอกมันขึ้นทุกวัน ๆ เป็นเงาตามตัว
ยิ่งไปโกงใครเขามา หรือเบียดเบียนเงินของคนอื่น
ชาติหน้า ต้องไปเกิดเป็นวัว เป็นควาย
เป็นข้าทาส ทำงานให้คนอื่นเขาหมด
(อ่านพวกกฎแห่งกรรมไว้ก็ดีแบบนี้แหล่ะ!)

ตอนนี้เลยกำลังหาทางเพิ่มรายได้พิเศษให้ตนเอง
ว่าจะทำอะไรดี คิดไปคิดมา
งานอะไรที่เราถนัด และใช้เวลาในแต่ละวันไม่มาก
ช่วยเสริมอีกแรงท่าจะดี ...เมื่อก่อนตอนเริ่มทำงานใหม่ ๆ ...
พี่สาวให้ช่วยรับจ้างพิมพ์งาน พิมพ์เอกสาร
เอกสารการสอนของเขา
ก็ได้ตังค์กินขนมมาบ้างเล็กน้อย
ช่วงหลัง ๆ งานของตัวเองก็เยอะด้วย
วัน ๆ นั่งอยู่แต่หน้า com
สายตาก็ล้า ๆ ไปบ้าง

ครั้นจะทำแซนวิชขาย คงไม่มีเวลาแบบเดิม ๆ อีกแล้ว
แถมเป็นแม่ค้า ต้องคุยกับลูกค้าดี ๆ
ทำท่าทาง หยิ่งผยอง ใส่ลูกค้า
ใครเขาจะซื้อเน๊าะ! :P

เฮ้อ! เก็บไปคิดเล่น ๆ ก่อน
เอาไว้ทำจริง ๆ ค่อยว่ากันอีกที

เรื่องรถยนต์อ่านข่าวแล้ว รู้สึกว่า
มีการแข่งขัน แย่งตลาดรถยนต์กับลูกค้ากัน
ไม่ว่าจะเป็นโตโยต้า หรือ ฮอนด้า
ต่างเรียกเก็บรถคืนกันจารหวั่น
ตกลง 2 ยี่ห้อนี่ไม่ดีแล้วใช่ไหม?
ข้าพเจ้าจะได้เลือกยี่ห้ออื่น
ตามที่หมายตาเอาไว้

ใจน่ะชอบน้องสองแต่แรกแล้ว
ข้าพเจ้าว่า ยิ่งเร่งผลิตรถยนต์แข่งกันมากขึ้นเท่าไร
คุณภาพของผลิตภัณฑ์ย่อมผันแปรไปด้วย
ทุกอย่างนั่นแหล่ะ อะไรที่มาก ๆ ย่อมไม่ดีทั้งนั้น
คุณภาพย่อมลดลงตามไปด้วย
ก็เหมือนกับงาน ...งานเยอะ ๆ แล้วเร่ง ๆ ทำ
รายละเอียดก็ไม่สามารถลงลึกได้หรอก
และถ้าคนตรวจสอบไม่ละเอียดด้วยแล้วล่ะก็
พากันเจ๊งได้ง่ายไปเลย

หรือแม้แต่การมีกิ๊ก กั๊ก หรือแฟนหลายคน
คงไม่มีเวลามาดูแลกันทั่วถึง
ปรากฎว่า เวรกรรมตามทัน!
กิ๊กเราดันไปมี กั๊ก อีกทีไว้กันเหนียว
ยามที่ไม่มีเวลาให้กัน
ของแบบนี้ ก็รู้ ๆ กันอยู่ ...กรรมติดจรวดอยู่แล้ว
(วกเข้ามาจนได้)

พูดไปงั้นแหล่ะ
มีแต่แฟนชาวบ้านเขา
เอามาทำซากอะไร? ...^_^

เฮ้อ! ไม่รู้ว่าฝันจะเป็นจริงเมื่อไร
ตอนนี้ก็คิดเล่น ๆ ไปก่อน ^_^

คิดแล้วเขียน :)V

ความเมตตา

ความโกรธ จับคู่กับ ความเมตตา

ทุก ๆ คนย่อมล้วนอยากมีความสุข
เมื่อเราโกรธใครมาก ๆ
พยายามนึกถึงสิ่งดี ๆ
ของคนที่เราโกรธ ว่าเขาเคยทำดีกับเราแบบใดบ้าง
ก็พอทำให้คลายหายโกรธได้
ก็เหมือนกับเพื่อน ถ้าเหตุการณ์ไม่ร้ายแรงมาก
ก็พอให้อภัยได้
ขึ้นอยู่กับจิตใจของผู้โกรธด้วยว่า
สามารถเมตตาผู้ที่ทำให้เราโกรธได้ไหม?
แต่ที่ไม่เมตตา เพราะกลัวเหตุการณ์แบบเดิม ๆ
จะเกิดขึ้นอีก ก็เลยไม่อยากยุ่งด้วย

ถ้าเรามีความรู้สึก นึกถึงใจเขา ใจเรา
นั่นหมายถึงเราเริ่มที่จะให้อภัยคน คนนั้นแล้ว
ถึงแม้เขาเคยทำไม่ดีกับเราไว้ (หลายครั้ง)

และถ้าเราคิดว่า คนที่ทำไม่ดีกับเราแบบนั้น
เขาก็คงทุกข์ด้วยเหมือนกัน
ตอนโกรธ อารมณ์ต่างคนต่างแรง
พอจางหายโกรธแล้ว บางทีเราก็นึกได้ว่า
ไม่น่าทำรุนแรงแบบนั้นเลย

อีกอย่าง คำว่า "ทิฐิ"
ก็เป็นตัวกั้นกลาง ระหว่าง
ความเมตตา กับ ความโกรธ ได้เหมือนกัน
ยิ่งศักดิ์ศรี และความมีตัวตน มีมากเท่าไร
ทิฐิ ก็มีมากขึ้นเท่านั้น

ถ้าคนเรามีเมตตามากกว่า ทิฐิ
ก็อาจทำให้เหตุการณ์อะไรต่าง ๆ ดีขึ้นกว่าเดิม

คิดแล้วเขียน :)V

ซินเดอร์ฯ ได้รับเชิญ

และแล้ว ...ซินเดอร์ก็ได้รับเชิญ


หลังจากที่โอดครวญไปเมื่อวันก่อนเรื่อง
การ์ดเชิญไปงานแต่งงานเพื่อนรุ่นพี่
เพราะอยากไปชมพิธีแต่งงานที่ต่างจากศาสนาเรา
ในที่สุด เหมือนพระเจ้าของศาสนาเขา
จะรู้ใจเรา อิอิ ส่งบัตรเชิญมาให้หญิงสาวเช่นเรา
(ซินเดอร์ฯ ได้รับเชิญ)

แต่แล้ว ไฉนไม่ประทานรถม้ามาให้ด้วย
นี่ล่ะคิดหนักเลย ^__^
เพราะบรรดาแม่เลี้ยง
กะลูกเลี้ยงคงไม่อยากให้ซินเดอร์ร่วม
นั่งรถม้าไปด้วยเป็นแน่!!

เห้อ! เดือดร้อนนางฟ้าผู้ใจดี
ที่ต้องเสกฟักทอง มาพาซินเดอร์ไปซะแล้ว ^_^
นี่แหล่ะ คือการหาข้ออ้างที่ดี...
สำหรับการถอยรถอีก 1 ข้อ
(แต่คงไม่ทันแน่ เพราะมีเวลาแค่ 30 วัน)

ว่าแล้วซินเดอร์ก็ไปนั่ง - นอนฝัน
ในการร่วมปลูกดอกบานชื่น
(มีเมล็ดพันธุ์แถมมาให้กับการ์ดเชิญ)
เพื่อให้โลกเย็นไปพลาง ๆ ก่อนก็แล้วกัน อิอิ :))

ลูกเสือ ไม่ใช่ลูกจระเข้

วันนี้มีพี่ที่ทำงานมาแจกการ์ดเชิญงานแต่งงาน
ของลูกสาวพี่เขา ซึ่งเคยไปเที่ยวบ้านเขาที่อยู่เชียงราย
เขาถ่ายภาพมาให้เพื่อน ๆ ที่ยังไม่เห็นได้ดู
แต่ไม่ได้เชิญเราไปงาน (แป่ว!)
อาจจะเห็นว่าเราเป็นเด็ก
หรือกลัวว่า พ่อแม่ไม่ให้เราไปมั้ง!! อิอิ ^_^

หรือกลัวว่าไปงานแต่งลูกเขาเหมือนตอกย้ำ
อะไรกับเรารึเปล่า??++ ที่ ณ ปัจจุบัน
เรายังไม่ได้แต่งงาน (อ้าว!)
หรือคิดว่าเราแอบมี??? (อ้าว!)
คิดได้หลายแง่ ...แต่อย่าคิดเลยปวดหัวเปล่า ๆ
ใครอยากรู้มาถามพ่อกับแม่เราดีกว่า
ว่าเราเป็นคนอย่างไร?

อีกอย่างพ่อข้าพเจ้าเป็นทหารมาก่อน
ถึงแม้ว่าจะไม่ได้ออกรบ เหมือนหน่วยอื่น
แต่ก็ไม่ทิ้งมาดทหาร ^_^
เพราะเวลาพ่อไปหาพี่ที่เป็นทหารที่ทำงานทีไร
ในวัยขนาดนี้ ไม่ได้แต่งตัวเครื่องแบบ นั่งรถเก๋ง
พลทหารหน้าประตูทำความเคารพทุกครั้ง
ที่พ่อผ่านไป .... แบบนี้กระมัง เรียกว่ามาดเท่ห์
มาดดี สีไม่ตก อิอิ ^_^

มาดพ่อเขาจะนิ่ง ๆ เงียบ ๆ แบบข้าพเจ้านี่แหล่ะ! แต่ถ้าเอาเรื่องขึ้นมา พ่อพกปืนไม่ได้เลยนะ มิน่า ถึงไม่มีใครกล้ามาแหย่หนวดเสือ เพราะพ่อข้าพเจ้าเกิดปีเสือ

คนที่เกิดปีเสือ ก็รู้ ๆ กันอยู่
อย่าได้ริอาจกระตุกหนวดเสือเชียวหนา!
ขนาดแว่นตา Rayban สมัยก่อน
ถูกกระชากจากใบหน้า พ่อวิ่งตามผู้ร้าย
2 คน มีปืนด้วย แต่กระสุนอยู่ที่เพื่อนมัน

วิ่งตามจนคนร้ายวิ่งหนีต่อไม่ไหว
พ่อเลยเอาหินก้อนใหญ่ทุบหัวมันจน
คนร้ายมันบอกที่ทิ้งแว่นตาพ่อได้
วิ่งตามเอาเรื่องมันเกือบชั่วโมง
อีกคนวิ่งตะเลิดเปิดเปิงไปคนละทาง ....
พี่สาวเห็นเหตุการณ์มาเล่าให้ข้าพเจ้าฟัง

ไม่รู้ซะแล้ว ว่าเราเป็น ลูกเสือ ไม่ใช่ลูกจระเข้ นี่เอง อิอิ ^___^

อยากลองเลี้ยงไว้ดูเล่น ๆ สักตัวไหมล่ะ!!!
เสือนะ เสือ !!



คิดแล้วเขียน :)V

ท่าที และท่าทาง

คำกลอนสุนทรภู่สอนหญิง (สอนชาย)ได้ด้วย ดังนี้

***อย่าเที่ยวทอดสอดส่ายส่งสายตา***

"อนึ่งเนตรอย่าสังเกตให้เกินนัก
จงรู้จักอาการประมาณหมาย
แม้นประสบพบเหล่าเจ้าชู้ชาย
อย่าชม้ายทำชม้อยตะบอยแล
อันนัยน์ตาพาตัวให้มัวหมอง
เหมือนทำนองแนะออกบอกกระแส
จริงไม่จริงเขาก็เอาไปเล่าแซ่
คนรังแกมันก็ว่านัยน์ตาคม "

ถ้ามีคนมาส่งสายตาให้เราแบบนี้
จะทำอย่างไรดี???
บางคนชอบใช้สายตามอง
ถ้าไม่คิดมาก ก็คิดว่าท่าทางเขาเป็นแบบนั้น
แต่เชื่อไหมว่า สายตาของคนมันบอกอะไรได้หลาย ๆ อย่าง?
สายตาที่มองออกมา
ถ้าในใจคนนั้นมันคิดแต่เรื่องลามก
สายตาที่ส่งออกมา มันก็มีความหื่นกระหาย ออกมาด้วย!!
ทำให้ผู้คนรอบข้างมองแล้ว รู้สึกผู้หญิงและผู้ชายคนนี้
ไม่ดีเลย!!!

เวลามองเพศตรงข้าม
สายตามันฟ้องออกมาว่าคิดอะไร?
(ถึงแม้ปากจะพูดว่าไม่คิดอะไรก็ตามเถอะ!)

ถ้าผู้หญิงทำท่าทางแบบนี้บ่อย ๆ
คนโบราณจัดว่าไม่งาม เขาจะหาว่ายัยนี่ให้ท่า ให้ทาง
แบบผู้หญิงหากิน
ส่วนถ้าผู้ชายส่งสายตาแบบนี้
เขาก็ว่าไม่ดี คิดว่าผู้ชายคนนี้ เป็นแมงดา

ทางที่ดี การใช้สายตา และท่าทางควรระมัดระวัง
หากใช้ไม่ถูกที่ ถูกเวลา ระวังจะเจอดีเข้าสักวัน!!!
กลายเป็นว่าส่งสัญญาณให้พวก คุณ(นาย)ตัว ...แถเข้ามาน่ะซิ


ถ้าไม่อยากเป็นข่าวคาว(โลกีย์)

โปรดอย่าใช้ส่งสายตาพร่ำเพรื่อ ...ดังที่กล่าวมา
ขนาดข้าพเจ้านั่งหน้าจอคอมพ์ ทำงาน ไม่สนใจ
มันก็มักจะมีคนแถแกล้งมาใกล้ ๆ ให้ได้เห็น
หรือให้มอง

แถมส่งสายตาให้อีกแน่ะ!!!
เห็นแล้ว อยากถีบอีนี่ กะไอ้นั่นไปไกล ๆ เลย
ตรูลำคาญ!!!! อิ๋บอ๋ายเลยยยยยย !!!

จะทำงานโว้ยยยยย !!!!
ไปหาข้างหน้าเถอะไป้!!!!


ปล.
ไอ้พวกหัวโล้น!! ไม่ต้องเฉียดเสนอหน้าไปให้เห็นล่ะ
เดี๋ยววันไหนบ้าขึ้นมา จะนึกไม่ถึง!!!
แล้วตอนเย็น ๆ ก็ไม่ต้องมาเกร่ ไปเกร่มา ...
เหมือนคอยรอขอส่วนบุญ ทุกเย็น ๆ
หรอกนะ ไม่มีอะไรจะให้ บริจาควัดหมดแล้ว
อยากได้คงต้องรอไปขอคนที่อยู่ในนรกโน่นแน่ะ!!!
(ท่าทางคงอยากจะไป ตายไปคงได้อยู่หรอก...)

น่ารำคาญไอ้พวกไม่รู้จักพอ!


คิดแล้วเขียน :)V

Salary up ?%

วันนี้เป็นวันที่พนักงานในหน่วยงานรอคอย
คือวันทราบผล ว่าเงินเดือนของตนเองขึ้นกันกี่ %
เท่าที่ทราบของตนเอง คราวนี้น้อยกว่านายคนเก่า
จำนวนเงินที่ได้เพิ่ม ก็ตามที่ข้าพเจ้าคาดไว้ในใจ
กะตรงเพ็ง! เลยอ่ะ คลาดไป 25 บาทเอง อิอิ ^_^
(คิดเป็น % น้อยกว่าหลายปีที่ผ่านมา)

ในครั้งนี้ ข้าพเจ้าสมควรได้น้อย
เพราะผลงานที่ผ่านมา งานข้าพเจ้าค่อนข้างมีปัญหาเยอะ
และแก้ปัญหาได้ช้า ...อยู่ระหว่างเปลี่ยนหัวหน้าหลายหน
(ทั้งศูนย์และส่วน)
งานหยุดชะงักหลายครั้ง คนใหม่มา เราก็ต้องคอยเข้าไป
ช่วยอธิบายให้เขาเข้าใจ
ซึ่งเพื่อนร่วมงานมักจะมาถามปัญหากับข้าพเจ้าอยู่บ่อย ๆ
เลยทำให้งานเราล่าช้าไปด้วย .. จริง ๆ แล้วไม่โทษคนอื่นหรอก
แต่เราจัดตารางเวลาของเราได้ดีเอง มัวแต่ช่วยคนอื่น
งานของเราก็พลอยชะงักไปด้วย

ปีใหม่นี้ต้นปีมาเลย ได้งานเพียบ!! อีกตามเคย
ที่นี่จะเป็นแบบว่า ใครเคยทำได้ เอ็งก็ทำต่อไป
ไม่คิดจะเรียนรู้แลกเปลี่ยนอะไรกันเลย
ส่วนใครทำแล้วมีปัญหามาก นายก็ไม่ใช้
ก็มาสุมให้คนที่ทำแล้วไม่ค่อยมีปัญหา ...
งานของข้าพเจ้ายังดองไว้อยู่หลายเรื่องนะ

สงสัยถ้ามีรถขับ คงต้องกลับบ้านค่ำแบบที่ว่านั่นแหล่ะ
รอเคลียร์งาน เพราะตอนกลางวันไม่มีสมาธิในการทำงานมากนัก
ทั้งคนว่างงาน ก็เดินไปเดินมา
(แม่งเดินกันจัง! ถ้าหาเงินได้กับการเดินไปมา
มันคงรวยกันแล้ว)
นี่เงินเดือนออก หายไปหลายคน
ส่ะใจดีแท้ !!! ^___^

บางคนก็คุยตะแบงเสียงแข่งกัน เปิดเพลงลั่น
บางทีก็ต้องรับโทรศัพท์ทั้งของตนเอง และของผู้อื่น
ที่ไม่ค่อยอยู่ประจำที่ เข้ามาแทรกการทำงาน ฯลฯ
แล้วจะมีสมาธิในการทำให้งานเสร็จไหมล่ะนั่น!!

คิดแล้วเขียน :)V

ฝันไกล ไปไม่ถึงสักที

ช่วงหลายวันมานี้ ที่บ้านข้าพเจ้าพูดกับข้าพเจ้าว่า
ในชีวิตเธอ คิดจะมีรถยนต์ขับกับเขาบ้างไหม?
ไอ้เราก็ไม่ได้เดือดร้อนอะไร เพราะมีรถบริการรับส่ง
บ้านก็อยู่ไกล๊ ไกลจากที่ทำงานมาก ๆๆๆๆๆ
ถ้ารถไม่ติด 10 นาที ก็ถึงแล้ว ^_^

เอ้! แล้วจะให้ข้าพเจ้ากระเสือกกระสนดิ้นรน
หาเงินมาผ่อนรถกันทำไมล่ะเน๊าะ!!
แถมวันหยุด ก็ไม่ได้ไปเที่ยวไหนไกล ๆ เลย
นอกจากห้างสรรพสินค้าแถวบ้าน
ซึ่งปั่นจักรยานไปได้

แต่นึกไปนึกมา มีอะไรที่เป็นของตัวเองมันก็ดีอยู่หรอก
แต่ถ้ามีรถยนต์ค่าใช้จ่ายค่อนข้างสูงทีเดียว
ยิ่งรถใหม่ มีค่าประกันภัย ภาษีรถยนต์ประจำปีด้วย
นี่ไม่นับว่า ต้องมีเงินสำรองเติมน้ำมันให้เจ้ารถตัวดีด้วย
แถมน้ำมันเครื่อง เห็นคนที่ขับรถอยู่บอกว่าราคาแพงกว่า
น้ำมันที่รถกินอีก ไหนจะต้องดูแลรักษา
เงินสำรองเผื่อฉุกเฉินเพื่อต้องซ่อมด่วน ฯลฯ

แต่เมื่อวานพ่อมาพูดกับข้าพเจ้าว่าถ้ามีเงินผ่อน
จะดาวน์ให้ก่อน อู้ฮู่ ร่ำรวยมาจากไหนเนี่ยะ! :P
ชอบหลอกให้เราฝันอยู่เรื่อยเลย ....
เอ้า! ก็ฝันไปเรื่อยนั่นแหล่ะ จะได้มีความหวัง
เผื่อว่าสักวัน ฝันนั้นจะเป็นจริงบ้าง อิอิ ^__^

คิดแล้วเขียน :)V

รักแท้ต้องขอพ่อแม่

อ่านบทความของแม่ชีทศพร
เลยเก็บมาไว้ใน blog ตนเอง
เผื่อใครผ่านมาเจอจะได้มีประโยชน์
สำหรับผู้ที่ตามหารักแท้

เรื่องขนบธรรมเนียมโบราณ
ถือไว้ ก็ดีกับผู้กระทำเอง
การแต่งงานในสมัยนี้
เห็นแล้วว่า การหย่าร้างสูงมาก
ทั้ง ๆ คนสมัยนี้ รักกันเอง
เลือกกันเอง สมัยก่อน
ผู้ใหญ่จัดหาให้ แต่ก็รักกันดี
เรื่องบางเรื่องอ่านเจอก็ไม่คาดคิดเหมือนกัน
เช่น เรื่องสินสอด ที่ฝ่ายเจ้าบ่าว
ควรให้ยกให้ฝ่ายเจ้าสาว ห้ามเอาคืน
มิเช่นนั้น ลูกสาวของตนจะทำอะไรไม่เจริญรุ่งเรือง

อีกอย่างความพร้อมในเรื่องเงิน และหลาย ๆ เรื่อง
ก็เป็นปัจจัยเบื้องต้นในการกำหนดชีวิตคู่จริง ๆ
วันเริ่มต้นของการใช้ชีวิตคู่ หากเริ่มไม่ดีแล้ว
ก็คงมีปัญหาหลายอย่างให้แก้ตลอดชีวิต

สงสัยเรื่องนี้ต้องแอบไปถามพ่อกับแม่ข้าพเจ้าแล้ว อิอิ ^_^

คิดแล้วเขียน :)V
----------------------------------------------------

ศีลข้อที่ ๓ รักแท้ต้องขอจากพ่อแม่

  “ห้ามชิงสุกก่อนห่าม”
  “รักแท้ต้องอิงผู้ใหญ่”
  “เข้าตามตรอก...ออกตามประตู”
ที่กล่าวมานั้นเป็นสุภาษิตสอนหญิงที่สอนให้ผู้หญิงรักนวลสงวนตัว
สอนให้ผู้ชาย รู้จักให้เกียรติสตรีและเห็นคุณค่าของค่าน้ำนมของแม่ฝ่ายผู้หญิง
นอกจากนี้ยังเป็น การป้องกันไม่ให้ผู้หญิงต้องทนทุกข์
จากความรักอันจอมปลอม
เพราะถ้าฝ่ายชายมีความรักแท้จริงแล้ว
จะต้องรวบรวมความกล้าเข้าไปพบกับผู้ใหญ่ฝ่ายหญิง
เพื่อขออนุญาตในการคบลูกสาวบ้านนี้
ในฐานะคนรักจากผู้ใหญ่ฝ่ายหญิง

แม่ชีทศพร กล่าวว่าเดี๋ยวนี้พอเด็กๆ โตเป็นวัยรุ่นก็เริ่มมีความรัก
สนอกสนใจเพศตรงข้าม มีแฟนก็อยากจะอยู่ใกล้ชิดซึ่งกันและกัน
บางคนก็ชิงสุกก่อนห่าม มีความสัมพันธ์กันระหว่างที่ยังเรียนหนังสืออยู่
โดยที่พ่อแม่ไม่รู้เรื่อง ซึ่งสุภาษิตโบราณแบบนี้
กลายเป็นคำสอนที่ใช้ไม่ได้แล้ว

หัวอกของผู้เป็นพ่อแม่ย่อมรักและห่วงใยลูกเป็นธรรมดา
กว่าแม่จะเลี้ยงดูลูกสาวให้เติบโตเป็นกุลสตรีที่มีคุณสมบัติของผู้หญิงที่ดี
เพียบพร้อมไปด้วยปัญญา มีมารยาท จิตใจโอบอ้อมอารี อ่อนโยน
รู้จักคิด มีความเข้มแข็ง สามารถเอาตัวรอดและเลี้ยงดู
ตนเองได้ในสังคมยุคนี้ นับเป็นเรื่องที่ยากเอาการ

ดังนั้นบ้านใดมีลูกสาว ผู้เป็นพ่อแม่ ก็ยิ่งห่วงใยมากเป็นพิเศษ
เพราะลูกสาวได้แต่งงานออกเรือนได้สามีที่ดีรักทะนุถนอม
เป็นที่พึ่งพาได้ พ่อแม่ฝ่ายหญิงก็จะสบายใจคลายความทุกข์

สุภาษิตคำว่า “ห้ามชิงสุกก่อนห่าม”
จึงเป็นการบอกว่าหากยังไม่ถึงวัยที่สมควรจะออกเรือน
หรือยังไม่มีวุฒิภาวะในการรับผิดชอบชีวิตเลี้ยงดูครอบครัวได้
ก็ยังไม่สมควรที่จะแต่งงาน

เพราะสังคมไทยแตกต่างไปจากสังคมตะวันตก
ที่แม้ลูก ๆจะเติบโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว
แต่สำหรับในสายตาของพ่อแม่ถึงอย่างไรก็ยังเป็นห่วงลูกอยู่เสมอ
และลูกก็เปรียบเสมือนคนในปกครองของผู้เป็นพ่อแม่
นั่นหมายถึงลูกสาวแม้จะโตเป็นผู้ใหญ่
แต่ถ้าพ่อแม่ยังอยู่และเป็นห่วงใยอาทรต่อชีวิตความเป็นอยู่ของลูก
ก็แสดงว่า “หญิงสาวคนนี้ก็ยังเป็นลูกของพ่อแม่บ้านนี้”

การชิงสุกก่อนห่ามโดยไม่บอกกล่าวพ่อแม่
นอกจากจะเป็นเรื่องที่ทำร้ายจิตใจของพ่อแม่แล้ว
ในขณะเดียวกันก็เป็นการผิดศีลข้อที่ ๓ ด้วย เพราะเป็นการพรากลูกสาว
หรือมีเพศสัมพันธ์กับลูกสาวในปกครองของคนอื่นโดยไม่ขออนุญาตนั่นเอง

แม่ชีทศพร กล่าวว่า “ไม่ได้ห้ามคน ๒ คนไม่ให้รักกัน 
โยมมีความรักน่ะไม่ได้ผิดหรอก
เรียกว่าคน ๒ คนไปรักกันยังไม่ผิดศีลข้อที่ ๓ แต่จะผิดศีลข้อที่ ๓
ก็ต่อเมื่อพ่อแม่ของฝ่ายหญิงไม่พร้อมที่จะยกลูกสาวให้ไปแต่งงาน
ถ้าพ่อแม่ไม่พร้อมให้
แล้วลูกสาวไปชิงสุกก่อนห่ามไปแต่งงานถึงเรียกว่าผิดศีลข้อที่ ๓

ความไม่พร้อมของทั้งฝ่ายหญิงและฝ่ายชายที่จะแต่งงาน
มันนำมาซึ่งปัญหาหลาย ๆ เรื่องทั้งทางโลก ทางธรรมและกรรม

สมมติว่าพ่อแม่ฝ่ายหญิงอนุญาตให้แต่งงานเนื่องจาก
ความไม่พร้อมในทางการเงิน
ก็เริ่มก่อให้เกิดปัญหาตั้งแต่ก่อนแต่งงานแล้ว

พอจะแต่งงานฝ่ายลูกเขยก็ไม่พร้อม
ก็ต้องไปหายืมเงินมาจากคนอื่นเพื่อจะได้มีเงินจัดงานแต่งงาน
โดยยืมเงินมาเป็นแสนบาทเพื่อมาเป็นเงินสินสอดทองหมั้นให้
แม่ยายจะได้ไม่อายคนอื่น
พอแต่งงานเสร็จฝ่ายลูกเขยก็เอาเงินคืน
จากแม่ฝ่ายหญิงแล้วรับเอาตัวเจ้าสาวไป
ทีนี้ลูกสาวของเราก็ต้องไปเป็นคนของเขาทั้งชีวิต
หรือบางทีแม่ฝ่ายหญิงไม่อยากจะเห็นลูกสาวตนเองไปลำบาก
ก็คืนเงินที่เป็นเงินสินสอดที่ทางฝ่ายลูกเขย
มอบให้ตนเองเอาคืนให้กับลูกสาว

แม่ชีทศพร บอกว่า ผู้เป็นแม่เจ้าสาวห้ามคืนเงินคืนให้กลับลูกเขย
เพราะเงินสินสอดก้อนนี้คืนเงินค่าน้ำนมของแม่เจ้าสาว
ที่แม่เจ้าสาวจะต้องเก็บเอาไว้ ถ้าไม่เก็บ ก็ผิดศีล ข้อ 3
มันจะส่งผลให้ครอบครัวของลูกสาวเราไม่ประสบความสำเร็จในชีวิต
ไม่มีความรุ่งเรือง 
ทำไมถึงเป็นอย่างนั้นเพราะการเอาเงินคืนไปให้ลูกเขย
ก็เหมือนกับทำพิธีกรรมหลอกๆ หลอกผีปู่ย่าตายาย
หลอกว่าจะมาขอลูกสาวแต่งงาน
วันแรกของการแต่งงานก็เริ่มต้นด้วยความหลอกลวง
แล้วชีวิตของคู่สมรสใหม่จะเป็นมงคลได้อย่างไร
เพราะหลอกทุกๆคนที่มาร่วมงานตั้งแต่วันที่เป็นมงคลแล้ว
ถ้าแม่รักลูกสาวก็จะต้องไม่คืนเงินสินสอด
จำเอาไว้ว่าอย่าทำให้เรื่องนี้เป็นเพียงพิธีกรรมหลอก 
ถ้าฝ่ายเจ้าบ่าวมีเงินเท่าไรก็ขอให้ทำเท่านั้น
เจ้าบ่าวมีเงินเพียง 500 ก็ให้ 500 บาททำอย่างนี้จะดีกว่า
ขอให้มีความซื่อสัตย์กับครอบครัวฝ่ายหญิงและตนเอง
ที่สำคัญอีกอย่างหนึ่งในวันแต่งงาน
ฝ่ายเจ้าสาวจะชอบยืมของมาใช้ในวันแต่งงานเช่น
ยืมรองเท้า ยืมชุดแต่งงาน เครื่องประดับ เป็นต้น
การหยิบยืมมีความหมายว่าไม่มีการหลุดหนี้
นี่เป็นรายละเอียดปลีกย่อยที่ควรจะรู้
และถ้าคู่สมรสไหนเคยทำอย่างนั้น ก็ให้กลับไปหาพ่อแม่ของเรา
ไปกราบท่านแล้วบอกกับท่านว่าในตอนที่เราได้แต่งงานมีเรือน
หากทั้งเจ้าบ่าวและเจ้าสาวเคยทำความทุกข์ใจอะไรๆไว้กับพ่อกับแม่มา
เราขออโหสิกรรมจาก ท่านทั้งสองคน นี่จึงจะไม่ผิดศีลข้อที่ 3

บทความจาก : http://www.thossaporn.com

สถานการณ์เป็นที่น่าพอใจ

หลายวันมานี้ มัวแต่แก้ไขงาน ที่ค้างคาให้เรียบร้อย
ต้องลุ้นกันหน้าตั้ง เพราะใกล้ dead line ของงาน

ถ้าไม่เสร็จต้องเจอปัญหาใหญ่ตามมาอีกหลายระรอก
เพราะต้องเกี่ยวข้องกับหลายหน่วยงาน
งานเก่า ก็มีปัญหา คาราคาซังมานาน
งานใหม่ ก็มาจ่อคิวให้ดำเนินการ
เครียด ๆ ๆ แต่วันนี้หายเครียดหน่อย
เพราะงานผ่านไปด้วยดี
คนที่ตรวจงานให้ ก็อารมณ์เอาแน่นอนไม่ได้
บทจะดีก็ดี๊ ดี ... ข้าพเจ้าเลยเป็นที่จับตามอง
เพราะไม่ค่อยโดนพี่คนนี้แรง ๆ กับเขาสักที

เพราะเคยเถียงอยู่พักนึง ข้าพเจ้าก็ไม่ยอมเหมือนกัน
555 คนเราราศีเอาเรื่องบ่งบอก ....:))

มาไม้แข็ง เจอไม้อ่อน ล่ะเสร็จทุกราย!!! อิอิ
พวกผู้ชายระวังไม้นี้ของผู้หญิงให้ดี ๆ
เพราะจะตกม้าตาย คำหวาน ๆ มาเยอะแล้ว

นี่แหล่ะน๊า! มารยาหญิง เพิ่งมีใช้ก็งานนี้แหล่ะ
ทั้ง ๆ ที่ในใจนี่ ตรูด่ามันไปหลายคำแล้ว 555 :P

คนเขาไม่ชอบคำพูดแรง ๆ ก็ต้องกัดฟัน
พูดจาดี ๆ กับเขาให้งานมันเดินได้ ไปได้
แต่ไม่ใช่ประจบ หรือทำดีเฉพาะหน้า
คนเราแค่ใช้คำพูดดี ๆ อย่าใช้อารมณ์งานก็ผ่านไปด้วยดี

บางคนแข็งมา เราแข็งตอบ ก็พัง!!
แถมอาจเจอนอกรอบแบบไม่รู้ตัว ล่ะยุ่งเลย
อยู่ในสังคม ต้องน้ำขุ่นไว้ใน น้ำใสไว้นอก
(อันนี้ผู้ใหญ่สอนมานานแล้ว)
แต่ทำไม่ค่อยจะได้ และไม่ค่อยได้งัดมาใช้ด้วย
เพราะมันไม่ใช่นิสัยตนเอง


เขาถึงมีสุภาษิต ดังที่ว่า
"ปากเป็นเอก เลขเป็นโท"

และ

"ถึงบางพูดพูดดีเป็นศรีศักดิ์
มีคนรักรสถ้อยอร่อยจิต
แม้นพูดชั่วตัวตายทำลายมิตร
จะชอบผิดในมนุษย์เพราะพูดจาฯ"

อันนี้ล่ะใช่เลย!!!
ข้าพเจ้าทำลายมิตรโดยไม่รู้ตัวมาหลายครั้งแล้ว
เพราะพูดไปตามที่คิด
มิตรเลยหายยยยยย หมด เลยยยยย

อิอิ ไปพักผ่อนเอาแรงลุยต่อดีกว่า

คิดแล้วเขียน :))V

เครียดคน มากกว่าปัญหาของงาน

เมื่องานมีปัญหา แต่สภาวะแวดล้อมในที่ทำงาน
ไม่เอื้ออำนวยในการแก้ปัญหาแต่อย่างใด
กลับสร้างปัญหา และภาระให้กับข้าพเจ้ามากกว่า
....เรื่องงานค่อย ๆ คิด ค่อย ๆ แก้ได้....
แต่ถ้าสภาพแวดล้อมที่ทำงานในตอนนี้
เหมือนโดนแตะถ่วงยังงัยไม่รู้

ณ ขณะนี้
คนรู้มาก คือคนที่ทำงานหนักมาก ...
แต่บางคนรู้ แต่ทำเป็นไม่รู้
เพราะตนเองจะได้ทำงานน้อย ๆ

ไม่รู้ว่า เมื่อไรข้าพเจ้าจะหลุดพ้น
วงจรอุบาทว์นี้สักที!!!

เครียด!!

คิดแล้วเขียน :(

ความฝันบอกอะไรเราได้

ข้าพเจ้าเป็นคนชอบฝัน (ไม่ใช่แค่ฝันกลางวัน)
ฝันทุก ๆ คืนที่เราหลับตาลง
เหมือนสภาวะจิตทำหน้าที่บางอย่าง
อาจจะได้รับข้อมูลบางอย่างมา
และบันทึกลงในจิตใจ ไม่ว่าวันนั้น
จะทำดี หรือทำไม่ดี จิตจะเป็นตัวฟองน้ำดูดสิ่งเหล่านั้นเข้าหาตัว
หากเราคิดอะไรไม่ดี หรือทำสิ่งแย่ ๆ สภาวะจิตของเราก็จะรับ
สิ่งนั้นเข้าหาตัวด้วยเหมือนกัน (เหมือนกฎแรงดึงดูด)

บางครั้ง ความฝันของเราทุกคืน ๆ
มันมีนัยยะบางอย่าง เป็นรหัสแห่งความฝัน
ที่เกิดขึ้นเอง ซึ่งเป็นเรื่องที่แปลก
ข้าพเจ้าฝันอะไรหลาย ๆ อย่างมักจะแม่น
(เว้นแต่ตัวเลข ที่นำมาซื้อหวย)
ไม่เคยถอดรหัสเป็นตัวเลขได้ตรงเลย อิอิ :))
ไม่งั้นป่านนี้ รวย นานแล้ว ^__^

ส่วนมากจะเกี่ยวกับเหตุการณ์บางอย่าง
หรือในสิ่งที่ข้าพเจ้ากังวลใจ หรือแม้กระทั่งปัญหา
ในชีวิตประจำวัน เหมือนความฝันบอกเหตุการณ์ของข้าพเจ้า
ยกตัวอย่างเช่น เมื่อก่อน ตอนเรียนบัญชี
ขณะนั้น ข้าพเจ้าทำงานแล้ว แต่ต้องเก็บชั่วโมงฝึกงาน
แล้วไม่รู้จะเก็บที่ไหน อย่างไร ก็นึกว่า จะไปหาผู้ตรวจสอบบัญชี
ได้รับอนุญาตที่ไหนมาเซ็นต์รับรอง การผ่านงานของข้าพเจ้า
ให้ทางมหาวิทยาลัยได้ ....คิดอยู่นานเลยทีเดียว...
วันนึงก็ฝันนี่แหล่ะ ว่าไปหาป้าตัวเอง ซึ่งตอนนั้น
ป้าบอกว่า ทำไมข้าพเจ้าไม่เปิดประตูเข้ามาหาเขาเอง

จากนั้น ก็เล่าเรื่องที่ต้องการผู้ตรวจสอบบัญชี
เซ็นต์รับรองการผ่านงานให้อาที่อยู่ด้วยฟัง
ก็เลยไปขอคำแนะนำจาก ป้าที่ฝากข้าพเจ้าทำงานแทน
เขาเลยบอกข้าพเจ้าว่า ก็ป้านี่แหล่ะ เป็นผู้ตรวจสอบบัญชี
อ้าว! ...ทำไมฝันมันตรงอย่างนี้หว่า!!!
(นึกในใจ เพราะไม่เคยทราบว่าป้าคนนี้ทำงานนอกเวลาด้วย)

บางอย่างเมื่อข้าพเจ้าทำอะไร ติดขัด
ก็เหมือนมีความฝัน หรือลางสังหรณ์ช่วยชี้ทางให้ข้าพเจ้า
อาจเป็นเพราะข้าพเจ้าเป็นคนใจบุญ และไม่เป็นคนละโมบด้วยกระมัง
เรื่องนี้ ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ เพราะเจอกับตัวข้าพเจ้าเองหลาย ๆ เรื่อง
เพราะฉะนั้น การทำความดี ไม่สูญเปล่า
หรือแม้การทำความเลว ก็ไม่สูญเปล่าเช่นกัน
ทำสิ่งใด มักได้สิ่งนั้นตอบแทน
ดุจเป็นเงาตามตัว บุคคลคนนั้นแล

และคืนก่อนก็ฝันว่า มีคนรักสิ่งของที่ข้าพเจ้าให้
มากกว่าตัวข้าพเจ้าเสียอีก
(สงสัยทำดีกับข้าพเจ้าเพื่อหวังผลตอบแทนนั่นเอง)
อันนี้เท็จจริงประการใด ...ครั้นจะไปบอกเจ้าตัวคงไม่ได้หรอก
ของแบบนี้ ต้องรู้ได้ด้วยใจของตนเอง :))

วันนี้ที่เขียนบทความนี้ ประมาณว่าแนะนำแก่ทุกท่านที่อ่าน
หากทำงานแล้วมีปัญหา หรือมีอุปสรรค
ลองทำตามความฝันดูบ้าง แล้วจะนึกไม่ถึง!!
(ต้องทำดีเสียก่อน แล้วฝันจึงจะแม่น)

บางคนอาจจะมีข้อโต้แย้ง เพราะจำความฝันตนเอง
ไม่ได้สักที ว่าคืนนึงฝันอะไรบ้าง เพราะตื่นขึ้นมาลืมหมด :))
อันนี้ก็ขึ้นอยู่กับสภาวะจิตของแต่ละคน
จะว่าไป ก็เป็นพรสวรรค์อย่างนึงของแต่ละคนที่มีไม่เหมือนกัน


ปล. บทความนี้ บางคนอาจจะเชื่่อ
หรือไม่เชื่อโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านก็แล้วกัน

คิดแล้วเขียน :)V

ช้า ๆ ได้พร้าเป็นสนิม :))

ช่วงนี้ยุ่งอยู่กับการจัดสถานที่ทั้งที่ทำงานและบ้าน
และวันเสาร์ก็ต้องไปสะสางบางส่วนที่ทำงานด้วย
ทั้งงานที่ทำงาน งานส่วนตัว และส่วนรวมของบ้าน

ทำให้ไม่ค่อยมีเวลาเข้า net การโพสรูปที่ไปเที่ยวมา
อาจทำให้ล่าช้ากว่าปรกติ (เริ่มลืมแล้วเหมือนกัน อิอิ ^_^)
ก็คงต้องแบ่งภาคในการแยกทำงานอ่ะนะ มีแค่ 2 มือ
กับหัวเดียว(กระเทียมลีบ) มานานแล้ว
ทำอะไรก็อาจดูอืดอาด ยืดยาดไม่ทันใจวัยโจ๋ซักเท่าไร
แต่อะไร ๆ ถ้าไม่เกินกำลังและความสามารถข้าพเจ้า
ก็ทำได้อยู่หรอก ไม่อยากเป็นประเภทเตี้ยแล้วยังอุ้มค่อมอีก
หลาย ๆ เรื่อง ก็ต้องปล่อยให้มันเป็นไปเองบ้าง
ขืนทำหลาย ๆ อย่างเกินกำลังตนเองก็ไม่ดี
ทั้งสุขภาพกาย และใจด้วย

ช้า ๆ ได้พร้าเป็นสนิม อิอิ :))
ก็บอกแล้วไง ว่านี่คือ ตัวข้าพเจ้าเอง
ต้องอยู่กับคนใจเย็น
เพราะถ้าใจร้อน ก็คงไม่มีใครทนอยู่ข้าพเจ้าได้นานเหมือนกัน 555
ไปทำงานต่อและ ....


คิดแล้วเขียน :))V

สวัสดีปีใหม่ผู้ใหญ่

วันนี้มีพี่มาชวนไปบ้านผู้ใหญ่
ที่เคยทำงานร่วมกันมาแต่เกษียณไปแล้ว

ช่วงหลังข้าพเจ้าไม่ได้ติดต่อกับพี่เขา
(นึกงัยมาชวนวันนี้?) และถ้าข้าพเจ้าไปคงไม่สนุก
(ทั้งเขาและเรา 555) เขาคงชวนตามมารยาท
ก็ปฏิเสธไปตามมารยาทเช่นกัน

ห่างมาตั้งนานแล้ว ต่อคงไม่ติดหรอก
อีกอย่างเบื่อสายตาหลาย ๆ คน มันคงมองด้วยสายตาว่า
อีนี่มาได้งัย ตรูไม่ได้เชิญ ...
(เคยโดน ตรูถึงได้ออกจากวงนั้นอย่างถาวรงัย)
^_^

ด้วยความที่ยังมีเชื้อผู้ดีอยู่ในตัว
หน้ายังไม่หนาพอ ที่จะทำตัวกลมกลืนไปกับเขา
ก็เลยขอตัว กินข้าวอยู่ที่ห้องตามปรกติ

และที่สำคัญ วันนี้เป็นวันที่พี่ที่ห้องทำงานข้าพเจ้าหลาย ๆ คน
นัดกันไปอวยพรปีใหม่ นายเก่า ที่ย้ายไปอยู่ตึกอื่น
นี่สิ สมควรจะไป ... เพราะนายคนนี้ ช่วยเหลือข้าพเจ้ามาตลอด
จนหลาย ๆ คน แบบอีพวกมือไม่พาย เอาปากจ่อบาทา
หาว่า กิ๊กกะนาย ซึ่งนายคนนี้ ถ้าไม่รู้จักจริง ๆ
เขาไม่ได้เจ้าชู้แบบ คลำไม่มีหาง
ของแบบนี้ อยู่ที่ใครจะเล่นกะแกด้วยหรือเปล่า?

บางคนซะอีก ดูเงียบ ๆ หงิม ๆ หรือดุร้าย
อีนี่แหล่ะ แอบย่องหาเมียชาวบ้าน
(ไม่ใช่เรื่องของเรา อย่าไปพูดถึงดีกว่า
เอาเป็นว่า ถ้าเรื่องไม่มาหาเรา
เราอย่าเอาตัวไปหาเรื่องดีม๊ะ!) ^__^

วันนี้บางคนก็ไป บางคนก็ไม่ไป อวยพรนายเก่า
หลาย ๆ คนที่มีอคติกับนายคนนี้ เขาก็ไม่ไป

ก็ยังมีอีพวกรู้ข่าว (คงรู้จากอีกาคาบไปบอก)
ไปคอยยืนจ่ออยู่แถวนั้น ดูว่าใครมาอวยพรนายบ้าง
เห้อ ๆ พวกนี้แหล่ะ ตัวหาข่าว ทำทีมาคุย แล้วมันก็เอาไปนินทา
สังคมมนุษย์เป็นแบบนี้ ใครจะอย่างไร ที่ไหน ขอตรูสู่รู้ไว้ก่อน
เดี๋ยวไม่มีเรื่่องเม้าท์ในกลุ่ม :)))

ข้าพเจ้านับถือนายคนนี้ เพราะนายเขามีน้ำใจแก่ลูกน้อง
ไม่คิดเอาเปรียบ หรือเป็นคนเห็นแก่ได้
หรือชอบแต่พวกประจบสอพลอ

ตั้งแต่ข้าพเจ้าเข้าทำงานมา
นายคนนี้ช่วยเหลือข้าพเจ้ามาพอสมควร
ให้ข้าพเจ้าได้แสดงฝีมือในการทำงานตั้งแต่เริ่มเข้า
ตำแหน่งหน้าที่ที่มีเกียรติมาตลอด
จนเพื่อนรุ่นพี่ หลายคน อิจฉา รุ่นข้าพเจ้าที่เข้ามา
นายคนนี้ สร้างเด็กรุ่นใหม่ ๆ ได้เสมอ

กาลเวลา สามารถบ่งบอก
นิสัยใจคอของมนุษย์ได้เสมอ

คิดแล้วเขียน :)V

รู้สึกผิด

วันนี้ ด้วยความรีบร้อนและด้วยความตั้งใจดี
หยิบสลิปเงินสมาชิกสหกรณ์ของเพื่อนที่่นั่งใกล้ ๆ
และของตนเอง แต่ด้วยความที่เหมือนกันไม่ทันดูชื่อ
แกะของเพื่อน แทนที่จะเป็นของตนเอง
ตกใจเล็กน้อย ที่เห็นเงินในใบสลิป
ถูกหักเพราะการกู้ยืมวงเงินเป็นล้าน
กะว่าจะโทร.ไปต่อว่า สหกรณ์
ที่ไหนได้ ข้าพเจ้าสะเพร่าเอง
ดันมาเปิดของเพื่อน รีบขอโทษเขาใหญ่
ตกใจด้วย ตรูไม่เคยกู้เงินเป็นล้านสักหน่อย
มาได้ยังงัยเนี่ยะ ...เหลือบไปมองชื่อ

โล่งอก แต่ก็รู้สึกผิด เหมือนเป็นการเสียมารยาท
ที่ไปดูฐานะการเงินของคนอื่น ซึ่งเรื่องบางเรื่อง
เราต้องมีมารยาทไว้บ้าง ถ้าเจ้าของเขาไม่อนุญาต
อย่าได้ไปหยิบฉวย สิ่งของคนอื่นมาเป็นของตนเด็ดขาด
แม้กระทั่งเรื่องเล็กน้อย เพราะสิ่งเหล่านี้
จะเพาะบ่มนิสัย ชอบเอาของคนอื่นมาเป็นของตนเอง
โดยไม่รู้ตัว หรือไม่เจตนา ผิดศีลข้อที่ 2 เชียวนะ
หากกระทำผิดเรื่อย ๆ จนเป็นนิสัย จะไม่รู้สึกละอายใจเลย
และต่อไปก็กล้าที่จะเอาแฟนของคนอื่นมาเป็นของตนเองได้เช่นกัน

เรื่องของศีล เป็นเรื่องละเอียด และสะอาด
อยากให้ตัวเองพ้นมลทิน หรือข้อครหาต่าง ๆ
ต้องหมั่นเตือนตัวเองบ่อย ๆ ว่า
สิ่งของ ของคนอื่น ที่เจ้าของเขาไม่รู้ เขาไม่อนุญาต
อย่าได้หยิบฉวยมาเชียว มิฉะนั้น ต่อไปในอนาคต
อาจจะมีใคร มาหยิบฉวย ของของเราที่เรารัก
หรือของที่เราหวงได้ตลอดเวลา

ด้วยเหตุนี้ วันนี้ข้าพเจ้าเลยค่อนข้างรู้สึกละอายใจตนเอง
ที่ไม่ระมัดระวัง ด้วยความหวังดี แต่ก็เหมือนตนเองสะเพร่า
คนอื่นอาจจะคิดว่า เรามีเจตนาอยากจะดูของคนอื่นด้วยก็ได้
ก็ซวย 2 เด้ง! คือนอกจากตัวเองจะรู้สึกผิดในใจแล้ว
คนอื่นที่เขาไม่เข้าใจเรา เขาก็คิดว่า เรามีเจตนาอยากดูของคนอื่น
ด้วยเช่นกัน

คิดแล้วเขียน :)V